Op gesprek bij de peuterspeelzaal

Vandaag, woensdag 1 februari hebben wij een gesprek bij de peuterspeelzaal van onze zoon. Hoe dit zal gaan weet ik nog niet helemaal maar ik ben wel benieuwd. Het vorige gesprek vond ik erg spannend. Zoiets als een rapport of overgangsgesprek. Dat was het dus niet. Er werd gekeken naar wat we zien bij onze zoon en wat we belangrijk vinden. Waar we vooruitgang zien en waar we uitdagingen zien. Zo verwacht ik ook dat dit gesprek zal gaan. Met wel één punt wat anders is. Waar kan onze zoon straks terecht als hij naar school moet. Nou ja moet, hoort te gaan, want vanaf de leeftijd van 5 jaar moeten kinderen naar school maar het is gebruikelijk dat ze vanaf 4 jaar gaan.

Waar is onze zoon het beste op zijn plek?

Goed waar zal onze zoon heen gaan? Ik heb momenteel geen flauw idee. Wat we wel weten is dat hij moeite heeft met overgangen. Ook op de peuterspeelzaal. Gelukkig maar dat hij het daar nu ook laat zien. Dat betekend dat het een vertrouwde plek is geworden en dat hij ondanks dat er wat meer kindertjes wisselen van plek hij zich veilig genoeg voelt. Er zijn de afgelopen maanden kinderen doorgestroomd en bijgekomen. Toch gaat hij er steeds met plezier naar toe. Als we daar naar toe gaan dan pakt onze zoon zelf zijn jas en tas en die moeten aan en mee. Ik wordt er op gewezen dat ik mijn handschoenen aan moet doen en mijn jas en schoenen moet pakken. Deze ontwikkelingen zijn al een hele grote vooruitgang.

Er is duidelijk vooruitgang

Ook doet onze zoon nu leuk mee met knutselen. Hij kan nu ook in de kring blijven zitten. Goed daar hebben ze een ideale stoel voor. Die stoel heeft een beugel met riempje die naar de zitting gaat. De beugel kan er voor en er af gedaan worden. Maar hij doet nu veel beter mee dan op de vorige peuterspeelzaal. Ook thuis gaat het nu stukken beter. Natuurlijk zijn er nog genoeg huil en gil buien, vooral als ik niet in de buurt ben en manlief het alleen moet rooien met onze zoon. Ook zijn we rustig aan bezig om onze zoon overdag droog te krijgen. dat lukt best wel goed. Op de peuterspeelzaal is hij ook al netjes bezig daarmee.

Wat is moeilijk?

Wat we thuis en op de peuterspeelzaal zien is dat hij echt in zijn eigen wereld kan zitten en dan wat moeilijker te benaderen is. Hij lijkt ons niet te horen. Ook ons aankijken blijft iets wat hij niet snel zal doen als we een gesprekje voeren. Ook met liedjes zingen doet hij dat niet zo snel. Sommige overgangen vindt hij moeilijk. Van buiten naar binnen vind hij op de peuterspeelzaal moeilijk. Thuis vindt hij het moeilijk dat mijn fiets dan buiten blijft staan. Ook als we “ineens” iets anders gaan doen is de kans groot dat hij dat niet wil of erg moeilijk vindt. Dit zijn al dingen die we zo horen als ik onze zoon ophaal en vraag hoe het gegaan is. Kortom vandaag wordt het toch wel een beetje spannend. In een volgend blog vertel ik meer. Dan hebben we het gesprek ook echt gehad.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekpeuterspeelzaal,vooruitgang op de peuterspeelzaalOp gesprek bij de peuterspeelzaal Vandaag, woensdag 1 februari hebben wij een gesprek bij de peuterspeelzaal van onze zoon. Hoe dit zal gaan weet ik nog niet helemaal maar ik ben wel benieuwd. Het vorige gesprek vond ik erg spannend. Zoiets als een rapport of overgangsgesprek. Dat was het dus niet....Blogs die net even anders zijn