Ik ga er niet om liegen. In allebei mijn zwangerschappen, heb ik een duidelijke voorkeur voor een jongen gehad Ik heb het geluk dat ik 2 geweldige mooie dochters op deze wereld mag hebben. Daarom wilde ik het hebben over het hebbben van een voorkeur voor geslacht

Het verlies van een kind heb ik ook gekend evenals dat ik mensen ken die dichtbij mij staan die kinderen hebben gekregen, die op zijn zachtste gezegd niet het gemakkelijkste hebben gehad. En zeer lichamelijk beperkt zijn. Ik heb de pijn en verdriet dus van heel dichtbij meegemaakt. En toch had ik een voorkeur voor geslacht

 

Dat gezegd hebbende, wil ik een gevoelig punt aankaarten. Al ver voor de zwangerschappen, heb ik er nooit een geheim van gemaakt, dat ik het allerliefste een zoon zouden willen. De opmerking die ik het meeste hoorde was: Dat moet er toch niet toe doen, het belangrijkste is dat het gezond is. En je moet überhaupt blij zijn dat je kinderen kan krijgen Serieus? Is dat iets over waar je over kan discussiëren dan? Volgens mij zijn er geen ouders die bij hun volle verstand gaan zeggen, nou laat ik maar eens een doodgeboren/zwaar gehandicapt kind op de wereld gaan brengen. Want DAT heeft nou echt mijn voorkeur. Of dat ik het iemand toewens dat die geen kinderen kan krijgen

 

Dat dat schijnbaar dus voor mensen te bediscussiëren valt vindt ik bijzonder eng.

 

Natuurlijk is het bij mijn zwangerschappen het belangrijkste geweest, dat ik een gezond kindje zou krijgen. En heb ik het verdriet gekend van een kindje wat overleden is, tijdens de geboorte. En ik heb mensen in mijn directe omgeving moeders jarenlang zien knokken om een kind te mogen krijgen. En die hadden soms toch ook echt een voorkeur voor geslacht

 

Maar ik heb altijd een zoon willen hebben, ik had namelijk een nogal vastgeroest beeld van meisjes. Ik ben nou eenmaal NIET het type voor jurkjes, roze, paars en glitters. Dat is niet wie ik ben, en zo zal ik denk ik ook niet worden. Daarom hoopte ik bij mijn eerste dochter dat het een jongen zou zijn. Toen we het nieuws hoorde dat het een meisje zou zijn, was ik een paar seconde teleurgesteld, maar was ik desalniettemin heel gelukkig met dat alles goed zou komen. Helaas heb ik dat meisje niet mogen houden, en weer af moeten staan aan God. En heb ik me stiekem wel schuldig gevoeld over voorkeur voor geslacht

nbsp;

Vervolgens werd ik een aantal jaar later weer zwanger en weer zat de hoop dat ik dit keer een zoon zou krijgen. Weken aan een stuk heb ik gedacht dat het een zoon zou zijn. Tot bij de echo verteld werd dat ik een meisje kreeg. Toen was ik niet teleurgesteld, ik was dolgelukkig met het feit dat ze gezond was. En dat gevoel overheerste. Toen ik vervolgens een derde keer zwanger werd, wilde ik misschien nog wel meer een zoon als ooit ter voren. Mijn verloofde is namelijk de enige zoon in het gezelschap en hij zou dus de enige persoon die de naam door zou kunnen geven. Dit versterkt het gevoel dat we wel een zoon moesten krijgen. Toen ik vervolgens hoorde dat ik een meisje kreeg, was er bij ons allebei een soort van verdriet. NIET omdat we niet blij waren dat we een dochter kregen, maar omdat we toen al aan onze klompen aanvoelde dat er hierna geen kinderen meer zouden komen. (Wat bevestigd wordt, door onze uiteindelijke keuze voor sterilisatie.) Dus dat de kans op een zoon (en dus naamsdoorgever) ook weg was. En ook hier overheerste de blijdschap dat ons kind gezond was. En had ik dus niet echt een voorkeur voor geslacht

Uiteindelijk heb ik gevoelsmatig toch een beetje een zoon gekregen. Want waar de oudste into frozen, roze, paars en glitters is. Moet onze jongste daar niks over weten. Die is helemaal in eigen initiatief van de blokken, treinen, auto’s en alles wat daar bij hoort. meisjes dingen vindt ze stom. Uiteindelijk heb ik mijn zoon in dochtervorm gekregen 😉 Dus ja ik heb een voorkeur voor geslacht, maar ben dolblij met mijn dochters

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/03/ducks-452485-1024x654.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/03/ducks-452485-150x150.jpgKimPersoonlijkIk ga er niet om liegen. In allebei mijn zwangerschappen, heb ik een duidelijke voorkeur voor een jongen gehad Ik heb het geluk dat ik 2 geweldige mooie dochters op deze wereld mag hebben. Daarom wilde ik het hebben over het hebbben van een voorkeur voor geslacht Het verlies van...Blogs die net even anders zijn