Een ontspannen zomervakantie.
De zomervakantie is begonnen. Tijd voor ontspanning!
Zomervakantie is begonnen

Dunya is de hele week jarig heeft ze meegedeeld. Ze wil er zolang mogelijk van genieten. Elf jaar is ze nu en na de zomervakantie gaat ze naar groep acht. Bijzonder zo’n grote dochter. Het wordt een spannend jaar, maar dat begint pas na de vakantie. Het schooljaar 2017/2018 is voorbij. Dunya gaat over naar groep acht. Mijn contract is verlengd. Dat is al een feestje op zich. Volgend jaar mag ik doorgaan met het geven van extra hulp op het gebied van taal en lezen! Ik heb nog niet eerder zo’n leuke werkplek gehad. Nu gaan we genieten van het niks moeten en leuke dingen doen samen in de vakantie. Daar zijn we aan toe. We hebben de laatste tijd veel meegemaakt.

Vertrouwen in de hulpverlening

De hulpverlening met betrekking tot ADD stagneert. We zijn nog op zoek naar een hulpverlener met wie het wel lukt, maar tot die tijd proberen we het zo goed mogelijk zelf uit te zoeken. Ik heb geen hulpverlener nodig om te horen dat ik alles verkeerd doe en dat het aan mij ligt. Dat heb ik mezelf lang genoeg aangepraat. Het is juist zaak om te kijken hoe we dit kunnen ombuigen. En daarvoor is vertrouwen nodig en dat is geschaad. Doorzoeken dus, ook naar het vertrouwen dat ik er het liefst in wil pompen. Maar dat komt niet vanzelf. Dat zou ik juist moeten weten, maar ik wil het zo graag.

Omgaan met teleurstellingen

Dunya’s vader is verhuisd naar Engeland en komt zo af en toe als hij in Nederland moet zijn, ook even Dunya ophalen. Blij is ze als ze hoort dat hij tot na haar verjaardag blijft. Hij komt dus naar de picknick en op haar verjaardag zelf gaat hij mee pannenkoeken eten. Tijdens de picknick komt er een sms dat hij autopech heeft en wacht op de ANWB. Hij komt wat later. Daarna wordt het stil. Bellen, sms’en, appen, we krijgen geen gehoor. Uiteindelijk komt er twee dagen later, op haar verjaardag, een kort berichtje dat hij onverwacht eerder terug is gegaan naar huis omdat zijn vrouw ziek is. Hij maakt het de volgende keer goed met een cadeautje. De teleurstelling is groot en ik begin me af te vragen wat erger is: een vader die je nooit ziet of een vader die je constant teleurstelt.

Veel doorzettingsvermogen

Toch vind ik dat Dunya zich er goed doorheen slaat. Als je kijkt naar wat ze allemaal te verstouwen heeft, houdt ze zichzelf staande. Haar rapport is goed, ze gaat naar groep acht, ze is zelfstandig en ze heeft een doorzettingsvermogen waar ik bewondering voor heb. Ze doet het gewoon goed en wat er niet goed gaat, daar werken we aan en daar gaan we de juiste hulp voor vinden. Haar zelfvertrouwen mag ook een boost krijgen, want ze kan het wel, maar soms voelt ze zich toch een buitenstaander.

Leuke verjaardag

Ondanks dat haar vader het liet afweten, was Dunya vastbesloten om er een leuke verjaardag van te maken. We begonnen met taart eten. Daarna kwamen de cadeautjes, die ze deels al bovenin de kast had gevonden. Ze had een vriendin om raad gevraagd, die zei dat ze het gewoon niet moest zeggen. Maar het eerste wat ze zei toen ik thuis kwam was dat ze al cadeautjes had gevonden. “Jammer dan” zei ik. “Dan is de verrassing eraf, maar je krijgt het toch pas op je verjaardag.” Ze knikte dan ook een aantal keer bij het openen van de pakjes. Ja, dit had ze al gezien. Ja, dit had ze al geraden.

