Laatste schoolweek

Inmiddels is het alweer anderhalve week vakantie voor Dunya. Het schooljaar 2016/2017 is voorbij. De laatste schoolweek ligt ver achter ons. Gevoelsmatig is het al zolang geleden. Ik nam afscheid van mijn werk en we namen voorlopig afscheid van Dunya’s school. Op maandag gingen we met de klas naar Artis, waar Dunya haar verjaardag vierde met de klas. Dat was bijzonder! Op dinsdag ging ze met soesjes de leerkrachten langs. En woensdag was haar laatste schooldag van dit schooljaar.

Cadeautje

“Hier is het cadeautje!” zegt Dunya terwijl ze iets overhandigt aan de juf. Het is voor Dunya de eerste dag van de zomervakantie. De kinderen hebben gister het schooljaar afgerond, maar het cadeautje voor juf Tanja was nog onderweg. Vanmorgen heeft ze het ingepakt: een koekblik in de vorm van een hart met haar naam en die van juf Tanja erop. “Dat hoeft toch niet? Jullie zijn mijn cadeautje!” zegt de juf. Ze leest het kaartje dat Dunya heeft geschreven. De tekst heeft ze zelf bedacht. Dat ze samen veel hebben meegemaakt, de voorbeelden zal ik niet online zetten, dat ze haar erg zal missen en een fijne vakantie wenst. Zoiets. Ik ben trots op haar dat ze dat weer zelf bedenkt.

Spreekbeurt

Het was ook een bijzonder schooljaar. De eerste weken liepen stroef. Dat was voor Dunya moeilijk, maar voor mij zeker niet minder. Ik sliep slecht door de moeizame verhouding met juf Tanja. Ze begreep Dunya niet, vond haar vooral brutaal en eigenwijs en dacht dat ze het wel uit zou krijgen door haar hard aan te pakken. Dat werkt niet en ik weet dat, maar ik vond het lastig om dat bespreekbaar te maken. Ik zei in november dat Dunya elke dag boos en verdrietig thuiskwam en daarop praatte ze met Dunya. Ze gingen het met rekenen wat rustiger aan doen. Die middag deed Dunya een geweldige spreekbeurt over Malala. De dag daarna kwam de diagnose ADD. Alles viel op zijn plek, ook voor de juf die was gaan googelen en aanknopingspunten vond. De strijd was over. Dunya ging weer met plezier naar school. Ik kon weer rustig slapen.

Mediator

Eind van het jaar wordt ze nog benoemd tot mediator van de Vreedzame School. Dunya heeft met nog een groep kinderen de training gevolgd op school en krijgt nu haar certificaat overhandigd door juf Elize. Ze mag volgend schooljaar bemiddelen bij ruzies tussen kinderen. Daar volgt nog een blog over. In elk geval ben ik trots op haar dat ze dit heeft gedaan, dat ze zichzelf heeft opgegeven en dat ze is uitgekozen. En nu is het schooljaar afgelopen en gaat ze juf Tanja missen, want die blijft in groep vijf/zes.

Juf Hanna

Toch verheugt Dunya zich wel op het volgende schooljaar met juf Hanna. Die heeft ze de laatste twee jaar waarschijnlijk. Daar gaan we wel vanuit. Dat is dan na de kleuters de eerste keer dat ze twee jaar achtereen dezelfde juf heeft. Dunya ziet dat wel zitten. Ze kent juf Hanna een beetje. In groep vijf had ze haar soms als groep zes naar schooltuinen was. Dan zaten ze een middag bij groep acht. Dat vond Dunya heel stoer. En juf Hanna was erg lief vond ze. Ik heb er ook vertrouwen in. Er komt volgend schooljaar extra begeleiding voor Dunya en ze gaat met groep zeven meedoen met de rekeninstructie. Alles wat ze nog niet gedaan heeft in groep zes, doet ze dan in de extra hulp tijd. Prima idee.

