Sint Nicolaas verwelkomen

Vandaag, 12 november 2016, hebben wij Sint Nicolaas binnengehaald. Sinds Vorig jaar gaan we ook echt naar het dorp om hem te zien binnen komen. Wat het wel bijzonder maakt hier is dat hij per trein aan komt. Nu zal je misschien wel denken per trein???? Ja per trein! Waarom? Nou heel simpel we hebben hier geen fatsoenlijk water waar die stoomboot op kan varen. Zou hij dan per stoomtrein komen? (dat vroeg ik mij ook de eerste jaren af toen ik hier net woonde) Nee hoor hij komt gewoon met de normale dienstregeling. Ik weet ook niet precies waar hij op stapt maar ik heb wel een klein vermoede. Dit jaar waren we iets aan de late kant maar vorig jaar kwamen er een paar pieten te vroeg!!! Kun je je voorstellen. Komt de trein aan en stappen daar alleen een paar pieten uit!!! Sint Nicolaas had een trein later genomen en die pieten waren er dus al. Hoe het precies zat weet ik niet meer maar er werd wel een heel feest van gemaakt. Kennelijk moesten ze de boel hier een beetje opwarmen zodat het een groot feest was als Sint Nicolaas uitstapte.

Hoe gaan we?

Dit jaar besloten we om (weer) de buggy te pakken en zo naar het dorp te gaan. Met de buggy kunnen we onze zoon makkelijker bij ons houden en als hij dreigt weg te lopen kunnen we hem vast zetten. Zo was onze gedachte. Wat mij verbaasde was dat onze zoon in de eerste instantie niet eens uit de buggy wilde!!! Ik wilde zijn beugel los maken maar dat mocht niet. Hij trok die beugel naar zich toe en maakte zo duidelijk dat hij in de buggy wilde blijven. Goed, prima, je mag blijven zitten en ik zal je er niet meer uit proberen te halen. Ik wilde hem zoveel mogelijk laten zien van het feest maar hij vond het best zo. Vind ik het jammer dat hij zo de helft gemist heeft? Ja natuurlijk ik zou hem zo graag alles willen hebben laten zien maar hij besloot dat het zo ook goed was. Dan heb ik niets anders te doen dan mij daar in te schikken want anders raakt hij overstuur en kunnen we gelijk naar huis.

Wat een drukte, waar gaan we staan?

Vorig jaar hebben we heel veel kunnen zien van de intocht maar dit jaar hebben we besloten om een beetje achteraf te gaan staan. We weten immers nu dat onze zoon niet zo geweldig gek is op veel drukte om zich heen en een intocht is natuurlijk druk. Om dan alsnog een plekje te vinden waar je genoeg kunt zien is niet makkelijk. Toch heeft hij genoten van wat hij hoorde en meemaakte. Dat is heel veel waard voor mijzelf. Na het verhaal van de burgemeester en Sint Nicolaas kwam deze beste man van het podium af en liep onze kant op. Dat was mazzel. We konden onze zoon vooraan zetten en zelf ging ik er naast staan, in de buggy natuurlijk. Ondertussen wel proberen om de kinderen een beetje voor de buggy vandaan te houden. Toen kreeg onze zoon een zakje kruidnoten van een piet. Hij wilde het niet echt aanpakken dus pakte ik het aan en gaf het aan onze zoon. Waar ik vorig jaar er niet zo gelukkig mee was en 2 jaar geleden het echt niet kon wist ik dit jaar dat het wel kan. Onze zoon kreeg dat zakje natuurlijk niet open. Eerst heb ik maar de drukte laten passeren en daarna zijn we het perron op gegaan. Zo kon de ergste drukte er eerst uit en konden wij daarna eens zien welke route we het beste konden pakken.

Waar blijft die Sint voor zijn optocht?

Ja wat ga je dan doen. Die beste Sint Nicolaas is inmiddels dus aangekomen en zal een ritje maken door de winkelstraat. Dat hoort erbij. Dat wil ik onze zoon ook niet onthouden. Dus gaan we op stap om te zien waar we hem tegen zullen komen. In middels was het wel  koud natuurlijk en manlief had er niet op gerekend dat we nog even bleven plakken. Toch hebben we nog even gekeken wat we zouden doen maar die Sint Nicolaas bleef maar plakken zo rond het station. Zo bleek wat later. We zijn toen maar terug gegaan naar dat station omdat onze zoon graag weg wilde uit de menigte waar toch niks gebeurde. Komen we dus aan bij het station en blijkt die beste man daar nog te zijn. Handjes geven, op de foto, selfies werden er gemaakt etc.  Wat een geduld heb je nodig als Sint Nicolaas. Respect hoor voor die beste oude man. Het podium werd ondertussen al afgebroken. De boel was leuk versierd geweest, ook met ballonnen.  Laat onze zoon die nu eens leuk vinden. Dus we konden een stel ballonnen scoren. Dat vind onze zoon ook geweldig.

Hij komt, hij komt……..

Toen we zagen dat Sint Nicolaas zijn schimmel ging opzoeken zijn we ook die kant op gegaan. Ik zag het paard van Sint Nicolaas en vertelde dat aan onze zoon. Ja wat ga je dan doen. Ik waagde nog een kleine poging om onze zoon uit de buggy te halen en zie, ja hoor hij ging er uit en wilde wel op het bankje gaan staan. Zo kon hij wat meer zien. Toen ik daarna mijn voet op het bankje zetten en onze zoon boven op mijn been kon hij alles heel goed zien. Toen Zomaar ineens, uit het niets kwam er zo’n piet met zijn gezicht heel dicht bij die van onze zoon. Ik had even niks in de gaten en ik hoorde wel iets maar ik kon het niet goed zien. Piet stond aan de kant van onze zoon en niet aan mijn kantje. Ik zei dus maar dat hij een beetje bang is. Gelukkig dook onze zoon niet weg en ja hij kreeg nog een zakje pepernoten.

Wat niet zo handig was van ons dat was dat we vergeten zijn om zijn laarsje in de vensterbank te zetten. Dat heb ik dus maar gedaan zodat onze zoon morgen wel zijn cadeautje open kan maken. Hoe dat zal gaan, komt in een volgend blog 😉 . Dit nieuwe blog is niet geschikt voor alle leeftijden 😉

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/11/IMG_3048-1024x768.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/11/IMG_3048-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekSint Nicolaas verwelkomen Vandaag, 12 november 2016, hebben wij Sint Nicolaas binnengehaald. Sinds Vorig jaar gaan we ook echt naar het dorp om hem te zien binnen komen. Wat het wel bijzonder maakt hier is dat hij per trein aan komt. Nu zal je misschien wel denken per trein???? Ja...Blogs die net even anders zijn