Subsidie stopt, Puk! weg

Een aantal weken geleden kreeg ik slecht nieuws voor veel bijzondere peuters in mijn woonplaats. De peuterspeelzaal van mijn zoontje gaat ophouden te bestaan. Ik schrok mij rot en wist even niet waar ik het zoeken moet. Nu inmiddels wel maar toen ik met dit blog begon echt niet. Ik weet dat mijn mannetje door gaat stromen en dat ze hem niet los zullen laten om te verdrinken om het maar even zo te noemen. Hij heeft een plekje en dat gaat goed komen. We weten nog niet waar hij naar toe zal gaan maar ik weet wel dat aan het eind van dit schooljaar deze peuterspeelzaal stopt. Waarom stopt deze peuterspeelzaal? Simpel, de gemeente gaat stoppen met de subsidie voor deze kindjes. Wel gaan ze op den duur kijken of er weer zoiets opgezet kan worden en zullen kinderen eerder op de groep na Puk! terecht kunnen. Het blijkt helaas een landelijk beleid te zijn om deze subsidie niet meer af te geven.

Waar moet onze knul heen?

Dit nieuws houd al de ouders bezig die hun kinderen daar hebben. Nu zitten er nog vier knulletjes op deze peuterspeelzaal. Er worden nog maar weinig  nieuwe VVE+ verwijzingen meer afgegeven. Nog even en dan gaat er één van de jongens naar een plek waar hij op een hele goede plek terecht komt. Ondertussen is er nog een knulletje doorgestroomd. Ook is er gelukkig weer een knulletje bijgekomen. Wij moeten wachten op wat de onderzoeken van Karater zullen uitwijzen maar wat in de tussentijd? Natuurlijk vertrouw ik er op dat de leidsters van onze zoon kijken naar wat hij nodig heeft en misschien gaan ze wel bij de Dikkie Dik kijken. Die komt namelijk na Puk. Ik weet dat als het afloopt en onze zoon naar Dikkie Dik doorstroomt hij met een juf mee kan gaan. Maar het doet zo zeer om te bedenken dat hij een onzekere toekomst tegemoet gaat. Hier, binnen de muren van ’s Heerenloo, zit hij goed. Hij is binnen en gaat niet zo maar weg zonder dat er een goede plek voor hem gevonden is. Dat heeft H mij verteld en beloofd. Maar toch…..

Bel ik mijn man wel of niet.

Toen ik op huis aan reed moest ik een beslissing maken, bel ik mijn man wel of niet. Ja ik bel hem want dit moet hij weten en ik wil mijn verhaal kwijt, mijn zorgen delen en noem maar op. Nee ik bel hem niet want hij moet nog de hele dag werken en ik kan er toch niets aan veranderen. Als ik het nu vertel dan zit hij er de hele dag mee en ik kan het hem beter vertellen als ik hem zie. Dit was een moeilijke beslissing maar ik besloot dus om hem niet te bellen. Het was nog vroeg genoeg om het ’s avonds te vertellen. Toen ik het ook vertelde toen hij thuis kwam was hij niet gelukkig maar hij vond het wel “prettig” dat ik het pas verteld had bij thuiskomt en hem niet gebeld heb.

Het eenzijdige beeld van Brandpunt.

