Nieuw beleid

Met haar nieuwe tas en agenda begint Dunya vol goede moed aan het nieuwe schooljaar. In haar tas zitten een broodtrommel, een banaan en een flesje water. Er is een nieuw beleid ten aanzien van eten en drinken. Vanaf nu alleen water op school. Ik ben hier niet blij mee en heb dat via de mail al aangegeven. Gezond eten en drinken is een onderdeel van de opvoeding en dat is mijn taak. Als de werkdruk al zo hoog is moet je er vooral opvoedingstaken in meenemen. Als moeder van een kind dat weerstand heeft tegen drinken, voel ik me extra belast door deze maatregel.

Ziekenhuis

Dunya was vijf maanden toen ik in het ziekenhuis werd opgenomen. Ik had galstenen en vreselijke pijn. Het was niet uit te houden. De huisartsenpost vroeg ik of ik even langs kon komen toen ik voor de zoveelste keer belde, maar ik was alleen en was niet in staat om Dunya op te tillen. Haar vader was in België vrienden aan het helpen met verhuizen en kon niet terugkomen. Verder was er niemand die me kon helpen in mijn omgeving. “Kijk maar of je het kunt oplossen” zei de arts en wenste me een prettige dag. Een dag later kon ik alsnog naar de dokter en die stuurde mij door naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek. Ik werd meteen opgenomen. Later op de dag bleek er ook een ontsteking aan de alvleesklier te zijn en mocht ik niet meer eten en drinken.

Kinderdagverblijf

Zonder mij begon Dunya op het nieuwe kinderdagverblijf waar ik ging werken. Ze logeerde bij papa in huis, dat kon toen nog gewoon, en kwam elke avond even op bezoek. Ik miste haar vreselijk en misschien was dat wel wederzijds. Vanaf dat moment ging ze slecht drinken. In het ziekenhuis kwam het schriftje van het kinderdagverblijf terug en daarin stond dan dat ze weinig had gedronken en haar fles niet wilde. Ik was verbaasd. Dit kende ik niet van haar. Vanaf dat moment is drinken altijd een probleem gebleven.

Strijd

Op het kinderdagverblijf werd er een strijd gevoerd rondom het drinken. “Je beker niet leeg? Geen koekje!” Of ze werd apart gezet omdat ze niet wilde drinken. Straf, omdat ze niet dronk. Daar werd het niet beter van, integendeel. Als collega vond ik het vreselijk moeilijk om daar iets van te zeggen en het hielp bovendien niets. Regels zijn regels en zij zouden mij wel laten zien hoe het moest. De weerstand bij Dunya werd groter en tot op vandaag blijft drinken een aandachtspunt. Bij warm weer drinkt ze wel water, maar zo bij het eten of tussendoor drinkt ze liefst helemaal niet.

Water

Na tien jaar is het me gelukt om haar zover te krijgen dat ze thee drinkt. Vooral rooibosthee vindt ze lekker. Maar ook dat gaat moeizaam. Het enige dat er altijd goed in gaat is chocomel, maar daarvan wil ik haar niet teveel geven en zeker niet als ontbijt. Vanaf nu is er een continurooster op school en eet ze dus elke dag in de klas en niet meer thuis. Geen goede ontwikkeling voor Dunya, maar de meerderheid van de ouders heeft ingestemd dus leg ik me daarbij neer. Maar nu mag ze ineens ook alleen nog maar water drinken.

Nieuwsbrief

Naar aanleiding van mijn mail op de nieuwsbrief waarin deze beslissing werd meegedeeld, heb ik een gesprek met de directrice. “Kinderen gaan vanzelf drinken als ze dorst hebben” is haar argument. Ook heeft zij haar zien drinken vandaag. Ik vind dat als je als leerkracht merkt dat een kind echt ongezond eet en drinkt, je dat via een ouder en kindadviseur kunt spelen. Die kan met ouders in gesprek gaan. Ik vind het een risico om je als onderwijzend personeel te gaan mengen in de opvoeding. In elk geval kom ik tijdens dit gesprek niet verder. Thee drinken mag ook niet, dus uiteindelijk geef ik het op. Voorlopig.

