Vakantie

Een weekje op vakantie naar vakantiepark de Heihaas, dat is elk jaar weer een verademing. Loslaten van het afgelopen schooljaar en even geen verplichtingen en stress. De rest van de vakantie wordt weer heel druk natuurlijk. Het valt dit jaar nog niet mee om te ontspannen. Er is veel gebeurd de afgelopen tijd en het afgelopen schooljaar, dat heeft nog niet allemaal een plekje gevonden. De spanning zit nog in mijn lijf en in mijn hoofd, want loslaten is niet zo makkelijk. Na verloop van tijd lukt het om te ontspannen en ondanks de vermoeidheid voel ik me weer een stuk beter. Toch een goede zet om deze week te gaan. Dunya heeft zich het hele jaar erop verheugd om Bollo de Beer weer te zien in de vakantie.

Gespannen

Natuurlijk geniet ik wel! Ik ben alleen moe en soms nog erg gespannen zonder aanleiding. Ik hou het erop dat het de ontlading is en dat je niet, omdat het vakantie is, van het één op andere moment alles los kunt laten. Wegdrukken werkt averechts is mijn ervaring, dus ik laat het maar even toe. Maar ik dwing mezelf ook om leuke dingen te doen. Dus ik sjouw en fiets heen en weer naar het hoofdgebouw om Dunya te zien bij een show of activiteit. We doen ook samen mee met een spelshow. Ook knuffelt ze uiteraard veel met Bollo.

Rustmoment

Dunya geniet natuurlijk volop. Ze kan hier zelfstandig overal naar toe en gaat en komt wanneer ze er zin in heeft. Ze gaat naar Bollo, naar knutselen, naar de Kraak de Kluisshow, naar de speeltuin, naar de mini-disco, naar het zwembad, naar koekjes bakken, naar de dierenweide en naar het kampvuur. Gelukkig komt ze regelmatig even langs om te knuffelen of iets te laten zien. Soms wil ze heel even tv kijken omdat ze het zo druk heeft en een rustmoment zoekt. Goed van haar dat ze dat zelf aanvoelt. Hoewel ze uiteraard geregeld over haar eigen grenzen gaat en ze erg moe is, hebben we geen ruzies zoals andere vakanties. Wel andere drama’s.

Gevallen

Ineens hoor ik een geluid buiten en ik kijk op. Dunya komt aanfietsen, haar ogen rood van het huilen. “Wat is er gebeurd?” vraag ik geschrokken als ik naar buiten ren. Ze is gevallen. Haar knie ligt open en ze zit onder de schaafwonden en schrammen. De klap heeft ze opgevangen met haar arm en die doet pijn. Bij de receptie laten we de wond ontsmetten en daarna drinken we warme chocomel met slagroom in het café, tegen de schrik. Bollo komt langs om een knuffel te geven en langzaam knapt ze wat op en speelt ze weer voorzichtig. We moeten uitkijken met kleding. Geen shorts want ze wil niet naar de wond kijken. Heb ik net voor de vakantie nog een aantal shorts ingeslagen en weinig leggings meegenomen… De lange broeken kunnen de koffer in, die schuren over haar knie. Dus het is even creatief zijn en elke dag lukt het om een iets strakkere legging aan te doen.

Oorpijn

Op een nacht wordt ze huilend wakker met oorpijn. Ik voel me machteloos. Ik heb geen kinderparacetamol bij me en na wat wikken en wegen laat ik een halve tablet paracetamol oplossen in water, doe er limonadesiroop bij en geef het haar. “Is het vies?” vraagt ze angstig. “Valt wel mee. Het is maar een beetje, dus snel opdrinken dan is het zo weg!” stel ik haar gerust. Ze giet het in één keer naar binnen en valt na een paar minuten weer in slaap. Ik lig nog lang wakker en hoop dat we onze vakantie niet hoeven af te breken. De volgende ochtend roept ze: “Mama, het is bijna half tien! Ik moet naar de dierenweide!” Oorpijn? Welke oorpijn? Ze kan zich nauwelijks herinneren dat ze zo’n pijn had. “Gauw aankleden dan!” zeg ik. “Dan haal ik broodjes en kunnen we daarna ontbijten!” Voor de zekerheid haal ik bij de Parkshop naast verse broodjes ook een doosje kinderparacetamol, maar gelukkig blijft de oorpijn de rest van de vakantie weg. Mysterieus, wel heel fijn.

Fun & entertainment

Bij het dieren verzorgen krijgen de kinderen een speciaal overall aan. Het staat Dunya prachtig en ze is er erg trots op. “De konijnen eten uit mijn hand!” roept ze. Dat moet ze in het plantsoen ook eens proberen. De dierenweide is groter geworden. Er is een nieuwe speeltuin bij het hoofdgebouw, maar gelukkig is het springkussen er nog wel. Het is mooi opgeknapt. Verder is er weinig veranderd. Dat is ook wel prettig, want Dunya geniet ervan om dingen en mensen te herkennen. “Die aardige mevrouw van de receptie is er weer!” zegt ze op een dag. “Je weet wel, die ons zo goed kent!” Er zijn geen kinderen van vorig jaar. Wel ontmoet ze Celine, van het fun & entertainment team. Ze kent haar al jaren, maar ze is er maar één dagje in onze vakantie. Dunya knuffelt haar maar flink en we beloven elkaar op de hoogte te houden in het komende jaar. Wie weet zien we elkaar volgend jaar weer.