Afscheid

Eerder deze week heb ik afscheid genomen van de kinderen op mijn school. Mijn baan als onderwijsassistent op deze school zit erop. Ik kom niet terug in het nieuwe schooljaar. Het kost me toch weer meer moeite dan ik dacht. Het moet ook even snel, want ik moet de zolder opruimen op school. Alsof afscheid nemen niet nodig is. Mensen kijken me raar aan dat ik daar even tijd voor wil nemen, maar ik vind het heel belangrijk om dit goed af te sluiten. Ik ga ze missen. Ik pluk steeds wat kinderen uit elke klas om gedag te zeggen. Eind van de dag ga ik naar de afscheidsmusical kijken van groep acht. Na schooltijd staat er een moeder op het schoolplein met een cadeautje. Als dank voor mijn hulp aan haar dochter. Daar krijg ik tranen van in mijn ogen. Dat is de waardering waar ik warm van word.

Laatste werkdag

Daarna afscheid van juf Wietske en als dat achter de rug is begin ik een beetje op te knappen. Ik zie wel als een berg op tegen mijn laatste werkdag, maar het afscheid is kort. Een bos bloemen, een dankwoord en klaar. Er is nog een lunch maar daar ben ik niet bij. Dunya heeft al vakantie en zij is niet welkom bij de lunch. Het is alleen voor teamleden van de school. De vraag was of ze niet even bij een buurvrouw kon, de hele dag. Een buurvrouw? Welke buurvrouw vangt een hele dag mijn dochter op? Of ze niet een dagje alleen kan blijven? Een oppas voor een hele dag? Nee, dat kan ik niet betalen. Nou, dan mag ik niet mee. Pech gehad. Ook prima. Het afscheid is ineens niet moeilijk meer. Ik heb hier met veel plezier gewerkt dit schooljaar, maar nu is het klaar.

Geen netwerk

Mensen begrijpen niet dat ik geen netwerk heb. Dat ik geen lijst heb van telefoonnummers die ik kan bellen of ze Dunya willen opvangen. Het is makkelijk oordelen over anderen en moeilijk om je in een andere situatie te verplaatsen. Mensen denken toch dat je wel iemand achter de hand hebt. Helaas heb ik dat niet en ik weet dat me dat kwetsbaar maakt. Vooral als ik ziek ben bijvoorbeeld. Dunya protesteert en vindt het erg dat ik niet mee kan door haar. Ik benadruk dat het niet door haar komt en dat het oké is zo. Bovendien is de sfeer op school na het vertrek van juf Pien vlak voor het eind van het schooljaar zo veranderd, dat ik me hier niet meer thuis voel. Er sluipt een stukje angst de school binnen. Dat is niet goed voor mij, dus beter dat het hier stopt.

Liefdevol afscheid

Ik denk met veel warmte terug aan de kinderen en aan wat we bereikt hebben. En dat is wat telt! Van een collega krijgt Dunya nog wat gadgets en van een andere collega tien euro, om een verjaardagscadeautje te kopen voor zichzelf. Toch nog een liefdevol afscheid. We gaan, op zoek naar een andere baan als onderwijsassistent en nieuwe ervaringen. Samen sluiten we het schooljaar af en luiden we de vakantie in met een lunch, nieuwe schoenen en een fotoshoot. Dus we zijn klaar voor een geweldige vakantie!

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/07/20535984_1359567514091247_2135892367_o-1024x585.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/07/20535984_1359567514091247_2135892367_o-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikeafscheid,cadeautje,juf Hanna,juf Tanja,mediator,netwerk,onderwijsassistent,schooljaar,schoolweek,spreekbeurt,zomervakantieLaatste schoolweek Inmiddels is het alweer anderhalve week vakantie voor Dunya. Het schooljaar 2016/2017 is voorbij. De laatste schoolweek ligt ver achter ons. Gevoelsmatig is het al zolang geleden. Ik nam afscheid van mijn werk en we namen voorlopig afscheid van Dunya’s school. Op maandag gingen we met de klas...Blogs die net even anders zijn