Honden

Op meer scholen geldt deze regel of wordt ie net ingevoerd. Op internet verschijnt een bericht over een vader elders in Nederland, die het ook niet eens is met dit beleid. “Water is voor honden” vindt hij. Dat ene zinnetje wordt breed uitgemeten. Niet handig, want zo wordt de aandacht verlegd van het probleem naar die ene opmerking. Ik ben het daar ook niet mee eens. Hoewel, natuurlijk moeten honden water drinken, maar kinderen net zo goed. Het gaat mij dan ook niet om het principe dat water niet lekker is, maar om twee dingen. Dunya drinkt slecht en ik vind het mijn taak om te beoordelen of ze gezond eet en drinkt. Bij zorgen kun je altijd in gesprek gaan met ouders, maar ik vind het ver gaan om zoiets op te leggen.

Voedingscentrum

Volgens het Voedingscentrum moeten kinderen van Dunya’s leeftijd bijna anderhalve liter drinken per dag. Daar komt Dunya bij lange na niet aan. Ook niet als ze op school geen water hoeft te drinken. Het is een aandachtspunt dat mij de laatste tijd weer wat ontglipt is. Ze moet meer drinken. Thee is prima, maar duurt lang, waardoor ze bij het ontbijt toch te weinig drinkt. Misschien toch terug naar een grote beker melk met wat chocoladepoeder. Dan drinkt ze tenminste. Zo blijven we in die cirkel. Niet grijpen naar zoet, maar niet drinken is ook niet goed. En Dunya drinkt niet als ze dorst krijgt, of is er na een paar slokken weer klaar mee. Maar wel blijf ik thee drinken stimuleren, want ik ben heel blij dat ze die drempel in elk geval is overgestapt.

Aanmoediging

Ik begrijp de regel van school wel, maar ik wil ook wat begrip voor mijn situatie en dan lijkt thee me een prima alternatief. Water is dan extra en als ze dorst krijgt tussendoor kan ze dat drinken. Overigens is het niet zo dat Dunya geen water lust. Natuurlijk heeft ze liever zoet, maar als ze water bij het warm eten krijgt drinkt ze wel gewoon. En als we op stap zijn en ze heeft dorst vraagt ze ook om water. Ze heeft alleen veel aanmoediging nodig bij het drinken en heb je daar geen tijd voor omdat je nog negentien andere kinderen in de klas hebt, dan moet je haar iets te drinken geven wat ze lekker vindt. Zodat ze wel uit zichzelf drinkt.

Drinken

Als ik lees wat de gevolgen kunnen zijn van te weinig drinken, maak ik me ernstig zorgen. Dunya drinkt structureel veel te weinig op een dag, niet alleen te weinig water. Ik vergeet het ook vaak te zeggen. Het is belangrijk dat ik daar meer op ga letten. En op een goede manier bespreekbaar maken met Dunya. Druk werkt averechts, zowel met drinken als met alle andere dingen. Ik probeer een manier te vinden om haar toch aan het drinken te krijgen. Uitleggen waarom het zo belangrijk is werkt soms ook wel, zeker nu ze groot genoeg is om dat goed te begrijpen.

Prioriteit

Het komt weer hoger op mijn prioriteitenlijstje. Aangezien ze op school nauwelijks drinkt, moet ik er nog meer op gaan letten. Maar ook als ze op school wel water gaat drinken blijft het een aandachtspunt en moet ik alert blijven dat ze voldoende vocht binnenkrijgt.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/09/op-water-en-brood-768x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/09/op-water-en-brood-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikecontinurooster,drinken,eten,gezondheid,honden,onderwijs,opvoeding,school,thee,voedingscentrum,water,ziekenhuisNieuw beleid Met haar nieuwe tas en agenda begint Dunya vol goede moed aan het nieuwe schooljaar. In haar tas zitten een broodtrommel, een banaan en een flesje water. Er is een nieuw beleid ten aanzien van eten en drinken. Vanaf nu alleen water op school. Ik ben hier niet...Blogs die net even anders zijn