Zo, verder met de rest van de operatie. Waar was ik gebleven… Oh ja, tot ik in slaap wordt gebracht. Hier gaan we.

Het wakker worden.

Ik word wakker en ik voel me een beetje vreemd. Ik heb het ook erg koud. Ik krijg een extra deken dat warme lucht blaast. Blijk ik gewoon een temperatuur van 35,7 te hebben, hoezo ondertemperatuur… Die deken is wel erg fijn! Dan hoor ik dat ik veel urine in mijn blaas heb en doordat ik nog geen gevoel heb krijg ik een katheter ingebracht, gatverdarre. Hier zat ik niet op te wachten. Ik lig nog veel met mijn ogen dicht, wat is dat een zwaar roesje geweest zeg! Ben er nog suf van. Kwart voor 1 kwam ik op de uitslaapkamer. Uiteindelijk mocht ik om half 4 naar ´mijn´ kamer toe, toen kon ik mijn tenen wat bewegen. En ja, die stomme katheter ging mee… Eenmaal terug op de kamer waren de dames blij mij weer te zien, het duurde hun veel te lang en vroegen zich al af waar ik zo lang bleef. Dat is toch wel lief!

Eten en bezoek

Eten, gelukkig had ik dit al besteld voordat ik naar de operatie ging. Dus men, heerlijk zitten eten! Dat ging er zeer zeker wel in, na zo´n lange dag niks mogen eten. Maar het was daardoor ook wel veel, mijn maag moest toch weer even wennen.
Natuurlijk zijn mijn man en kinderen ook geweest, super fijn en super lief. En mijn ouders waren er! Nog liever want die wonen in Duitsland (wel net over de grens maar toch)

De eerste stappen uit bed.

En ja hoor, toen kwam ’s avonds de fysio, ik moest uit bed. Wauw, wat gaat dat toch heerlijk snel. Maar helaas, een paar stappen gezet en ik word gigantisch duizelig dus gauw weer op bed. Blijkt een bijwerking te zijn van gabepantine (een pilletje). Die wil ik dus ook niet weer! De enige pillen die ik dus ga slikken zijn paracetamol, naproxen en pantopracol (maagbeschermer). Inmiddels mocht de katheter er eindelijk uit en heb ik een poging gedaan om op tijd te gaan slapen.

Zo snel mogelijk uit het ziekenhuis.

Slapen in een ziekenhuis, iemand ervaring ermee? Nou, ik kan het dus niet… Ik hoor alles, word meerdere keren per nacht wakker en val slecht in slaap weer dan. En ja hoor, het was 4 uur en we waren gezellig allemaal wakker… Dus dat was kletsen haha. Helaas gingen de andere dames weer slapen maar heb ik niet meer kunnen slapen. De hele donderdag ga ik maar niet beschrijven, zo boeiend was dat nu ook weer niet. Er was 1 boeiend iets, als alles goed met mij ging en de waardes waren goed en de fysio was tevreden dan mocht ik al naar huis! Dat laat ik me geen 2 keer zeggen natuurlijk! Nou, de fysio was tevreden en mijn waardes waren niet heel erg slecht dus als ik wilde mocht ik naar huis. En natuurlijk wil ik dat! Want waar kun je nou beter genezen dan in je eigen huisje bij je eigen gezinnetje en je eigen bedje! Dus ik was heerlijk aan het einde van de middag/ begin van de avond al thuis. Wauw, 1 dag na de operatie. Totaal niet verwacht maar wel echt super fijn! Maar misschien was het achteraf gezien toch verstandiger geweest om nog even 1 dagje in het ziekenhuis te blijven, maar ik hou er gewoon echt niet van.

En nu, het aansterken mag gaan beginnen! Hopen dat ik snel weer wat meer kan gaan doen en straks eindelijk zonder pijn van mijn kinderen kan gaan genieten.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/11/1479311084.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/11/1479311084-150x150.jpgNathalieGastblogger NathalieZo, verder met de rest van de operatie. Waar was ik gebleven... Oh ja, tot ik in slaap wordt gebracht. Hier gaan we. Het wakker worden. Ik word wakker en ik voel me een beetje vreemd. Ik heb het ook erg koud. Ik krijg een extra deken dat warme lucht blaast....Blogs die net even anders zijn