Kinderen, ik heb er 2. En ik zou toch graag eens wat over hun willen vertellen. Vooral over mijn dochter.

Een dochter en een zoon.

Ons lieve meisje is op 2 september 2013 geboren, was een heftige bevalling (voor mij dan). Ik heb toen ook geroepen: ‘Dit doe ik nooit weer!’ Ik ben geloof ik niet echt een vrouw van mijn woord want bijna 2,5 jaar later wordt op 14 februari 2016 ons lieve zoontje geboren haha. Die bevalling was veel korter maar veel meer hoe ik het voor me zou hebben gezien. Bij onze dochter was ik ingeleid en bij onze zoon ben ik heerlijk thuis bevallen, zoals ik graag bij de eerste al had willen doen eigenlijk.

Een schat van een dochter.

Maar goed, ik zal jullie niet vervelen met mijn bevallingsverhalen. Ik wil graag wat meer vertellen over mijn dochter. Het is een schat van een meid die helaas al wel wat te verduren gehad heeft in haar leventje. Ze heeft al een oma verloren en haar mama kan ook niks. Tijdens de zwangerschap kon ik op een gegeven moment niet veel meer, mijn hele lijf deed me zeer. Maar na de zwangerschap werd dat niet beter, ik bleef last van mijn heup houden. Lekker naar buiten, helaas mama heeft pijn. In de tuin kun je spelen maar verder kunnen we nu niet schat… En dat doet mijn mamahart heel erg veel pijn, heel erg veel.

De tv, een handige oplossing?

Maar ondanks dat ik zo weinig met haar kan, kan het echt een super lief meisje zijn. En wat een bijdehand meisje! Doordat ik dus niet veel kon, keken we veel tv. Heel slecht, weet ik, maar het was echt even niet anders. Maar het heeft ook een voordeel! Want zij kijkt heel erg graag umizoomi, een broer en zus met een robotvriendje die ‘de wereld redden’. Zij helpen als iemand in nood is. Maar dit gaat met vormen en patronen en dergelijke. Dus ze leert er ook heel erg veel van! Zo kan zij dus al heel veel vormen noemen, tot verbazing van mijn moeder dat ze de vorm trapezium kent hahaha. Ook kan zij ondertussen de getallen 0 t/m 10 herkennen, dit vind ik ook vrij netjes.

Een bijdehante tante.

Wat ik het mooiste vind zijn haar lieve mooie bijdehante opmerkingen. Zo reden wij laatst over de snelweg heen en zag ze op meerdere plekken iedere keer mais staan. Dus zij roept iedere keer als ze het ziet: ‘mais!’ Daarna zegt ze: ‘mais, dat wordt popcorn. Jammie in mijn buikje.’ Nou, wij lagen slap in de auto. Echt geweldig. Maar ondertussen denk ik, zie je wel dat ze ook wat leert van tv kijken. Dit had ze overigens van paw patrol, weer wat anders.

Mijn lieve, zorgzame dochter.

En ook nu ik geopereerd ben, ze is super nieuwsgierig. Ze wou de pleister zien, daarna wou ze de wond zien. Ze heeft ook echt met haar neus er bovenop gestaan en gekeken. En wat is ze toch lief! Ze helpt me met spulletjes pakken zodat ik dat niet hoef te doen, ze pakt een luier en doekjes zodat ik haar broertje kan verschonen, ze ruimt heel goed haar eigen spulletjes op. Vaak komt ze nog even bij mij staan, aait mijn been en zegt dan: mama pijn he, mama grote wond’. Ene kant super lief, andere kant erg pijnlijk omdat ik vind dat ze dit niet eens mee moet maken.

Straks, als ik weer meer kan…

Zodra ik straks echt weer lekker kan lopen en lekker mijn kleine mannetje zelf weer mag tillen en hem mag gaan dragen zodat ik lekker met mijn kindjes naar buiten kan dan ga ik dat echt heerlijk doen! Lekker mijn meisje laten spelen in een speeltuin, laten fietsen op haar mooie nieuwe fiets die ze voor haar verjaardag had gekregen en lekker genieten van de frisse buitenlucht.
Ik kan niet wachten! En zij ook niet! En wat zullen we ervan gaan genieten. Lekker straks in de sneeuw kunnen spelen. Ik heb een hekel aan sneeuw maar ik kan niet wachten! Zij geniet zichtbaar van de sneeuw dus we gaan daar straks heerlijk van genieten.

Ik zal nog eens beter gaan opletten op haar opmerkingen, daar wil ik nog wel wat meer over gaan schrijven. Ze kan zo geniaal uit de hoek komen namelijk. Dat vind ik zeker de moeite waard om op te schrijven. En dat wil ik ook zeker delen. Dat gaat nog een vervolg krijgen.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/blog_1476219771.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/blog_1476219771-150x150.jpgNathalieGastblogger NathalieKinderen, ik heb er 2. En ik zou toch graag eens wat over hun willen vertellen. Vooral over mijn dochter. Een dochter en een zoon. Ons lieve meisje is op 2 september 2013 geboren, was een heftige bevalling (voor mij dan). Ik heb toen ook geroepen: 'Dit doe ik nooit weer!'...Blogs die net even anders zijn