We steken een kaars aan voor meester Wout.
Ook in de kerk staan we even stil bij het overlijden van meester Wout. We steken een kaarsje voor hem aan.

Meester Wout…..

Op die oude Catamaran
Stond hij 38 jaar aan het roer
Maar daar komt dus nu een eind aan,
Komt niet langer over de vloer

In een bootje met drie masten
Vaart hij van ons weg
En ja, dat doet pijn!
Omdat wij zo bij elkaar pasten
Dikke maatjes van elkaar zijn.

 

Catamaran

Het lied dat de kinderen zongen toen meester Wout afscheid nam van de Catamaran. Na 38 jaar hield het voor hem op, omdat hij de eindverantwoordelijkheid voor een school niet meer kon dragen. Hij vertrok naar de Driemaster waar hij de directie ondersteunde. Eerst betaald en na zijn pensioen nog een tijdje vrijwillig. Ik schreef een blog over hem, zoals ik bij veel leerkrachten heb gedaan die afscheid hebben genomen van de Catamaran of de Wereldschool. Hij had zelden zoveel waardering gehad schreef hij toen. Maar ik meende wat ik schreef.

Contact

We hielden contact, hadden iets opgebouwd in de korte tijd dat ik hem heb meegemaakt als directeur. Het was ook wel een bijzondere tijd. Ik waardeerde hem om zijn betrokkenheid en zijn inlevingsvermogen. Ook kon ik genieten van zijn uitspraken. “Als u denkt dat het hier ongeorganiseerd is, dan heeft u gelijk!” of “Ik ben nooit iets kwijt, ik kan alleen niet altijd alles direct vinden”. Vorig jaar nog kwam ik hem tegen op een gezamenlijke studiedag van het bestuur. Ik liep hem bijna letterlijk tegen het lijf. Hij vroeg waar ik op dat moment werkte en ik vroeg hoe het met hem ging. Hij ging bijna met pensioen. Dat mocht ook wel vond hij en ik gaf hem groot gelijk.

Wereldschool

“Ik hou me helemaal niet bezig met de Wereldschool” liet hij weten. “En dat bevalt me prima!” De Catamaran is verhuisd en is Wereldschool geworden. We hebben sinds zijn vertrek alweer afscheid genomen van twee directeuren. De directrice van nu blijft voorlopig wel gelukkig. Vervolgens vertelde hij dat er bijna niemand meer werkte van zijn team. Ik knikte. “Er is een interim-directeur” wist hij me te vertellen. “Maar er moet een gewone directeur komen. Dat is beter!” Ik legde uit dat die er wel kwam, binnenkort.

Laatste ontwikkelingen

Het ging ook goed met Dunya vertelde hij mij. Hij hoorde weleens wat. Wat hij hoorde vertelde hij niet. Maar ze had in de krant gestaan en binnen het bestuur is ze inmiddels ook bekend. Daarna wensten we elkaar veel goeds en zouden we elkaar wel weer eens tegenkomen. Pas later schoot ik in de lach omdat ik ineens besefte dat het toch bijzonder is dat iemand zich helemaal niet bezighoudt met de school, maar ondertussen op de hoogte is van alle laatste ontwikkelingen.

Kleutergroep

En nu, ineens op vrijdagmiddag, nadat ik met de huidige directrice de kleutergroep heb gedraaid, vraagt ze of ik Wout nog ken. “Ja, natuurlijk ken ik die nog” glimlach ik. Die glimlach verdwijnt meteen als ze zegt dat hij overleden is. Wat??? Dat kan toch niet? Hij was net met pensioen. Hij zou weer gaan reizen en genieten van zijn vrije tijd. Ik sleep me door de middag en de avond heen. We hebben visite en we halen Chinees eten. Bewust zeg ik niks tegen Dunya. Terwijl ik aan het opruimen ben in het kleuterlokaal zit Dunya in een hoekje te huilen. Om een vriendin die zich niet aan de afspraken houdt en haar achterlaat en om papa die zomaar naar Engeland is verhuisd en haar ook achtergelaten heeft. Om haar broertjes en zusje die ze niet meer ziet. Omdat “het allemaal teveel is” zoals ze zelf zegt.

Hoofdmeester of directeur

Dit is geen goed moment om het te vertellen. Dat is het natuurlijk nooit en ik weet dat ik het niet lang kan uitstellen. Die nacht zit ik in het donker in de woonkamer voor me uit te staren. Herinneringen op te halen aan meester Wout. Aan die lieve man die directeur was in een tijd dat de functie niet meer helemaal bij hem paste. Omdat hij 38 jaar geleden is begonnen en dat toen alles anders was. Ik weet nog dat onze directeur de hoofdmeester was. Hij stond gewoon voor de klas en zat één dag per week op kantoor. Nu is het een uitzondering dat een directeur een groep draait. Hoewel het in deze tijd van het lerarentekort eigenlijk ook weer heel gewoon is.

Meester Wout

De volgende dag vertel ik het aan Dunya. “Meester Wout is overleden…” Ze is er stil van. “Wat erg…..” zegt ze. We hebben er allebei geen woorden voor. Ik wil het lied zingen, dat een andere meester destijds heeft geschreven op de melodie van “Aan de Amsterdamse Grachten”, maar Dunya houdt me tegen. “Dan ga je huilen en daar heb ik even geen zin in” zegt ze. Dan toch maar niet.  In de kerk steken we een kaarsje voor hem aan. Als we in de dienst zingen. “En niemand die de dood is ingegaan, keerde ooit terug om ons van u te groeten” moet ik toch even slikken. Ik zal hem nooit meer tegen het lijf lopen, hij zal nooit even gedag komen zeggen.

Overleden

Lieve meester Wout, die in een bootje weggevaren is. Die tijdens zijn eerste reis na zijn pensioen ziek werd en daarna heel snel overleden is. Die nog altijd gemist wordt op zijn oude scholen. Die er toch altijd nog een beetje was. Die nooit vergeten zal worden. Die lieve meester Wout, waar mijn buurman het nog over heeft al is die al bijna veertig. Zo’n meester, die een onvergetelijke indruk heeft achtergelaten op veel kinderen en ouders, dat is meester Wout.

Bedankt meester Wout

Lieve meester Wout, je bent voorgoed op reis gegaan met je bootje. Of het een catamaran of een driemaster is weten we niet, maar je bent weg en dat doet pijn. Dank je wel voor al je lieve en warme woorden. Voor al je steun, voor al je positiviteit. Je hebt veel voor me betekend in een tijd dat ik het heel moeilijk had. Een ontmoeting komt er niet meer van, maar ik weet dat je voortleeft in heel veel harten van oud-leerlingen en hun ouders. En onze herinneringen blijven natuurlijk voor altijd!

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/04/kaarsje-voor-meester-Wout-1024x684.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/04/kaarsje-voor-meester-Wout-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger HenrikeKind en religieOnderwijsOpvoedingPersoonlijkVaste Gastblogstersafscheid,amos,basisschool,catamaran,directeur,directrice,driemaster,kaarsje,meester Wout,onderwijs,overleden,pensioenMeester Wout..... Op die oude Catamaran Stond hij 38 jaar aan het roer Maar daar komt dus nu een eind aan, Komt niet langer over de vloer In een bootje met drie masten Vaart hij van ons weg En ja, dat doet pijn! Omdat wij zo bij elkaar pasten Dikke maatjes van elkaar zijn.   Catamaran Het...Blogs die net even anders zijn