Vandaag kwam onze trainster ons filmen met de lunch. Onze zoon was al een aantal dagen uit zijn hum en sinds zondag zag ik langzaam aan die waterpokken uit zijn huid opduiken. Dinsdag zag ik dat de lunch wel eens slecht kon uitpakken dus besloot ik om te bellen en te overleggen wat verstandig was. Het ging immers om een eetmoment, volgens mij dan. Hoe ver ik er naast kon zitten merkte ik de volgende dag.

Waterpokken, eten en filmen?

Als eerste belde onze trainster ons diezelfde dag nog op met de geruststelling dat het niet zozeer om het eten ging maar om hoe het contact ging. Dus besloot ik dat het wel kon en dat we wel zouden zien hoe het zou gaan. De nacht van dinsdag op woensdag was nu niet echt soepel en rustig maar ja wat wil je als je kind last heeft van die krengen die ook nog eens ver weg achter een hemd en pyjama met lange mouw en broekspijpen zit. Daar wordt je niet vrolijk van. Hij werd om 4 uur wakker en kon de slaap niet echt makkelijk vatten. Tegelijk werd manlief wakker die flink verkouden is en de longen nog net niet uit zijn lijf hoest als hij net wakker is. Manlief besloot dus om maar beneden op de bank verder te gaan slapen en na een poosje kreeg ik zoonlief weer in slaap na het een en ander geprobeerd te hebben. Hij werd daarna pas om 8 uur wakker. Het ontbijt was dus erg laat en oei als dat maar geen roet in het eten (ahum de lunch) zou gooien.

Uitleg voor zoonlief en een natte straat

Om te beginnen met de dag vertelde ik zoonlief dat vandaag A (onze trainster) zou komen om te filmen met de lunch. Of het echt goed binnen kwam weet ik eigenlijk nooit. Het was maar goed ik het vertelt heb. Zo was hij een beetje voorbereid en kan ik het terug halen als ze aankomt. Toen de ochtend bijna om was hoorde ik de regen met bakken uit de hemel storten. De straat stond blank en de putten konden het zoals gewoonlijk niet weg krijgen. Toen ik dan ook de auto zag bedacht ik mij ineens van oei de apparatuur. (Video camera en laptop) Gelukkig had ze zelf een paraplu mee dus ik hoefde haar niet met paraplu en al bij de auto op te halen.

Lunchen met de camera

Bij binnenkomst werd de camera gepakt en een goede plek uitgezocht. Het was de bedoeling dat ik samen met zoonlief ging eten. Het was niet de bedoeling dat zijn papa ook mee at. Oké geen probleem dan doen we het zo. We zouden beginnen maar zoonlief had nergens zin in. Niet verwonderlijk als je ziek bent en de waterpokken hebt. Als er dan ook nog eens iemand dit komt filmen….. Maar goed met veel overtuigingskracht en met getil zoonlief aan tafel gekregen. Daarna moest ik nog enorm mijn best doen om het aan het eten te krijgen. Ik stelde brood voor, maar dat was toch niet goed hoewel hij het eerst wel wilde. Ik zetten drinken op tafel en dat ging er goed in. De cracker ging er maar mondjesmaat in. Kortom, wat ik al had verwacht: Niet een gebruikelijke maaltijd. Toen hij het allemaal echt zat was wilde hij naar bed. Zoonlief had het al wel een paar keer verteld maar ik wilde toch echt dat hij eerst wat at en dronk.

De filmpjes van de vorige keer.

Na het filmen legde ik zoonlief op bed en die viel zo hard in slaap dat je het zowat kon horen. Hierna was het tijd om de beelden van vorige week te bekijken. Weer hebben we uitleg gekregen over het spelen en over wat zijn gedrag is en hoe we dit kunnen gebruiken om dingen te leren. Waarom hij bijvoorbeeld alleen de camera aan de voorkant bekeek. Maar ook hoe het komt dat hij het piepende babyschildpadje pas later opmerkte en pas toen het zichtbaar was oog voor had. De puzzeltoren die ik heb gebouwd en uitgelegd kwam ook aanbod. Vandaag pas merkte ik dat hij het geluid wat daar vanaf kwam zo mooi vond. Zulk soort dingen merk ik dan pas op als ik het terug zie. De klets die het ene blokje op het andere maakt is veel leuker dan hoe de puzzel er uit ziet. Vandaag kreeg ik het compliment dat ik het goed doe. De aandacht van onze zoon op een mooie manier probeer te krijgen en dat ik warm op hem reageer. Nou een mooier compliment kan zij mij niet geven.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekautisme,filmen,video home training,VIPP-AUTIVandaag kwam onze trainster ons filmen met de lunch. Onze zoon was al een aantal dagen uit zijn hum en sinds zondag zag ik langzaam aan die waterpokken uit zijn huid opduiken. Dinsdag zag ik dat de lunch wel eens slecht kon uitpakken dus besloot ik om te bellen...Blogs die net even anders zijn