Wanneer kan René naar huis?

In de laatste week van januari begin ik het zat te worden. Het is nu al bijna twee maanden geleden dat René overleed en dus ook bijna twee maanden geleden dat hij gecremeerd is. Ik heb er zo genoeg van dat hij maar ergens staat en dat hij niet thuis is. Na één maand wettelijke overdenkingstijd mag hij al opgehaald worden dus waarom is er geen contact met mij opgenomen?

Belt u zelf of bellen wij u?

Toen René gecremeerd is heb ik een paar weken later een brief thuis gekregen van het crematorium met de vraag wat er gedaan mocht worden met de as van mijn dierbare. Ik heb deze netjes ingevuld en op de bus gedaan. In deze brief kreeg ik de keuze of ik zelf wilde bellen of dat zij mij mochten benaderen. Ik heb voor dat laatste gekozen. Dat het iets anders werd kwam omdat ik geen zin meer had om te wachten op René. Ik wilde de urnen uitzoeken en had al in mijn hoofd hoe ik het wilde. Het was en bleef wachten op het moment dat René weer thuis kwam. Zo voelde en voelt het voor mij.

Weer natte sneeuw vandaag

De afspraak werd gemaakt op deze dag, dus de dag dat ik ook dit blog schrijf. Gelukkig wilde een goede en oude vriend van René en mij mee. Hij moest even kijken of hij geen andere afspraken had en dat kon. Dus wij op de fiets naar het crematorium door de regen. Vanmorgen was ik nog verwonderd want ik had natte sneeuw toen ik naar huis fietste. Zo bizar. Dat had ik de dag na de crematie van René ook en o hij had zo’n hekel aan dat weer en aan de kou. Ik vind het juist wel wat hebben. Maar goed op weg van Dikkie Dik naar huis was het dus kkkkkkoud. En nattig.

Kleine ergernissen in een groter geheel

Als je al niet de makkelijkste uitvaart gehad hebt en dingen zijn niet gladjes verlopen dan let je zo veel meer op details. Zo van waar is er in vredesnaam ruimte voor je fiets? Hoe kom ik verdikkeme binnen? O er is zo en zo laat een uitvaart. We kregen een opmerking dat we te vroeg waren. Ik met mijn humor (of misschien die van René) zei dus dat ik een maand te laat ben. Klopt bijna nog ook. Scheelt een dag of zes. Maar als en een crematie is wil ik de fietsen dan niet pal voor het gebouw hebben staan. Dat is niet goed voor de nabestaanden. Naja toen we dus uiteindelijk binnen waren maar voorzichtig gezocht naar personeel tussen de nabestaande die voor een crematie kwamen en gelukkig werden we snel naar de juiste plek gebracht.

Een goed gesprek maakt een hoop goed

Gelukkig verliep het gesprek een stuk beter en de uitleg van sommige keuzes werd ook gegeven. Zo wordt er sinds zeer recent toch wel een boekje van urnen en asbeelden meegegeven in de envelop voor de nabestaande. Die had ik dus niet gehad. Ik heb op internet moeten uitzoeken wat voor urnen en asbeelden er zijn. Ik vind het bijvoorbeeld juist prettig om dit soort informatie te krijgen dan i.p.v. die zakelijke verdien info over hoe lang je voor welk geld een urn bij kan zetten in de urnenmuur. Ik vind het zoveel fijner om ook juist even van te voren te kunnen zien wat de mogelijkheden zijn.

Nog een tip om over na te denken

Ook tijdens dit gesprek ben ik weer achter iets gekomen waar ik jullie een tip over wil meegeven. Vraag in de dagen vlak voor de uitvaart of je al het formulier van begraven/cremeren kan tekenen. Hier moet je een handtekening voor zetten als opdrachtgever. Echt ik baalde zo enorm en het voelde zo koud zakelijk toen ik in de familiekamer zat en ik dit formulier even onder mijn neus geschoven kreeg. Ik begreep van de mevrouw met wie ik het gesprek had vandaag dat dit ook anders kan.
We kwamen hier op omdat mijn handtekening op dat formulier niet zo goed leek als mijn handtekening op mijn ID bewijs. Die moest dus ook mee omdat ze wel willen dat de as aan de juiste persoon wordt meegegeven. (De mensen van het uitvaartcentrum worden regelmatig gecontroleerd door een inspectie en dan moeten handtekeningen wel overeenkomen. Niet echt handig en als je de moeilijkste dag van je leven hebt om dan een formulier te moeten tekenen.)

