Vrijkaartjes

“Gaan we naar Madurodam?” vraagt Dunya. Ik knik. “We hebben nog vier vrijkaartjes voor een dagje uit, die Martin gewonnen had en aan ons gegeven!” Toen we ze kregen wilde ze naar Duinrell, maar ik wil graag naar Madurodam. We laten het rusten tot de Zomervakantie. En dan lost het probleem zich vanzelf op. Plotseling wil Dunya naar Madurodam. Roosmarijn gaat ook mee met Lauro en Siro. We doen nog ons best om ergens een kaartje met korting te vinden, maar veel levert dat niet op. Siro moet met zijn drie jaar de volledige prijs betalen. Gelukkig zijn er nog wat verdwaalde Jumbo munten voor een dagje uit die een beetje helpen.

Madurodam

De wereld in het klein. Nederland in het klein of op zijn grootst, het is maar hoe je het bekijkt. Hoe een klein land groot kan zijn. Het is groots wat hier staat. Zoveel bekende gebouwen in het klein. Magna Plaza, de Nieuwe kerk, waar ik ooit gezongen heb op de Gouden Lieddag. Schiphol en “Kijk! Het Scheepvaartmuseum!” roept Dunya enthousiast. De haven van Hoek van Holland, vertrekpunt naar Engeland. “Kijk, als papa naar zijn vrienden gaat moet ie met deze boot” leg ik uit. Ze knikt wat verveeld. De boot is interessant, dat papa er ook weleens op zit wil ze eigenlijk niet weten. De angst dat hij zich daar net als zijn vrienden gaat vestigen heeft daarmee te maken.

Oude school

Maar dan zien we ineens een bekend gebouw. “Mijn oude school!” roept ze verrast. “Stom dat het een museum is geworden” moppert ze. Ze mist het oude gebouw, al is haar nieuwe school erg mooi. Toch houdt ze heimwee naar de school waar ze begon, nu museum het Schip. Eigenlijk wil ze gewoon terug. Hoewel ik denk dat ze dan de school in de Houthavens gaat missen. “Waar was mijn klas?” vraagt ze peinzend. Ik wijs een raampje aan bovenin het gebouw. “Daar zat groep drie/vier met juf Agaath” vertel ik. “En daar zat je bij de kleuters, bij juf Harriëtte en juf Wietske!” Het speellokaal wijs ik helemaal verkeerd aan, maar Dunya corrigeert me. Gek dat je het zo snel vergeet. We zitten in de nieuwe school nu al net zolang als we in het oude gebouw hebben gezeten.

Panoramavlucht

Siro is vooral geïnteresseerd in de treinen en Lauro vindt de vliegtuigen leuk. Dunya kan hier in Madurodam haar hart ophalen met een pasje dat ze kan scannen. Zo kan ze overal extra informatie krijgen en nieuwe dingen leren. Informatie over de haven, over Schiphol, over de sluizen, over het Anne Frank huis…. Dunya zuigt het in zich op als een sponsje. Daar geniet ze van. We maken foto’s, ook met leuke achtergrond en een 3D preview. Een avontuur is het weer en leerzaam. Leerzamer dan Duinrell. Samen met Lauro maakt ze zogenaamd een panoramavlucht over Nederland, dat zie ik in mijn email als we weer thuis zijn.

Balletoutfit

“Oh ja, je moet nog nieuwe balletschoentjes!” bedenk ik op een dag. Ze knikt. “Eigenlijk ook een nieuw balletpak” peins ik. “Je tutu heb je allang niet meer aan, dus als ik een pakje voor je koop dan trek je het aan!” waarschuw ik. Ze belooft het. “Vond je een tutu kinderachtig?” bedenk ik opeens. Dunya haalt haar schouders op. “Ik vind een tutu gewoon niet meer zo leuk.” Dat is denk ik een beetje hetzelfde. “Oké, je krijgt een nieuwe balletoutfit!” zeg ik. “Vandaag?” vraagt ze gretig. Wel ja, waarom niet? We komen in een drukke winkel en worden goed geholpen maar moeten lang wachten. “Hoezo moest dit op zaterdagmiddag?” zucht ik in gedachten. Ik vind het niet erg, maar de medewerkster rent heen en weer. De foto mag pas op Facebook als ze de juf verrast heeft bij de eerste les na de vakantie.

