Onderwijsinspectie

“De inspectie wil graag een gesprek met een aantal ouders. Wil jij daaraan meedoen?” vraagt de directrice van Dunya’s school. Dat lijkt me leuk! Ik heb wel een mening over school en denk altijd graag mee. Heel veel dingen gaan goed, aan andere dingen moet nog gewerkt worden. Ik wil daar graag over vertellen! Voor de school is het altijd spannend dat de onderwijsinspectie op bezoek komt, maar ik denk dat ze er alle vertrouwen in kunnen hebben. Ze zijn zo goed bezig. “En als ze zeggen dat je iets beter moet doen zeg je gewoon: Bedankt voor de tip, ik neem het mee!” spreek ik verschillende mensen moed in.

Inspectrice

De inspectrice stelt zich voor en wij vertellen op onze beurt in welke groep onze kinderen zitten. Alle groepen zijn vertegenwoordigd. Vanuit mijn ooghoeken vang ik een glimp op van Dunya die richting de directiekamer loopt. “Mijn collega is op dit moment in gesprek met een paar leerlingen, hiernaast” vervolgt de dame. Aha, dat is leuk. Dunya mag dus ook haar mening geven bij de inspectie en ik ben benieuwd wat ze gaat zeggen. Ik concentreer me weer op het gesprek in de teamkamer.

Tevreden

“Bent u tevreden?” vraagt ze mij. “Ik ben heel erg tevreden!” zeg ik. “Er is een fijne sfeer op school en mijn dochter krijgt nu eindelijk de hulp waar ik al zolang om vraag. Het heeft lang geduurd, maar ik ben heel blij dat er nu wel voor gevochten wordt, zodat ze in groep zeven een arrangement krijgt voor extra ondersteuning bij de dingen die ze moeilijk vindt!” vertel ik. Andere ouders vertellen dat de onrust sinds dit schooljaar opgelost is. Dan wordt er gevraagd waar de school aan moet werken volgens ons. “Afspraken maken wat er per groep gebeurt” zeg ik. “Zoals boekbesprekingen, spreekbeurten, werkstukken, enzovoort” leg ik uit. “Nu is het afhankelijk van de leerkracht wat er gedaan wordt. Maar ik weet dat ze daarmee bezig zijn!” De inspectrice knikt begrijpend en maakt een aantekening.

Engels

Moeders uit de hoogste groepen geven aan dat ze de Engelse lessen missen. “Dit jaar is er vanuit het bestuur besloten dat de school zich moet concentreren op Nederlandse taal, omdat er veel kinderen met een taalachterstand op school zitten!” meldt de dame van de inspectie. Ik knik. “Terecht! Dat is ook heel belangrijk!” Toch kijkt de medewerkster van de inspectie bedenkelijk. “Op het voortgezet onderwijs mogen kinderen voor Wiskunde, Nederlands en Engels één vijf halen” licht ze toe. “Die vijf hebben ze dan toch al voor Nederlands, dus kun je ze net zo goed Engels leren. Dat is voor iedereen een nieuwe taal!” Ik frons, die opmerking begrijp ik niet. Het lijkt me heel belangrijk dat kinderen goed Nederlands leren. Juist als ze dat thuis niet leren. Nederlands hebben ze hard nodig op het Voortgezet onderwijs.

Kwaliteit

Ook tempert de inspectie ons enthousiasme over de hoge score van de cito toets van groep acht. Het zijn maar weinig kinderen in groep acht, dus het is nauwelijks representatief. Ook daar denk ik anders over. Op het laatst vertelt ze nog dat het veel beter gaat op school, maar dat ze er nog lang niet zijn! “We zijn net begonnen” zeg ik. “Er is in korte tijd al heel wat bereikt!” Wat een negatieve insteek. Het gaat hartstikke goed op school, de sfeer is goed, het personeel werkt hard, kinderen worden meer gezien, in alle groepen wordt er aan de hand van thema’s les gegeven en er wordt gewerkt aan de knelpunten. Natuurlijk kan het beter, maar als dat niet meer zo is, gaat de kwaliteit juist achteruit. Want als je achterover leunt, groei je niet meer. Dat is niet goed.

