Groep zeven

Het nieuwe schooljaar is altijd een soort mijlpaal. Of eigenlijk een momentje om even terug te kijken en vooruit en om me even te verbazen over hoe groot mijn bijzondere dochter is. Groep zeven dit jaar. Elke keer als ik het zeg moet ik even nadenken. Klopt dit wel? Zeg ik het wel goed? Ja, het klopt echt. Mijn kleine meisje is nu een echte tiener en gaat naar groep zeven, de één na laatste groep van de basisschool. Pffff….. Dat is best even wennen!

Nieuwe kleren

In haar nieuwe kleren is ze klaar om te beginnen in haar nieuwe groep. Als ik een foto maak van Dunya voor de school, zoals elk jaar op de eerste schooldag, valt het me op hoe groot ze is geworden en hoe anders ze eruit ziet dan voorgaande jaren. Ik maak een fotocollage van groep één t/m zeven op de eerste schooldag en de trend van de afgelopen jaren is doorbroken: geen roze meer, maar vooral stoere kleding. En haar tas is ook overwegend zwart. Erg mooi trouwens. Het past bij haar, zoals ze nu is. Ze ontwikkelt haar eigen smaak en dat vind ik alleen maar leuk. Steeds meer een eigen identiteit.

Superjuf

“Hoe is juf Hanna?” vraag ik de eerste dag na schooltijd aan Dunya. “Leuk!” roept ze. “Leuker dan juf Tanja vorig jaar om…..” begin ik. “Nee!” roept ze terwijl ze richting haar oude juf loopt die ze net ontdekt in de deuropening. “Om deze tijd…?” maak ik mijn zin af. “O ja, ja, dat wel!” knikt Dunya achterom. Ik maakte me daar zoveel zorgen om in het begin, want voor mijn gevoel duurde het te lang voordat ze elkaar een beetje gingen begrijpen en waarderen. Maar vanaf november was het over en ging het alleen maar beter. Juf Tanja werd ook in Dunya’s ogen een superjuf. Dunya mist haar dan ook wel.

Hartverwarmend

Een nieuw schooljaar, nieuwe ervaringen, nieuwe kinderen en een nieuwe juf. Nou ja, nieuw, juf Hanna werkt al een aantal jaren op deze school, maar was nooit Dunya’s juf. Als ze de eerste dag van dit schooljaar binnenkomt rent ze naar boven en valt ze in de armen van juf Tanja. Hartverwarmend, als je bedenkt hoe moeizaam hun band vorig jaar aan het begin van het schooljaar was. Ze is haar inmiddels bijna ontgroeid, letterlijk dan. Het liefst was ze nog een jaar bij haar gebleven, want na alles wat ze samen hebben meegemaakt blijkt een jaar wel erg kort te zijn. Ook wil ze juf Tanja als eerste vertellen dat ze een zusje krijgt. Ook juf Sasja krijgt het nieuws te horen. Dunya vergeet haar oude juffen niet!

Informatieavond

De informatieavond wordt druk bezocht. “Fijn dat jullie in grote getalen zijn gekomen!” begint juf Hanna en ik onderdruk een lach. Even denk ik dat het cynisch bedoeld is, want de helft van de kinderen is vertegenwoordigd, maar dan zegt ze dat er vorig jaar twee ouders waren. Ik kan daar niet over uit. Hoezo wil je niet aan het begin van het jaar horen wat er gaat gebeuren het komende schooljaar? Waarom wil je niet weten wat je kind gaat doen in groep zeven? Dat is toch alleen maar leuk en interessant? Daarbij is het voor je kind ook heel belangrijk dat je belangstelling toont voor school. Het kan gebeuren dat een ouder niet kan, of twee. Toch moet ik het maar zien als een goed teken dat de opkomst hoger is dan vorig jaar.

Open dagen

Bij het gedeelte van groep acht mogen de ouders van groep zeven in principe vertrekken, maar iedereen blijft zitten. Dit is voor ons, ouders van groep zeven, ook van belang, want volgend jaar krijgen wij hiermee te maken. Ik wil dan ook dit schooljaar alvast open dagen bezoeken van scholen voor voortgezet onderwijs. Natuurlijk heb ik al een vermoeden hoe het advies gaat uitvallen, dus ik kan al best een kijkje gaan nemen, met Dunya uiteraard. Dan zijn we goed voorbereid.

Moeizame start

De moeizame start ligt dit jaar meer bij mij. Geen werk meer, problemen met mijn uitkering, nieuw beleid op school, continurooster, contact met Dunya’s vader….. Alles bij elkaar loopt het niet zo lekker. Daarbij opgeteld de irritaties op school die vlak voor de vakantie zijn blijven liggen maken dat ik niet zo lekker in mijn vel zit en nog niet vol gas vrijwilligerswerk ga doen op school. Eerst maar eens kijken wat er aan de hand is met mij en dan rustig aan beginnen.

