Huiswerk

Huiswerk is een goed initiatief van Dunya’s juf. Het huiswerkmapje ligt op de kapstok als ik Dunya op vrijdagmiddag van de opvang kom halen. Ik kijk altijd een beetje nerveus naar het blauwe mapje dat ze bij zich heeft. Ik vind het idee van huiswerk absoluut goed. De kinderen van groep  5/6 leren zo al vroeg hoe het werkt en krijgen op deze manier een stukje verantwoordelijkheid voor hun werk. Sinds dit schooljaar krijgen de leerlingen elk weekend een mapje mee waar het huiswerk in zit. Dit moet op maandag weer ingeleverd worden.

Diagnose ADD

“Wat hebben ze veel huiswerk in de vakantie hè?” vraag ik aan de moeder van een vriendinnetje. Ze lacht. “Ik heb tegen mijn dochter gezegd dat het haar zaak is en dat ze zelf moet zorgen dat het af is”. Ik lach mee, niet van harte.  Heerlijk als je je daar als moeder niet druk om hoeft te maken. Dunya is anders. Elke week dat huiswerk. Dat is voor mij ook een opgave want ik moet altijd naast haar zitten. Vooral rekenen is erg moeilijk. Doordat ze ADD heeft, weten we nu waarom ze niet goed kan automatiseren. Daardoor is ze heel lang met haar werk bezig en moeten de laatste zinnen van Taal nog op zondagavond. Ik pleit bij school om extra hulp voor rekenen. Doordat er nu een diagnose is, een nieuwe IB-er en een vooruitstrevende juf, worden er eindelijk dingen in gang gezet.

Redactiesommen

“Kom op Dunya, dit moet nog af!” zeg ik. Op zaterdag heeft ze rekenen gedaan. Het is echt niet veel deze keer, maar het is wel moeilijk. Redactiesommen, verhaaltjessommen, zijn best ingewikkeld. Ook voor mij. Ik kom uiteindelijk wel op het antwoord, maar hoe ik dat op haar moet overbrengen weet ik niet. “Vertel maar aan de juf dat we het allebei heel moeilijk vonden!” zeg ik. “En dat ze volgende week weer groep vijf sommen moet meegeven!” vult Dunya aan. Ik schiet in de lach. “Zeg dat er maar niet bij, dat bepaalt de juf zelf!” Daarna moet ze nog spelling, maar ze is moe en haar concentratie is verdwenen. “We gaan boodschappen doen” deel ik mee. Ze besluit met haar spacescooter naar de speeltuin te gaan en ze belooft op tijd thuis te komen.

Persoonsvorm en onderwerp

“Je moet nog veel spelling doen” mopper ik als ik haar eindelijk heb opgehaald. Ze zou zelf thuiskomen, maar om half zeven was ze er nog niet. “Ik doe het morgen!” belooft ze. “Dus na de kerk meteen naar huis, aan het werk en dan naar papa!” waarschuw ik. Doordat ze op vrijdag naar de BSO gaat en op zondag naar de kerk en naar haar vader blijft eigenlijk alleen de zaterdag over voor huiswerk. De volgende dag is ze hard aan het werk, maar wel met tegenzin. Persoonsvorm en onderwerp vindt ze nog best lastig. En dit moet je onderstrepen en dat moet je omcirkelen, wat een gedoe. Haar geduld en daardoor ook het mijne, wordt erg op de proef gesteld. “Schrijf eens netjes!” mopper ik. “Dit is niet te lezen!” Als haar vader voor de deur staat is ze nog lang niet klaar.

Niet helpen bij huiswerk

Ze komt later thuis dan afgesproken en dus is ze moe en onwillig. “Mag ik het morgen in de klas doen?” vraagt ze aan mij. “Nee lieverd, deze week heb je heel weinig huiswerk gekregen. Vorige week mocht je rekenen laten zitten omdat je naar oma’s verjaardag ging. Dan moet je deze week extra je best doen om het af te krijgen!” Het lukt, met veel aanmoediging en complimenten en beloftes etc. Maar het valt echt niet mee. Elk weekend herhaalt zich dit ritueel. Als ik niet naast haar zit komt het niet af. Ik ken de discussies of het goed is om je kind te helpen met huiswerk. In principe moeten ze het zelf kunnen natuurlijk. Maar ze kan het wel, alleen mist ze de focus. Toch beginnen we elk weekend vol goede moed weer aan het werk dat de juf heeft meegegeven. Af en toe loop ik even weg om te kijken hoe het dan gaat. Soms lukt dat. Of we zetten de kookwekker. Dan probeert ze binnen de tijd een rijtje sommen af te maken.

Concentratieproblemen

Tussendoor oefenen we de tafel van zeven. Ook zo moeilijk als je niet goed kunt automatiseren. Maar we houden vol, want dit kan ze! Op school heeft ze een dagtaak. Daarop staat precies wat ze op een dag moet doen en als ze dat haalt krijgt ze een sticker. De eerste dagen gaat dat goed, daarna lukt het niet meer om haar werk af te maken. Soms zorgt dat voor verdriet. Op een dag vertelt ze dat ze alles af had. Ze lacht zich tranen als ze vertelt dat de juf het niet wilde geloven. Nadat de juf was bekomen van de schrik kreeg ze een applausje van de hele klas. Dunya straalt helemaal. “Ik zei toch dat je een supergoeie juf hebt?!” zeg ik tegen haar. Het begin van het jaar was moeilijk, maar doordat er meer duidelijkheid kwam over het waarom van Dunya’s concentratieproblemen, zijn er echt dingen veranderd. Er kwam meer rust over Dunya toen ze hoorde dat ze ADD heeft. De juf verdiepte zich in het onderwerp en ze vonden elkaar. Een pak van mijn hart.

Nieuwsbegrip

De school is ondertussen druk bezig met een plan op te stellen hoe ze Dunya het beste kunnen helpen. Het werken met een dagtaak is overzichtelijker, maar dat is nog geen oplossing. Werk dat niet af is moet ze thuis afmaken. Zolang het geen rekenen is vindt Dunya het niet zo erg. “Ik moet Nieuwsbegrip doen. Maar dat komt wel goed” zegt ze. Ik stel voor om het online te doen omdat ik ook inlogcodes heb voor deze methode. Helaas blijkt dat niet te lukken. Dus toch maar op papier. Het bijbehorende filmpje kan ik wel laten zien en deels kan ze wel gebruik maken van de laptop voor deze opdracht. In de laatste jaren op de basisschool moet ze een manier vinden om zich toch te concentreren op haar werk. Daarom moet ze van mij gewoon haar huiswerk maken, ook al is het soms moeilijk of veel. En ondanks haar weerstand, lukt het toch altijd. Soms net op tijd, maar op maandag heeft ze het af. Maar toch kreun ik stiekem van binnen als ik het blauwe mapje zie: “Oooh dat huiswerk……”

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/04/huiswerk-1024x583.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/04/huiswerk-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikeadd,concentratieproblemen,huiswerk,nieuwsbegrip,rekenen,schoolHuiswerk Huiswerk is een goed initiatief van Dunya’s juf. Het huiswerkmapje ligt op de kapstok als ik Dunya op vrijdagmiddag van de opvang kom halen. Ik kijk altijd een beetje nerveus naar het blauwe mapje dat ze bij zich heeft. Ik vind het idee van huiswerk absoluut goed. De kinderen...Blogs die net even anders zijn