Telefoon

In Madurodam lijkt het plotseling te gaan regenen. Dunya pakt snel mijn telefoon en wat andere spullen en heeft haar handen vol. Ik pak nog wat spulletjes in de tas als het alweer droog is. Opeens zie ik Dunya bedenkelijk naar mijn telefoon kijken. “Gevallen!” zegt ze geschrokken. Ik haal diep adem. Nog maar eens. En nog maar eens. Het scherm is in duizend stukjes verdeeld en de telefoon is nog geen maand oud. Dus moeten we nog een dagje shoppen. Een noodtelefoon voordat ik deze opstuur voor reparatie. Ik vind een eenvoudig telefoontje wat betaalbaar is. Ik weet het, niet de meest geweldige of snelste en niet de beste Android versie. Maar we kunnen het hier best even mee volhouden. Alleen de verzekering nog bellen voor mijn kapotte toestel.

Schoudertas

“Nu nog een tas” beloof ik Dunya. We lopen een schoenenwinkel in en op de bovenverdieping zien we meteen een leuke schoudertas. Die wil ze graag, dat weet ze zeker. Ik heb nog een cadeaubon en zelf betaalt ze de rest. Op vrijdag brengen we een bliksembezoek aan Egmond aan Zee en daarna vertrekken we naar Alice waar we Chinees gaan eten. Zaterdag shoppen we in Eindhoven en krijgt Dunya nieuwe kleding voor een goed begin van het schooljaar. Haar nieuwe tas komen we tegen voor bijna een tientje duurder. We pakken net op tijd de bus naar den Bosch en stappen daar en in Utrecht over en zijn net op tijd thuis om de finale van de Hockeydames te kijken.

Dagkamp

Daarna nog een weekje op dagkamp. Helaas zonder Dominique. Dat is jammer. Het kost dan ook wat moeite om haar draai te vinden. Maar op dinsdag komt ze als laatste uit de bus. Pas als ik ongerust vraag waar ze is, wordt ze omgeroepen en stapt ze schaterlachend uit. Een goed teken bedenk ik als ik van de schrik bekomen ben. Op woensdag staat de douche aan buiten. Het is om zes uur nog stikdonker als ik niet meer in slaap kom en opsta. Dunya volgt een half uur later. “Waarom is het zo donker?” vraagt ze verbaasd. “Omdat het zo hard regent” vertel ik. “Misschien blijf je liever thuis, want met dit weer in het bos dat is ook niks” twijfel ik. Ze kijkt naar buiten. “Ik wil wel gaan, want ik wil de Hobbytent niet missen!” besluit ze. En dus aankleden en op pad.

Bioscoop

Voor mij is het de laatste vakantieweek druk met afspraken. We hebben nog één dag samen en we hebben beloofd die te bewaken. “Gaan we naar de bioscoop?” vraagt Dunya. Ik vind het een goed idee. Dan sluiten we de vakantie gezellig samen af en zijn weer klaar voor het nieuwe schooljaar. We zien er naar uit. Eens kijken wat dat ons weer te bieden heeft.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/08/Madurodam-1024x768.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/08/Madurodam-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikeballet,balletoutfit,bioscoop,dagkamp,schoudertas,telefoon,vakantie,vrijkaartjesVrijkaartjes “Gaan we naar Madurodam?” vraagt Dunya. Ik knik. “We hebben nog vier vrijkaartjes voor een dagje uit, die Martin gewonnen had en aan ons gegeven!” Toen we ze kregen wilde ze naar Duinrell, maar ik wil graag naar Madurodam. We laten het rusten tot de Zomervakantie. En dan lost...Blogs die net even anders zijn