Toen dit blog eigenlijk al klaar was en in de planning stond kwam ik via facebook op een uitzending van Brandpunt. De eenzijdigheid van dit item was ronduit schokkend. Dat is ook de reden dat ik dit blog aangepast heb en de deelacties die ik gedaan heb op facebook. Dit is de link waar jullie zelf kunnen zien wat ik bedoel als moeder van een VVE+ kindje. Ouders van kinderen die gebruik maken van deze opvang kwamen niet aan het woord, er is niet gevraagd aan leidsters of zij voorbeelden hadden van kinderen die hier wel baat bij hadden. Er werd ook niet gekeken naar kinderen met een achterstand die net niet erg genoeg is om echt gehandicapt te zijn volgens de papieren maar toch niet goed mee kunnen komen en die daardoor buiten de reguliere peuteropvang vallen en net te goed zijn voor een kinderdagcentrum. Ik zag voornamelijk veel peuters die in een “achterstandswijk” wonen en met een migratie achtergrond. Als er al een goed beeld werd gegeven over deze peuters. Mijn zoon loopt al zijn hele kleine leventje ietsjes achter en juist deze opvang is goed voor hem. Ik kan jullie niet uitleggen hoe boos ik ben. Sowieso al zeer verdrietig dat dit gaat stoppen maar heel boos omdat ik mij totaal niet herken in deze reportage. Zoals jullie in verschillende blogs hebben kunnen lezen is onze zoon met sprongen vooruit gegaan bij Puk! en liep hij vast op de gewone peuterspeelzaal. Bij Puk! is hij opgebloeid tot een knulletje wat heerlijk klept en veel dingen onderneemt. Ook neemt hij dingen van andere kindjes over en is hij anders gaan bouwen. Waar hij eerst alleen torens bouwde van duplo bouwt hij nu ook horizontaal. Hij legt de rails aan elkaar van zijn treinbaan en zo zijn er meer dingen waar wij heel veel vooruitgang zien. Niet alleen onze zoon is vooruit gegaan. Ik hoor ook van andere ouders dat hun kind vooruit gaat. De opvang is klein en momenteel zitten er 4 kinderen. De opvang mag max 9 kinderen hebben. Er zijn 2 juffen. Ik weet dat nu alle kinderen het goed doen en dat er echt vooruitgang is. Als ouders bespreek je dit soort dingen zo af en toe met elkaar.

Lieve juffen jullie zijn super!!!

Om ook de leidsters in het zonnetje te zetten wil ik dit tegen jullie zeggen: jullie zijn super juffen! Het geduld dat jullie hebben met onze zoon en ook de andere kinderen is gewoon bijzonder. De lach en de humor die jullie hadden toen hij jullie liet hollen in het bos toen hij zijn eigen weg op ging was leuk en bijzonder. Hoe jullie hem rustig hebben laten wennen in jullie groep is bijzonder, zeker de tijd die hij kreeg. Hoe onze zoon zich thuis voelt bij Puk! is zo fijn, hij neemt een sprintje als hij uit het fietsstoeltje is om naar jullie te kunnen. Dat hij dan niet naar huis wil is weer wat onhandig 😉 . Al de dingen die hij in korte tijd heeft geleerd bij jullie is onbetaalbaar. Zijn boze buien zijn veel minder geworden en zijn spraak is enorm vooruit gegaan. Mijn gevoel zegt dat we dit niet zonder jullie hadden bereikt.

Verschillen in opvang.

De peuter- en kinderopvang is erg duur. Ook al is het ingedeeld in verschillende schijven dan nog konden wij het niet betalen voor zijn 3de jaar. We moesten goed rekenen wanneer we onze zoon naar de gewone peuterspeelzaal zouden laten gaan. Het zou net aan lukken als we het op die manier zouden doen. Soms vroeg ik mij af of het uitgemaakt zou hebben als we hem met zijn 2de of 2 1/2 naar de gewone peuterspeelzaal hadden laten gaan maar toen ik een paar weken geleden hoorden dat hij al zijn hele leventje net iets achter loopt dan denk ik niet dat het geholpen had. Wellicht zou het systeem in Nederland op de schop moeten en kinderen vanaf hun 2de of 2 1/2 naar school moeten. Bijvoorbeeld 3 dagdelen in de week en dat dit ook school is en dus vergoed wordt of gratis is. Nu heb je kinderdagverblijven maar die zijn voor ons onbetaalbaar. Dat is het enigste puntje waar in ik dit programma gelijk in kan geven.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekUk en Puk,Voorschoolseopvang,VVESubsidie stopt, Puk! weg Een aantal weken geleden kreeg ik slecht nieuws voor veel bijzondere peuters in mijn woonplaats. De peuterspeelzaal van mijn zoontje gaat ophouden te bestaan. Ik schrok mij rot en wist even niet waar ik het zoeken moet. Nu inmiddels wel maar toen ik met dit blog begon echt niet....Blogs die net even anders zijn