Bingo

Elke dag zijn er leuke activiteiten te doen in de Bolloclub. Het is mij een doorn in het oog hoeveel geld er voor gevraagd wordt terwijl het al zo duur is om in de vakantie een huisje te huren. Bijna alle activiteiten waar materiaal voor nodig is moeten extra betaald worden. Bij de Bingo hoeft ze niet te betalen, maar later alsnog. Het mag ook achteraf. Er wordt daarna nog twee keer gevraagd of ik na de Bingo wel ga betalen. “Natuurlijk, dat had ik al gezegd!” reageer ik kribbig bij de derde keer. Als ze zo bang zijn dat ik niet betaal moeten ze het beter regelen vooraf. Gelukkig wint Dunya een kwartetspel van Bollo dat ze zelf in mag kleuren, ter waarde van vijf euro. Dat is mooi, dan hebben we onze bijdrage er weer uit.

Mozaïek

“Je hebt al betaald voor de mozaïekspiegel toch?” vraag ik als Dunya op haar fiets stapt. Ze knikt. Als ik later kom kijken heeft ze iets anders gemaakt. “De mozaïekspiegels waren op!” zegt Dunya. Ik wil iets zeggen maar Dunya is me voor. “We krijgen ons geld terug!” Dat komt goed uit want het is de laatste dag en ik wil eten in het pannenkoekenrestaurant in Putten. We hadden ook al in het Landal restaurant gegeten van de week. Een geweldig kinderbuffet met patat, pizza, spaghetti met gehaktballetjes, doperwtjes, poffertjes, frikadelletjes en bitterballen. En tot slot een ijsbuffet. Wel een beetje duur om twee keer uit eten te gaan, maar de laatste avond van onze vakantie hier ga ik niet meer koken, kom op zeg. Dus die €7,50 die we terugkrijgen komt goed van pas.

Huifkar

Broodjes bakken bij het kampvuur is ook een succes. En we maken een huifkartocht door de omgeving. Naast de koetsier babbelt ze volop. Hij daagt de kinderen een beetje uit en dat is voor Dunya wel leuk. Soms kan ze heel boos worden, anderzijds geniet ze er ook wel van als ze met een volwassene in discussie kan gaan. Ze staat niet snel met haar mond vol tanden, dus deze meneer kan zijn hart ophalen. Dunya voelt goed aan dat dit een grapje is en wordt alleen boos als ze niet serieus genomen wordt. Dat is tijdens deze rit niet aan de orde. Aan het eind mag ze zelfs op het paard zitten. Vol trots kijkt ze om zich heen en het kost me moeite om haar er weer af te krijgen. Het liefst blijft ze nog even zitten.

ADD

Het is bijzonder om te zien hoe ze in elkaar zit. Ze wordt groot, een echte tiener. Door haar add kan ze soms erg slim en bijdehand overkomen. Haar interesses reiken veel verder dan andere kinderen van haar leeftijd. Tegelijkertijd is ze nog steeds dol op Bollo, op K3, op de mini disco. Ze danst vol overgave mee op de kinderliedjes en voelt zich nergens te groot voor. Zo moet het ook. Ze hoeft zich nergens voor te schamen. Zij vindt het leuk, dus stimuleer ik haar daarin. Het is pas kinderachtig als je het niet meer leuk vindt, niet als anderen vinden dat je er te groot voor bent. Ik geniet daarvan.

Knuffelen

Dunya moet nog maar even goed knuffelen met Bollo. Morgen mogen we weer bepakt en bezakt in de trein naar Amsterdam. “Moeilijk hè?” vraagt Dunya als ik even zit te peinzen. Ik glimlach. Voor Dunya een moeilijk moment en ik vind het ook best jammer. “Ik zie vooral tegen de reis op, maar heb ook wel zin om weer naar huis te gaan!” zeg ik. Ze knikt. Eigenlijk is dat ook zo. Maar dat ze Bollo en de activiteiten gaat missen is zeker. Alleen wordt ze snel genoeg opgeslokt door de activiteiten die er de komende tijd gaan gebeuren.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/08/vakantie-Heihaas-768x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/08/vakantie-Heihaas-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikeactiviteiten,add,bingo,Bollo,huifkar,knuffelen,Landal,mozaïek,zomervakantie,zwembadVakantie Een weekje op vakantie naar vakantiepark de Heihaas, dat is elk jaar weer een verademing. Loslaten van het afgelopen schooljaar en even geen verplichtingen en stress. De rest van de vakantie wordt weer heel druk natuurlijk. Het valt dit jaar nog niet mee om te ontspannen. Er is veel...Blogs die net even anders zijn