Oké goed ik baal. Dan druk mij zachtjes uit, denk ik. Ik baal zo verschrikkelijk van alle feestdagen de afgelopen dagen. Eerst hadden we Vaderdag, daarna de verjaardag van zoonlief en toen mij verjaardag. Dat allemaal in vier(!) dagen tijd. Kan het nog lastiger?

Al deze dagen heb ik het gezellig geprobeerd te maken voor onze zoon. Hij leeft immers bij de dag, of zelfs soms bij de minuut. Is hij verdrietig? Dan is hij verdrietig. Is hij een paar minuutjes daarna blij? Dan is hij blij en andersom kan ook. Voor hem heb ik deze dagen gezellig gemaakt maar wat mij betreft sloeg ik mijn verjaardag gewoon over.

Ik heb ook een facebook account en ook daar krijg ik reacties binnen. Allemaal heel lief en aardig en ook zo bedoeld maar ik vind dit zo moeilijk. Ik laat ze maar binnenkomen en ik zie wel hoe ik hier op moet reageren. Niet omdat ik het niet leuk vind maar omdat ik er vandaag gewoon even niet mee om kan gaan.

Ik heb vedorie zo verschrikkelijk veel gemist vandaag en de afgelopen dagen. Het wakker worden samen met René en gefeliciteerd horen. Het zingen voor mijn verjaardag. De vraag wat wil je eten voor je verjaardag. Wat wil je voor je verjaardag, zullen we samen onze knul naar school brengen. De grap van René dat hij gelijk maar de maandag en dinsdag vrij nam. Woensdag was toch altijd zijn vrije dag dus zou hij er een lang weekend van maken. Al die gewone stomme dingen die er nu niet meer zijn.  Ik zou het liefste met spullen gaan smijten maar dat lost niks op en geeft alleen maar schreven en kapotte spullen. Ook zou ik mij het liefste even een dagje opsluiten maar ook dat kan niet. Zoonlief moest vandaag gewoon naar school.

Ik ben ook blij dat er tot nu toe niemand op onze verjaardagen is geweest. Ik heb echt even behoefte aan niemand juist op deze data. Komend weekend komt er wel bezoek en dat is oké. Dat vind ik niet echt erg maar alsjeblieft niet vandaag. Ik wil gewoon deze dagen, dit eerste jaar, voor mijzelf hebben. Volgend jaar zie ik wel verder.

We hebben kaarten gekregen en telefoontjes en dat was oké en lief. Daar zijn we ook blij mee. Ja ook mijn zoon. Zoonlief heeft van mij (verdorie van MIJ! niet eens van ons!) een hele leuke brandweerkazerne van en met klei gekregen en is daar heel gelukkig mee. Heeft hij gisteren gemerkt dat ik het echt niet zag zitten? Ik weet het niet. Ik heb mijn best gedaan om het toch een beetje leuk te maken voor hem. Inclusief ballonnen, slingers en een eigenfabricaat pinata met cadeautjes in plaats van snoep. Heeft hij getrakteerd op school? Nee nog niet. Dat durfde ik nog niet vanwege het puntje belangstelling veel aandacht en misschien te eng. Volgend jaar beter. Hetzelfde geld voor onze verjaardagen. Dit jaar was ut volgend jaar zal het misschien niet veel beter zijn want het verrekte stomme gemis blijft maar misschien kan ik er net ietsjes beter mee omgaan.

Wanneer het mij lukt om wat beter te schrijven over deze dagen komt dat wel online maar dit is ook mijn leven en mijn wereld en die is verre van mooi vandaag.

 

AnnemiekGastblogger AnnemiekOké goed ik baal. Dan druk mij zachtjes uit, denk ik. Ik baal zo verschrikkelijk van alle feestdagen de afgelopen dagen. Eerst hadden we Vaderdag, daarna de verjaardag van zoonlief en toen mij verjaardag. Dat allemaal in vier(!) dagen tijd. Kan het nog lastiger? Al deze dagen heb ik het...Blogs die net even anders zijn