Circusdag

Op de eerste donderdag wordt het nieuwe schooljaar flitsend geopend met een Circusdag. De hele dag kunnen kinderen oefenen voor hun circusact en aan het eind van de dag eindigen ze met een voorstelling voor de ouders. Ik ben er de hele dag bij, om hand en spandiensten te verrichten. Knap hoe de kinderen proberen op stelten te lopen of op een bal of rondrijden op een éénwieler. Dunya vindt het moeilijk, zoals iedereen, maar ze doet het toch heel goed. Een leuke en grootse start van het schooljaar. De tweede week gaan we naar het Tropenmuseum, voor een tentoonstelling over Marokko, het thema tot de Herfstvakantie. Een goede start is het halve werk.

Rekenonderzoek

Dunya verheugt zich op de eerste Schooltuinenles op vrijdag. Met juf Tanja gaan ze naar de Schooltuinen. Dan hoort ze dat haar rekenonderzoek die ochtend gedaan wordt. Ze is in alle staten. “Lieverd, ik kan daar niks aan veranderen. Ga naar juf Elize om het te bespreken, op een …..” wil ik zeggen. “Oké!” zegt ze en stapt resoluut weg naar het kantoor van de directrice. “Op een nette manier!” roep ik haar nog na. Of ze dat nog hoort weet ik niet. “Waar is Dunya?” vraagt de juf even later verbaasd. “Die is haar beklag aan het doen omdat ze niet mee kan naar de schooltuinen morgen” vertel ik. “Oké, heel goed!” zegt de juf.

Schooltuinen

Natuurlijk kan het onderzoek niet verzet worden. Dunya is boos, heel boos en teleurgesteld natuurlijk. Maar als ze op vrijdagochtend wakker wordt en ze naar buiten kijkt klaart haar gezicht op. Het stortregent en ze weet dat juf Tanja met dit weer niet naar de schooltuinen gaat. Haar vermoeden blijkt juist. Dunya gaat gemotiveerd het onderzoek in. Ik ben benieuwd naar de uitkomst en vooral naar het plan dat erbij gemaakt gaat worden. Ik denk dat ze wel tegen haar rekenniveau aanzit. Veel moeilijker dan dit zal ze niet aankunnen denk ik, maar daar komen we ook wel uit. Er is wel hulp opgestart voor Dunya. Twee keer per week krijgt ze wat extra begeleiding van een meester op school. Dat is natuurlijk al heel fijn.

Huiswerk

In groep zeven wordt huiswerk ook een issue, dat weet ik nu al. Juf Hanna vertelt op de informatieavond dat ze huiswerk online gaat doorgeven via Klasbord en dat kinderen ook leren omgaan met een agenda. Het leuke is dat ik van plan was om met Dunya een agenda te kopen in de vakantie, maar dat ze die al kreeg op haar feestje, nog voordat ik het met haar kon bespreken. Supertrots was ze en ze heeft de hele vakantie al dingen opgeschreven. De juf wil ze in groep zeven al leren plannen en voor een kind met ADD zoals Dunya, is dat een goede zet. Of het huiswerk dan ook daadwerkelijk gedaan wordt en met hoeveel strijd dat gepaard gaat, wachten we rustig af.

Vertrouwen

Er gaat een hoop gebeuren en veranderen in groep zeven. Ik ben benieuwd hoe Dunya zich verder ontwikkelt. Het wordt een belangrijk jaar voor haar. Ze vindt het wel spannend, maar heeft er veel zin in. Met de juf heeft ze meteen wel een klik en hoef ik me daar nu geen zorgen over te maken. Verder werken ze in groep zeven veel op de laptop en dat vind ik een goede zaak. Beter om dat vroeg te leren. Dunya is daar helemaal trots op, want ze heeft een eigen laptop met haar naam, waar ze het hele schooljaar mee mag werken. Het komt allemaal goed, daar geloof ik in. Ondanks dat mijn start wat moeizaam gaat, ben ik wel erg optimistisch ingesteld en heb ik vertrouwen in dit nieuwe schooljaar. Kom maar op, we zijn er klaar voor!

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/09/21766992_1398471953534136_1985159909_o-1024x576.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/09/21766992_1398471953534136_1985159909_o-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger Henrikeagenda,begeleiding,groep zeven,huiswerk,informatieavond,juf,onderwijs,onderzoek,rekenen,schooljaar,schooltuinen,vertrouwenGroep zeven Het nieuwe schooljaar is altijd een soort mijlpaal. Of eigenlijk een momentje om even terug te kijken en vooruit en om me even te verbazen over hoe groot mijn bijzondere dochter is. Groep zeven dit jaar. Elke keer als ik het zeg moet ik even nadenken. Klopt dit...Blogs die net even anders zijn