Extra zorg

“Ik kon sommige opmerkingen van ouders in het inspectieverslag zo plaatsen bij specifieke ouders” lacht een juf. “Wat heb ik dan gezegd?” vraag ik nieuwsgierig. Ik ben nieuwsgierig hoe goed ze me kennen. “Dat je heel blij bent dat er nu meer aandacht is voor kinderen die extra zorg nodig hebben” zegt ze. “De opmerking dat je per leerjaar afspraken moet maken wat er gedaan wordt aan boekbesprekingen bijvoorbeeld kwam ook van mij” zeg ik triomfantelijk. Ze knikt. “Daar zijn we ook mee bezig” zegt ze. “Dat heb ik er ook bij gezegd!” haast ik me te zeggen.

Rekenen

Er is een bovenschoolse Intern Begeleider op school. Juist voor de zorgkinderen. Hij houdt zich ook bezig met Dunya. “De meester kwam de klas binnenlopen tijdens het rekenen en kwam naast me zitten om mij te helpen!” vertelt Dunya enthousiast. Ook maakt hij afspraken met haar en met de juf over wat ze moet doen. Soms voelt dat als druk. “Ik zei dat vier bladzijden teveel zijn, maar hij zei: ‘Dat kun je wel!’“ zegt ze met tranen in haar ogen. Ik glimlach en geef haar een knuffel. “Lieverd, kan het zijn dat hij bedoelt dat hij vertrouwen in je heeft?” Dunya knikt. Dat denkt zij ook, maar toch lijkt het een onoverkoombare opdracht. “Je gaat het gewoon proberen. En als het niet lukt, leg je dat uit” stel ik haar gerust. Die aandacht, die versterkt mijn vertrouwen in de school.

Inspectie

“Ik mocht ook naar de inspectie!” roept Dunya als ik na schooltijd uit de teamkamer kom. “Leuk zeg! Wat heb je verteld?” vraag ik. “Dat ik blij ben dat ik nu zo goed geholpen wordt met rekenen!” zegt ze enthousiast. “En dat meester Ruud de school wat kalmer heeft gemaakt”.  Ik ben trots op haar. We wisten het niet van te voren, dus ik kon haar niet beïnvloeden. Maar het is leuk dat we op dat gebied dezelfde dingen hebben verteld. We zitten erg op één lijn. Ik had nog veel meer te vertellen aan de inspectie. Uiteindelijk was het ongeveer twintig minuten. Maar ik vond het veel te kort. Ook had ik graag wat dingen willen vragen over wat ze zei. Ik had een discussie wel leuk gevonden. Ik ben zo positief over de school. We zijn klein, maar dat gaat wel veranderen als de nieuwbouw in de Houthavens klaar is. Dat het een kleine school is vind ik ook een voordeel. De kinderen zijn daardoor goed in beeld en de lijnen zijn kort.

Voldoende en goed

De dag na het inspectiebezoek hoor ik dat het goed is gegaan. De beoordelingen waren voldoende en goed. Niks onvoldoende. “Het is toch ook goed dat er nog dingen zijn waar je aan moet werken?” vraag ik aan een juf. Ze is het met me eens. Als ze aan de punten werken die voldoende zijn dan kunnen die ook nog goed worden. Ik vind het wel opvallend dat de inspectie positief tegen het team spreekt over de aandacht voor Nederlands en dat ze Engels wat hebben laten rusten en tegen ons iets anders zei. Maar ik ben blij dat het zo goed is gegaan. Ik had niet anders verwacht.

Onderwijs maak je samen

We kunnen er weer even tegenaan. We. Want onderwijs maak je samen. Als ouders kunnen we het niet alleen bij de leerkrachten neerleggen. Zelf hebben we ook een rol hierin en die proberen we zo goed mogelijk te vervullen. Ik heb er ook een goed gevoel over dat we steeds meer een team zijn, school en thuis. Via de mail is er vaak overleg en omdat ik vaak op school ben word ik tussendoor ook wel eens even aangesproken voor een snelle update. Ik ben tevreden. De inspectie is tevreden. We gaan door op de ingeslagen weg en blijven groeien op alle gebieden op school.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/schoolinspectie-1024x573.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/schoolinspectie-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger HenrikeOnderwijsinspectie “De inspectie wil graag een gesprek met een aantal ouders. Wil jij daaraan meedoen?” vraagt de directrice van Dunya’s school. Dat lijkt me leuk! Ik heb wel een mening over school en denk altijd graag mee. Heel veel dingen gaan goed, aan andere dingen moet nog gewerkt worden. Ik...Blogs die net even anders zijn