Woensdag konden jullie lezen dat we met onze zoon geschaatst hebben en hoe dit gegaan is. Vandaag vertel ik mijn herinneringen van vroeger over het schaatsen op de singel. Nu zullen de wat ouderen onder ons nog wel die winters kennen waar je ook op natuurijs kon schaatsen. Dan bedoel ik niet de kleine boeren slootjes maar de wat grotere waterplekken. Zoals de singel bij ons vroeger. Ik bedoel dit niet degenererend maar mijn herinneringen met schaatsen gaan daar over.

Koek en zopie moet op de singel staan

Vroeger woonde ik dicht in de buurt van een wat groter water. Dit werd in mijn geboorteplaats de Singel genoemd. Hier voeren en varen af en toe grotere boten, binnenschepen. De singel is dan ook vrij diep. Het behoorde in vroegere tijden tot de verdediging van onze stad. Vroeger, niet zo ver vroeger, hadden we nog een ophaalbrug maar die werd kennelijk zo weinig gebruikt dat met de vervanging van dat brugdek gelijk die functie achterwegen is gelaten. Het stukje naar de haven wordt niet meer gebruikt door de wat grotere schepen. Omdat het water zo diep was moest het ijs eerst goed gekeurd worden voordat we er op mochten. Er kwam dan een koek en zopie tent te staan en zodra die er stond mochten wij (mijn broer en ik) van onze ouders op het ijs komen. Eerder niet. En reken maar dat we op de gevaren gewezen werden. Zowel door onze ouders als door school. Je zou maar in een wak midden op de singel terecht komen, dan kom je er heel moeilijk uit, als je er al uit komt.

Schaatsen op de singel

Maar goed dat zijn de gevaren van het ijs. De leuke dingen van het ijs zijn er natuurlijk ook. Zo hoefde we niet de brug te gebruiken maar konden we in de winter natuurlijk wel over het ijs. We konden heerlijk schaatsen en dat mocht. Al toen we heel jong waren kwamen we op het ijs. Natuurlijk gingen onze ouders mee. Eerst met de slee en toen we wat ouder werden kregen we glijdertjes met elk 2 “schaatsen”. Daarna kwamen de houten noren die we onder onze laarzen bonden. Toen we een beetje ouder waren mochten we ook alleen schaatsen. We woonden zo dicht bij de singel dat we er zo waren en mochten we onverhoopt toch een nat pak helen dan waren we heel snel thuis. Ook de sociale controle was een stuk groter en er werd op ons gelet. Een voorwaarde om op het ijs te mogen was wel dat er meer mensen op het ijs waren. Was er niemand mochten wij er ook niet op. Ik weet ook nog dat ik mijn eerste kunstschaatsen kreeg. Die lagen nog bij oma op zolder. Ik heb heel wat sokken in de voorkant gepropt om maar niet weg te glijden en dan ook nog een paar dikke sokken aangetrokken. 😉  Mijn moeder was maar wat rots om mij zo te zien schaatsen op dat moment. Ze had haar foto camera speciaal meegenomen en maakte een paar foto’s.

Vallen op het ijs

Als je op het ijs schaatst wil je nog wel eens vallen. Ik kon dat ook goed. Vooral op mijn knie. Dat leverde mij in een ijzige winter eens een voetbalknie op. Een voetbalknie???? Maar ik speel geen voetbal. De dokter legde mij uit dat ik vocht in mijn knie had en dat ze dit zo noemde. Nou oké, ik heb dus een voetbalknie. Die gaan we in een drukverband doen, zei de dokter. En je mag niet meer schaatsen en belasten mag ook niet. Ik kreeg dus krukken om mij op voort te bewegen. He dat was niet zo leuk. Vooral dat ik niet mocht schaatsen was zuur. Zou er nog genoeg ijs liggen als ik uit het verband mag??? Ik weet het niet meer of ik daarna nog geschaatst heb. Maar goed. Ik ging dus wel naar school ik kon mij best wel redden op die krukken alleen ging ik vaak schuin als ik de vaart te pakken had.

schaatsen en zwanger

Wat ik nog wel heel leuk vindt om met jullie te delen is dit. Het was in de winter van 2012/2013. Ik was zo’n drie maanden zwanger. Ik had al tijden niet meer geschaatst en we waren op weg naar mijn ouders. We hadden op dat moment een auto. We waren toen ik 12 was verhuisd naar een wijk buiten het centrum. Hier in de buurt was ook schaatsgelegenheid op natuurijs. Toen we om het wijkpark (met natuurijs) reden zag ik dat er volop geschaatst werd. Tja een zwangere met hormonen die wil wel eens gek uit de bocht vliegen, in dit geval een scheve schaats rijden. Ik zei hardop in de auto van he wat jammer dat ik mijn schaatsen niet bij me heb. Ik zou graag een rondje doen. Nou die lieve papa to be schoot bijna door het dak van de auto. Ik weet niet meer wat hij zei maar hij was het er op zijn zachts gezegd niet mee eens. Ik moest zo verschrikkelijk lachen en nu ik dit opschrijf moet ik weer enorm lachen. Buiten het feit dat ik mijn schaatsen niet bij mij had ga ik echt niet schaatsen met een baby in mijn buik. Kom op zeg ben daar mal. Maar goed het was wel lachen, voor mij.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWoensdag konden jullie lezen dat we met onze zoon geschaatst hebben en hoe dit gegaan is. Vandaag vertel ik mijn herinneringen van vroeger over het schaatsen op de singel. Nu zullen de wat ouderen onder ons nog wel die winters kennen waar je ook op natuurijs kon schaatsen. Dan bedoel...Blogs die net even anders zijn