Dinsdag is de eerste dag dat mijn zoon naar de peuterspeelzaal gaat. Oeps dit is eigenlijk wel spannend maar ook heel leuk, bijzonder en weet ik veel wat nog meer. Ze zeggen dat opvoeden loslaten is. Daar ga ik nu dus een stap verder mee doen.

Even terug naar donderdag 19 mei. De dag waarop we even gingen kijken (en ik dit blog schreef) Het begon super vroeg, ook voor onze begrippen. Waar mijn man meestal om 06:00 uur op staat was onze peuter vanmorgen al om 05:00 uur wakker. Hij stond vrolijk in zijn bedje te dansen en ik werd daar wakker van. Dat mijn man al wakker was had ik op dat moment nog niet in de gaten.

Maar goed denk je nu werkelijk dat ik zo vroeg al uit mijn bed te porren ben. Nee dus.

Ik pakte hem op en legde hem naast me neer. Slapen doe ik dan natuurlijk niet meer en ik lig een beetje te doezelen. Beter gezegd ik doe een poging om wakker te worden. Het gevolg van zo’n vroege vogel was dus vandaag dat we zo om en nabij 6:30 beneden zaten. Aangekleed en wel. Dat gold niet alleen voor mijn man maar ook voor mijn zoontje en ikzelf. Pff daar ging mijn nacht rust. Hier was ik dus niet al te blij mee. Zeker omdat IK in de planning had om even te gaan kijken hoe de omgeving van de peuterspeelzaal er uitziet.

Ik wilde daar gaan kijken om 8:30. Buiten de openingstijden van de peuterspeelzaal zit het hek op slot en kunnen we er niet in. Heel mooi, heel goed en veilig. Maar goed ik pakte onze zoon op en we gingen op weg. Achterop de fiets bij mama. Toen we bij de peuterspeelzaal kwamen liet ik hem de omgeving zien. De buitenspeelplaats en het hekje naar de toegang van de voordeur. Ik liet hem zien dat de speel-o-theek er ook dichtbij is. Hij wilde daar al naar binnen stappen. Toen deed ineens één van de juffen open en ik vertelde dat we even aan het voorkijken waren. We mochten ook even binnen kijken.

Toen we binnen waren en de schoenen uit stormde zoonlief gelijk door naar de speelhoek. Er zijn heel wat grote auto’s en dat is feest voor hem. Ook kwam er een ander jongetje die met een auto ging spelen en zoonlief wilde ook graag met diezelfde auto spelen. Dat ging dus niet. Die jongen maakte duidelijk dat hij er mee aan het spelen was. dat gaat nog wat worden want delen moet hij nog leren. Ik merkte dat hij zichtbaar plezier had en de boel wilde verkennen. Toen ik besloot na een kwartiertje dat het tijd was om te gaan wilde hij niet eens weg. Ik moest hem echt oppakken en meenemen. Toen hij zijn schoenen aan had moest ik de mijne nog aan doen. Hij zou gerust terug lopen. Ik greep hem een paar keer bij zijn jas om hem terug te pakken. Straks doet hij hetzelfde als ik zo’n 36 jaar geleden deed. Ik zwaaide mijn moeder gedag en vond dat ze weg mocht.

IMG_20160519_090642   

Ik had mezelf op de heenweg voor genomen om even naar de speeltuin te gaan die op de route ligt. Daar stopte ik dus ook. Nou mijn zoon heeft genoten. Hij heeft heerlijk gespeeld en heel veel lol gehad. Ik werd regelmatig aan mijn been getrokken dat ik mee moest om iets te doen. Toen we dat gedaan hadden was het tijd voor de kaasboer, of toch de kapper? Toen ik naar de kaasboer wilde, wilde mijn zoon spelen bij de kapper. Hij stapte zo parmantig naar binnen van zo hier ga ik spelen. Houd mij maar tegen. Dat heb ik dus gedaan en zowel de kapster als ik moesten er wel om lachen. Eerlijk is eerlijk het is een heel goed teken dat hij zo vertrouwd is bij “zijn” kapper. Maar we zouden eigenlijk daar de buren van de kapper. Juist ja de kaasboer. Daar haalde ik dus de kaas. Toen we daar klaar waren dacht ik makkelijk de winkel uit te kunnen. Ja hoor dat ging ook. Om vervolgens meneertje weer bij de kapper vandaan te plukken. Het speelgoed is daar ook zo schitterend. Daar wilde hij wel nog een poosje spelen geloof ik :D.

Nu wordt het dus aankomende dinsdag spannend. Hoe gaat hij het doen op de peuterspeelzaal. Zal hij het net zo leuk vinden als vandaag, en zal hij mij, net als ik zo’n 36 jaar geleden, weg sturen en duidelijk maken dat het wel goed komt? Of zal hij juist gaan huilen omdat hij in de gaten heeft dat hij nu voor het eerst zonder één van ons is? Ik weet het niet. Het is gebruikelijk dat de kinderen die nieuw zijn eerder weg mogen de eerste keren. Ik weet wel dat als ze buitenspelen en ik kom hem ophalen dat ik niet gelijk naar huis ga maar hem gewoon lekker laat spelen. Als er dan een paar ouders komen om hun kindje op te halen ga ik denk ik nadat de eerste kindjes weg zijn ook met hem naar huis. Het wordt spannend. Mijn man en ik hebben al afgesproken dat ik hem naar de peuterspeelzaal breng. Als mijn man mee gaat kan het zijn dat hij emotioneel word. Dan bedoel ik dus mijn man. Ja ik zal ook wel even slikken maar ik kan dat veel beter verbergen dan mijn man.

Wordt vervolgt dus…….

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekDinsdag is de eerste dag dat mijn zoon naar de peuterspeelzaal gaat. Oeps dit is eigenlijk wel spannend maar ook heel leuk, bijzonder en weet ik veel wat nog meer. Ze zeggen dat opvoeden loslaten is. Daar ga ik nu dus een stap verder mee doen. Even terug naar donderdag...Blogs die net even anders zijn