Toch niet online de urnen kopen.

Dit alles gaf mij wel het vertrouwen terug wat ik nodig had om daar de urnen en het asbeeld te bestellen. Ik vroeg of dit mogelijk was en deze mevrouw keek dat even na en dat kon. Ze begreep ook dat er een aantal dingen niet goed verlopen zijn rondom de uitvaart. Neem daar bovenop dat René vijf dagen op de IC heeft gelegen met alle zorgen en verdriet er om heen dan had ik het wel gehad met kleine slordigheden. Ik vond het ook eng om urnen via internet te bestellen want het gaat niet om kleine bedragen. De kleinste urn (deze is voor onze zoon) is onder de €100,00 de rest gaat er zeker en dwars boven. (Als je kijkt naar een graf en een steen of afdekplaat is dat ook niet goedkoop) Maar als er iets gebeurd met deze urnen ben ik ze kwijt. Dat wil ik niet. Daarnaast is zo’n hoog bedrag op deze manier uitgeven ook zo onwerkelijk. Maar goed binnenkort komen de urnen daar en kan ik de as van René eindelijk verdelen over de urnen. René heeft het er ooit over gehad dat hij op een mooie plek verstrooid wilde worden. Helaas mag dat niet zomaar overal en moet je ook nog toestemming vragen om dit te doen. Daarnaast heeft onze zoon ook een plek nodig om papa te kunnen herinneren wanneer hij dat wil. Net als ik.

Tijd om thuis te komen.

Tja dan wordt het tijd om naar huis te gaan. René zit in een asbus, zijn crematiesteen zit er ook bij en de asbus is van kunststof. Voor vandaag was dat best wel handig. We moesten door de regen en met een tas in een vreemde vorm. een rechthoek maar dan niet zoals een boodschappentas maar meer een stoelpootvorm. Deze wilde ik niet in mijn fietstas want die was vies. Dus zette ik René achter op de fiets in het fietsstoeltje van Andreas en ik deed het gordeltje goed vast. Onze vriend vond het wel komisch en moest er eigenlijk om lachen. Hierdoor moest ik dus ook weer grinniken. Als je weet wat er in zit is het ook wel een beetje vreemd.

Een definitieve plek komt nog

Voor nu staat René hoog op een onhandige plek. Ik heb tips gekregen over het asbeeld en over de urnen die ik uitgezocht heb. Ook over hoe ik deze moet vullen. Zo is het verstandig om handschoenen te dragen als je dit vult. Je kunt ook lijm in de schroefdraad van de urnen/asbeeld doen zodat de schroef niet zomaar los kan raken. Ik denk (mijzelf kennende) dat dit wel goed gaat komen. Dan moet ik ook nog rekening houden met de kwetsbaarheid van het asbeeld wat ik uitgezocht heb. Hoewel deze er stevig uit ziet zit en ook een hoop tin in. Dit is niet het sterkste metaal dus moet ik zorgen dat het op een veilig plek staat. Ik wil niet het risico lopen dat onze zoon ineens het asbeeld per ongeluk toch weet stuk te krijgen. Als met al heb ik weer een hoop om over na te denken en om te regelen.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWanneer kan René naar huis? In de laatste week van januari begin ik het zat te worden. Het is nu al bijna twee maanden geleden dat René overleed en dus ook bijna twee maanden geleden dat hij gecremeerd is. Ik heb er zo genoeg van dat hij maar ergens staat...Blogs die net even anders zijn