Ik heb jullie verteld dat ik niet te veel details zou vertellen rondom het overlijden van René. Wel wil ik een aantal dingen vertellen ook voor jullie om na te denken over belangrijke dingen. Bij mij/ons ging het ineens mis en binnen één week regel ik een crematie. Daar sta je dan. Hoe moet dit en wat is belangrijk.

Naar het ziekenhuis

Als eerste begon het allemaal op zondag 26 november. René werd ineens heel ziek en ik moest 112 bellen. Hij is alleen naar het ziekenhuis gebracht want ik kon niet weg. Toen ik mijn ouders en broer bij mij had kon ik naar het ziekenhuis. Dat is gelukkig dichtbij dus met zowel de auto als de fiets ben ik er zo. René heeft 4 dagen op de IC gelegen. Overdag kon ik een paar uur naast hem aan zijn bed zitten en ’s avonds had ik geregeld dat een vriend van ons bij hem kon zijn. Zo was René niet te lang alleen.

Niet alles goed uitgesproken

Ik had wel één probleem want René en ik hadden nooit echt goed gesproken over wat als het mis gaat. Wil je gereanimeerd worden of niet. Wat als je lichaam niet meer goed functioneert wat dan? Zulk soort belangrijke dingen. De complicaties waar René mee kreeg te maken hadden we niet verwacht. Zeker niet op dat moment. Het leek juist de goede kant op te gaan. Ik moest dus zo goed mogelijk handelen naar wat René zou willen. Toen er nog een complicatie van zijn behadeling bij kwam wist ik dat ik het niet meer alleen kon.

Op de IC

Als iemand op de IC ligt wordt de partner gelijk contactpersoon. Ik was dus eerste contact persoon. Ik kon ook een tweede contactpersoon aanmaken maar daar zag ik toen nog niet de noodzaak van in. Ja het was allemaal heftig maar ik kon het nog wel aan. Tot er nog een complicatie bij kwam kijken. Toen heb ik een tweede contactpersoon aangemaakt. Ook heb ik met de familie van René gesproken van wat moeten we? Hebben we dezelfde gedachte over het leven van René? Dit had hij niet gewild. Dat was wel iets wat we wisten. Dan nog als je geen euthanasie verklaring hebt kun je als naaste niks. Je moet dan zo goed mogelijk je best doen om te handelen naar wat je maatje gewild zou hebben. De artsen kijken ook mee naar wat nog een menswaardig bestaan is. Je hoeft het dus niet helemaal alleen te doen maar op dat moment kan het toch anders voelen.

Grote zorgen

Ook krijg je te maken met gesprekken van de artsen. In ons geval waren die niet goed. Ik heb in die paar dagen te veel gesprekken gehad waarvan de gezichten erg zorgelijk stonden. Hier was ik echt niet op voorbereid. Omdat onze familie te ver woont om even over te komen moest ik die gesprekken alleen voeren. Dat is zwaar, heel zwaar. Ook vertelde de artsen mij dat de medicatie voor de ene complicatie slecht was voor de andere en andersom. De artsen zaten dus in een spagaat. Ik ook. Ook was de vraag of de bestraling wel door kon gaan. Dat was niet verstandig maar stoppen was ook niet goed.
Er waren wel kleine lichtpuntjes waaraan ik mij vasthield. Die lieten zien hoe sterk René was en dat er nog heel veel wilskracht in hem zat. Toch werd het steeds lastiger en op een slecht moment heb ik de verpleegkundige aan René laten vertellen dat wij als zijn familie keken naar wat hij wilde en niet naar dat we hem nog langer bij ons wilde hebben.

Privénummer belt.

Op vrijdag had ik ’s morgens nog gebeld om te vragen hoe het met René ging. Hij had een stabiele nacht gehad. Ik zou die ochtend weer om 11 uur voor de deuren van de IC staan en dan zou ik weer een paar uur aan zijn bed zitten. Dat ging helemaal anders. Ik werd vlak voor ik onze zoon naar Dikkie Dik zou brengen gebeld. Op mijn mobile telefoon stond “privénummer” Ik wist dat dit de IC kon zijn en dat was het ook. Ik hoorde aan de stem van de arts dat het niet goed was en vroeg maar gelijk of René is overleden. Hij bevestigde dit. Ik zei dat ik eerst moest zorgen dat onze zoon naar Dikie Dik moest en ik vroeg hem om mijn schoonzus te bellen.

Wat je in werking moet zetten als je partner (broer/zus/ouder(s) ) overlijdt is enorm veel. In het volgende blog vertel ik meer.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/12/IMG_20170621_092124-1024x576.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/12/IMG_20170621_092124-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekIk heb jullie verteld dat ik niet te veel details zou vertellen rondom het overlijden van René. Wel wil ik een aantal dingen vertellen ook voor jullie om na te denken over belangrijke dingen. Bij mij/ons ging het ineens mis en binnen één week regel ik een crematie. Daar...Blogs die net even anders zijn