De rode kater

Fritsie, de rode kater op Facebook, is overleden. Aangereden door een auto. Stoere, gekke, lieve, schattige Fritsie, die vals aangevallen werd door een hond en daar zo slecht aan toe was dat hij nog maar drie poten over had. Ondanks dat liet hij zich niet uit het veld slaan. Hij opende een eigen fanpagina op Facebook en had uiteindelijk meer dan zeshonderd likes. Dat is heel wat voor een kat! Dunya vindt het zo zielig voor Fritsie dat hij is geopereerd en een poot moet missen dat ze hem een kaartje stuurt. Daar is die malle kat erg blij mee. Hij verzekert Dunya dat hij geen pijn meer heeft en dat hij inderdaad ook heel boos is op die nare hond, maar dat hij zich wel redt met drie poten.

Avonturen van Fritsie

We leven mee met de avonturen van Fritsie. Als er op een dag op Facebook staat dat hij niet is thuisgekomen en dat zijn baasjes ongerust zijn, schrikken we. Gelukkig komt later de mededeling dat hij terecht is en in orde. Pffff, een pak van ons hart. Elke dag plaatst Fritsie selfies met zijn aaifoon. Als Dunya een foto voorbij ziet komen zegt ze altijd: “Oooh Fritsie, ik hou van jou!”.  Ze vindt het een heel dappere kat omdat hij zoveel heeft meegemaakt. En het is zo grappig dat hij het zo goed kan vinden met de andere huisdieren, hond Anna-i (wat een heel schattig hondje is) en Pearly, ook een kat.

Verdrietig nieuws

“Kom, we moeten gaan!” spoor ik Dunya aan als ik haar een paar uurtjes later ophaal van de BSO. Ze treuzelt, volgende week kan ze ook niet en eigenlijk wil ze tot sluitingstijd blijven. Dat scheelt niet zo heel veel, want het is al zes uur geweest. Afscheid nemen van de ruimte, de juf, dat vindt ze altijd jammer. Als we eindelijk in de lift zitten naar beneden, zeg ik dat ik verdrietig nieuws heb. Ik kan het maar beter meteen zeggen en dan naar huis fietsen en eten halen, dan heeft ze meteen frisse lucht en afleiding. “Wat dan?” vraagt ze geschrokken. Ik zoek het facebook-bericht op mijn telefoon. “Lees maar” zeg ik dan.

Waarom geen rotkat?

De liftbel gaat. We zijn beneden. Dunya staat met moeite op van het stoeltje en sjokt naar buiten. Ik zie dat ze haar tranen probeert te bedwingen, maar waarom zou ze? Dus ik sla een arm om haar heen en dan komen ze toch. “Waarom nou Fritsie?” huilt ze. “Als het een andere kat was geweest…..” begint ze. “Dan waren er andere mensen heel verdrietig geweest” zeg ik zacht. “Niet als het een rotkat was!” roept ze boos. “Waarom is hij niet in de tuin gebleven? Waarom moest hij zo nodig verder weg gaan?” Ik schud mijn hoofd. “Omdat katten graag op avontuur gaan. En dat maakte Fritsie ook zo leuk, dat ie lekker eigenwijs was en gekke streken uithaalde. Het is alleen zo sneu dat het zo moet aflopen!” zucht ik.

Op kraamvisite

Steeds opnieuw komen de tranen. Ik begrijp het zo goed! We hebben hem nog nooit gezien, maar door de vele foto’s en berichtjes op zijn Facebookpagina, lijkt het net alsof we hem heel goed kennen. Het is alsof Dunya mijn gedachten raadt: “Fritsie is toch de kat van Martin?” vraagt ze. “En van Mariska” knik ik. “Ik mocht nog een keer met Fritsie knuffelen” zucht ze. “Ja, dat hebben we te lang uitgesteld” bevestig ik. “We kunnen toch wel een keer langsgaan, ook al is Fritsie er niet meer?” vraagt ze dan. “Ja, natuurlijk!” zeg ik. “Er komt ook een baby, dus we gaan sowieso op kraamvisite!” Ineens breekt er een glimlach door. “Echt?” roept ze uit. “Ja, echt! Dat heb ik je heus wel verteld hoor!” lach ik mee.

Facebookpagina

“Maar waarom gaan ze de Facebookpagina sluiten?” vraagt ze ineens weer verdrietig. “Tja, hoe moet ik dat uitleggen? Iedereen kan dan op zijn eigen manier aan Fritsie terugdenken en als hij er niet meer is kan hij geen selfies meer maken. Ofzo. “ Ze haalt haar schouders op. “Maar ik vind het zo jammer van de pagina. Al die mooie foto’s van Fritsie, gaan ze die wel bewaren?” Zoveel vragen komen er plotseling bij haar op. “Vast en zeker!” zeg ik. “Die hebben ze wel op hun eigen computer of telefoon!” Later lezen we dat de pagina voorlopig toch niet wordt afgesloten. Dunya haalt opgelucht adem. Ze kan de foto’s van Fritsie voorlopig gewoon blijven bekijken.

Genieten van herinneringen

Dat doen we ook en samen lachen we dan om de gekke en grappige selfies die Fritsie maakt op zijn aaifoon. De beste remedie tegen verdriet is om te genieten van de mooie herinneringen die je hebt. Bij ons werkt het. Al kan Dunya ook plotseling weer somber worden, omdat ze aan Fritsie denkt. Deze bijzondere kat heeft heel wat losgemaakt en mensen met elkaar verbonden. Ook nu doet ie dat nog. Er zijn nog steeds mensen die zijn pagina liken en op die manier willen meeleven.

Vier poten

Dunya praat inmiddels met een glimlach over Fritsie. En samen scrollen we langs de foto’s van die schattige Fritsie die ook zo lekker ondeugend was. Ontzettend verdrietig voor zijn baasjes en vriendjes en voor al zijn fans die nu zijn grappige selfies moeten missen. De selfie bij deze blog komt van zijn Facebookpagina. “Ik hoop dat hij nu in de poezenhemel is en dat ie daar weer vier poten heeft. En dat hij heel gelukkig is en lekker kan spelen met alle andere poezen!” zegt Dunya. En dat gunnen we hem natuurlijk allemaal!

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/03/Fritsie.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/03/Fritsie-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger HenrikeDe rode kater Fritsie, de rode kater op Facebook, is overleden. Aangereden door een auto. Stoere, gekke, lieve, schattige Fritsie, die vals aangevallen werd door een hond en daar zo slecht aan toe was dat hij nog maar drie poten over had. Ondanks dat liet hij zich niet uit het...Blogs die net even anders zijn