In mijn vorige blog vertelde ik hoe ik de urn en het asbeeld voor René heb uitgezocht. Wat ik niet verteld heb is dat ik zelf deze urnen en het asbeeld wilde vullen.

Twee urnen en één asbeeld.

Die urnen en het asbeeld heb ik besteld  bij het crematorium. Het gaat om best wel een hoog bedrag en ik wilde een beetje zekerheid dat dit allemaal goed zou komen. Het heeft een week of wat geduurd voor alles binnen was maar dat komt omdat het asbeeld zo lang op zich liet wachten. Ik vond dat jammer maar niet erg. Ik wilde dat asbeeld dus dan moet ik er op wachten. Toen ik vertelde dat ik de urnen en het asbeeld zelf wilde vullen kreeg ik gelijk adviezen hoe ik dit het beste kon doen. Ook werd mij op het hard gedrukt dat ik gewoon terug mocht komen als het mij toch niet zou lukken. Zij vullen dan met liefde de urnen en het asbeeld. Heel lief aangeboden maar deze dame doet het zelf. Ik heb mij dit voorgenomen en dan ga ik het dus ook doen. Zeker met dit. Dit is het laatste wat ik nog kon doen omtrent de crematie.

03-03 of toch 13-03

Wat ik wel bijzonder en ook grappig vond toen ik de urnen en het asbeeld ophaalde dat was wel een puntje van de datum. Op de dag dat ik alles ophaalde was het 13 maart. Wat gebeurd er voor mijn ogen? De mevrouw die mij hielp schreef 03-03- op. (2018 had ze nog niet opgeschreven) Grappig puntje is dat René geboren is op 03-03-1963. Ik vond dit zo treffend en grappig. Wie weet is het wel een seintje van hem dat hij het eens is met hoe ik de urnen en het asbeeld ingevuld heb. De kleine urn is voor onze zoon en het asbeeld als symbool voor onze relatie. De grote urn is om de rest van de as in te doen.

yin yang

Het asbeeld is een yin yang teken geworden. Als ik zo naar onze relatie kijk dan denk ik dat dit symbool onze relatie het beste weergeeft. René heeft mij laten groeien en sterker gemaakt en ik heb René zijn zachte en lieve kant naar boven weten te halen. René was meer de lieve kant in onze relatie en hij was vooral de lieve papa. Ik was meer streng.

 

Tranen voor onze zoon en mij

De urnen zijn twee dezelfde urnen. 1 grote traan en 1 mini traan. Tranen om het verdriet dat ik heb nu René niet meer fysiek bij ons is. Dat ik René niet meer kan zien horen en voelen. Waarom twee? Nou omdat onze zoon ook een urn mag hebben. Ik zeg elke keer dat er genoeg geld is uitgekeerd van de uitvaartpolis en dat het gewoon kan. Als onze zoon groot is en uit huis kan en wil dan mag hij zijn urn meenemen. Zo zal er altijd een stukje van papa bij hem zijn.

Het pas niet.

Ik had eigenlijk gehoopt dat alles in de urnen en het asbeeld zou passen maar helaas dat is niet gelukt. Nu ben ik dus bezig met een zak waar de overige as van René in kan. Hij had het er ook over dat hij uitgestrooid wilde worden maar dat kan niet zomaar. Ik moet dus goed uitzoeken hoe dat kan op de plek waar hij het graag zou willen. Om de as zomaar in een zak (gemaakt van een T-shirt van hemzelf) jaren in huis te laten staan is ook geen optie dus ik moet echt wat verzinnen.

Tips voor het vullen

Als je zelf de urn van iemand die je lief is wil vullen kan dat. Laat je niet ompraten dat een ander dat doet. Let er op dat je goed kijkt hoe je de urn moet vullen. De grote traan was geleverd in een doos waar een hoop bescherming omheen zat. Ik kon de traan daardoor ook op de punt zetten. Ik heb een juslepel gepakt (deze was van René geweest) en heb voorzichtig de as over gedaan van de asbus in de urn. Het duurde echt wel even voor ik deze gevuld had. Het asbeeld heeft een inbus op de achterkant dus die heb ik neergelegd op de voorkant. Omdat deze een kleiner gat heeft heb ik een schudbakje van het daimondpainten gebruikt. Deze heeft een tuutje waardoor ik voorzichtig de as van René er in kon schudden. De traan zat in een mooie verpakking die ik niet ondersteboven kon zetten dus deze heb ik vast gehouden. Dat ging makkelijk want deze past heel makkelijk in mijn hand. Ik heb er voor gezorgd dat er iets onder de kleinere urn en het asbeeld lag zodat ik de as makkelijk terug in de asbus kon doen als ik wat morste. Daarnaast heb ik op advies van de medewerkster van het crematorium handschoenen gedragen. Als je namelijk een wondje hebt is er een risico op ontsteking als je een beetje as in dat wondje krijgt. Het voelt voor mij goed dat ik dit zelf heb gedaan.

 

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/urnen-en-asbeeld-1-1024x576.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/urnen-en-asbeeld-1-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekasbeeld,crematie,urn,urn vullen,urnenIn mijn vorige blog vertelde ik hoe ik de urn en het asbeeld voor René heb uitgezocht. Wat ik niet verteld heb is dat ik zelf deze urnen en het asbeeld wilde vullen. Twee urnen en één asbeeld. Die urnen en het asbeeld heb ik besteld  bij het crematorium. Het gaat...Blogs die net even anders zijn