Picknick in het park

“Waar ben je nu het meest blij mee?” vraag ik na afloop. “Mijn ketting en armband. Oh nee, het abonnement op de Tina. Oh nee, toch de fotoshoot die we gaan doen. Of….” Eigenlijk is ze overal blij mee. Ze heeft op haar verjaardagsfeestje en bij de picknick ook van alles gekregen. Het was vooral leuk dat er zoveel onverwachte mensen kwamen, ondanks de zomervakantie. Het was natuurlijk prachtig weer. In het park is ruimte genoeg dus ik had verschillende mensen een mail gestuurd. Uiteindelijk wist ik zelf niet meer wie wel of niet. Het is dan wel erg leuk dat er zoveel mensen komen en elkaar afwisselen.

Koning van Katoren

Aan het eind van de week gingen we naar Emmen om met de familie Dunya’s verjaardag te vieren. Hier kreeg ze ook cadeautjes en gingen we gourmetten. Het springtouw is favoriet, maar na een paar dagen thuis begin ik ineens Koning van Katoren voor te lezen. Dunya kruipt tegen me aan en als ik begin te gapen vraag ik in een opwelling of zij een stukje wil lezen. De letters zijn wel klein en mijn bril ligt in Emmen. Ze pakt het boek over en leest verder. “Hey, dit was niet de eerste opdracht in de film!” roept ze verbaasd. “Klopt, het boek is anders dan de film. Daarom vind ik het zo leuk als jij dit boek leest!” knik ik. Dan is haar nieuwsgierigheid gewekt. Ze gaat het lezen in de zomervakantie. Tenminste dat is haar voornemen.

Geen baby meer

Al elf jaar…. Af en toe kijken we foto’s van toen ze een baby was. “Vind je het jammer dat ik geen baby meer ben?” vraagt Dunya. Dan lach ik. Natuurlijk zou ik ervan genieten als ik haar nog een keer een flesje kon geven. Maar ik vind het ook fantastisch om te zien hoe groot en zelfstandig ze is. Ik ben waanzinnig trots op haar. “Jullie komen echt overal!” hoor ik af en toe. En dan realiseer ik me dat het klopt. “Zonder jou zou ik een heel saai leven hebben” zeg ik vaak. En dan zegt Dunya: “Dan zou ik maar blij zijn dat je een dochter hebt!” En dat bevestig ik dan natuurlijk, want zonder Dunya zou ik veel minder leuke dingen meemaken. Ze verrijkt mijn leven enorm.

Kleine stapjes vooruit

Natuurlijk is het lang niet altijd makkelijk. We zijn nu bijna twee jaar verder na de diagnose, maar ik weet nog steeds niet precies wat ADD is en of dat echt het enige is. Ik ben ook te moe om het uit te zoeken. Kleine stapjes zet ik in mijn zoektocht, maar als die stapjes ergens naar toe leiden is het goed. En het altijd heen en weer fietsen om haar overal te brengen en op te halen. Het niet mee kunnen met etentjes op mijn werk. Het altijd plannen om Dunya heen. Maar inmiddels wordt ze steeds zelfstandiger en als ik dan niet weg kan, geniet ik toch van het samenzijn met Dunya.

Ontspannen vakantie

Het was dus een enerverend jaar voor ons. Maar er zullen betere tijden komen. We hebben een ontspannen zomervakantie voor de boeg. Net als voorgaande jaren gaat Dunya op dagkamp en we gaan naar Putten. Eens kijken hoe het met Bollo gaat. Over vijf weken kunnen we weer vol goede moed en nieuwe energie beginnen aan het volgende schooljaar. Dat is iets voor later. Nu eerst verder met leuke dingen doen.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/07/Zomervakantie-2018-1024x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/07/Zomervakantie-2018-150x150.jpgHenrike LaningGastblogger HenrikeOnderwijsOpvoedingPersoonlijkSchoolvakantieVaste GastblogstersWerkadd,cadeautjes,hulpverlening,schooljaar,vakantie,verjaardag,vertrouwen,zelfvertrouwen,zomervakantieZomervakantie is begonnen Dunya is de hele week jarig heeft ze meegedeeld. Ze wil er zolang mogelijk van genieten. Elf jaar is ze nu en na de zomervakantie gaat ze naar groep acht. Bijzonder zo’n grote dochter. Het wordt een spannend jaar, maar dat begint pas na de vakantie. Het...Blogs die net even anders zijn