Op 24 mei zijn we voor het eerst naar de peuterspeelzaal gegaan. Nu voor het echie dan. Mijn man was thuis gebleven want die vond het nog spannender dan ik en onze zoon bij elkaar. Wat bijzonder toch zo’n man die zich zo kwetsbaar kan en durft op te stellen.
De avond van te voren had ik al alles klaar gelegd inclusief mijn nieuwe telefoonnummer. Sinds kort heb ik een smartphone. hoewel ik nog niet zo smart er mee ben geloof ik.

Goed het begon deze keer wat later dan de vorige keer. Vanmorgen mocht ik er om 6:30 uitrollen. Kijk dat zijn betere tijden.
Zoonlief was aangekleed en papa mocht hem nog even in de gaten houden, lees zorgen dat zijn pc’s uit bleven staan en dat de pc kasten waar nog aan gewerkt werd niet nog meer werk kregen.
Het was nog erg vroeg toen we beneden kwamen dus eerst gingen we eten en daarna kon onze zoon nog even spelen. Vervolgens deed ik de fiets naar buiten en toen het tijd was zwaaide papa ons uit. Die was speciaal thuis gebleven op deze dag. Waarom hij niet mee ging? Nou het moet zo gewoon mogelijk zijn en ik zal onze zoon bijna altijd naar de peuterspeelzaal brengen.
Toen wij bij de peuterspeelzaal aan kwamen waren we eigenlijk veel te vroeg. We konden dan ook nog niet naar binnen. Dit vond mijn zoon absoluut niet leuk. Ik moest die deur open maken. Hij vertelde dat ik de sleutel moest pakken, wees naar het slot en dat deed hij verschillende keren. Kunnen we eindelijk naar binnen, dan weet hij niet hoe snel hij zijn schoenen en jas uit moet hebben en stormt met de mededeling auto’s naar binnen en gaat recht op die hoek af. Goed heb ik weer. Hij doet precies hetzelfde als ik. “Ik ga spelen en red mij wel mama, doei!!!” Ik had jullie al verteld dat het mij niks zou verbazen als dit zou gebeuren. Ik vond het best wel grappig eigenlijk. Maar goed. Ik moest nog een paar dingen vertellen en uitleggen voor ik weg kon want ook mijn mannetje heeft zo zijn gebruiksaanwijzingen.

IMG_20160524_082559  IMG_20160524_084639

Toen we, mijn man en ik, onze zoon gingen ophalen van de peuterspeelzaal kwam hij heel gezellig aanstappen en zei gelijk tegen mij/ons plezier, met een grote glimlach. Ik kreeg ook zowaar een knuffel van hem. Hij heeft dus heel veel plezier gehad anders zou hij niet verteld hebben dat hij plezier gehad heeft.
We mochten onze zoon eerder ophalen maar wat was nu het geval? Hij was NIET moe. Ondertussen had hij zoveel plezier gehad dat hij bekaf was maar dat mag niemand weten. We lieten onze kleine man nog even spelen in de zandbak dat was de grootste fout van de ochtend. Toen we vroegen of hij mee ging was hij boos. Niet zo maar boos maar heel erg boos. Hij wilde namelijk blijven. Nou ik wist niet goed wat ik zag. Ik heb verschrikkelijk gelachen hierom. Wie verwacht dat nu??? Ik verwachtte natuurlijk dat hij mij in mijn armen zou storten en gelijk mee wilde, dat hij mama zo gemist had dat hij eerder bij fiets zou zijn dan ik was. Ik heb hem maar opgepakt en samen met papa onder luid protest onze zoon opgepakt en we zijn weg gegaan. Nog even dag gezegd tegen de juffen en hup naar de fiets.
Toen we eenmaal thuis waren hebben we eerst maar even een broodje gegeten. Toen dat op was kwamen we er achter hoe moe onze zoon was en dat hij toch wel aan het instorten was. Ik heb onze zoon dus opgepakt en in zijn bed gelegd. Nou die heeft geslapen. Een gat in de middag

Donderdag deed mijn zoon ietsje beter mee in de kring. Nog steeds wil hij geen fruit eten of drinken op deze enigszins vreemde plek. Nou dat halen we dan maar op de rest van de dag in of de volgende dag. Ook deze dag was het boos zijn omdat hij naar huis moest. Hij wilde in de zandbak spelen. Tja thuis is die zandbak natuurlijk een stuk kleiner hè dus een stuk minder mooi 😉 .

Helaas heeft onze zoon het weekend na de peuterspeelzaal peuter diarree gehad dus moet er even een paar weekjes goed opgelet worden wat hij eet. Dit houd in dat hij niet alles mag, pruimen zijn echt niet handig, koekjes brood cake etc. Dan ook nog de mogelijkheid op traktaties. Dat is niet leuk. Ik heb voor de zekerheid maar leuke doosjes rozijnen gehaald en die mee gegeven. Ik denk dat het toch stiekem heel spannend geweest is de eerste week. Het is ook niet niks om voor het eerst alleen zonder papa of mama te zijn. Hij mag het dan wel super leuk gehad hebben maar toch…

De volgende speeldag, op dinsdag 31 mei, ging het ophalen een stuk beter. Mijn zoon keek op toen ik hem riep en liep lief de zandbak uit toen ik zijn hand pakte. Ook heeft hij een klein stukje fruit gegeten. Nog wel nauwelijks wat gedronken maar hé hij houd nu eenmaal niet van water, ja als de mussen dood van het dak vallen, uhh als het erg warm weer is wil hij nog wel eens over te halen zijn om wat water te drinken, thuis. We zien wel hoe het gaat tot die tijd is het gewoon zorgen dat hij voor hij weggaat zijn beker echt leeg heeft en dat hij de rest van de dag wel genoeg drinkt. Ook donderdag ging het goed. Hij bleef wat langer en beter in de kring zitten en ook op deze dag ging hij weer makkelijk mee naar huis. Ik denk dat hij nu weet dat hij terug komt, hij makkelijker mee naar huis zal gaan. Hij is nog wel wat moe na afloop en we moeten met zijn eten echt even een stap terug doen met de granen of beter gezegd met de gluten maar ik hoop dat het over een paar maandjes beter zal zijn. Ook kreeg ik de vraag of hij een cakeje mocht van de peuterspeelzaal zelf omdat het thema eten en drinken is maar die zal ik zelf even moeten maken van glutenvrije bakmix. Dat is de beste manier voor onze zoon om de peuterdiarree te bestrijden, zo min mogelijk gluten en laxerende etenswaren. Ik kan je wel vertellen dat de tranen mij in de ogen stonden toen ik midden in de nacht een echte diarree luier moest verschonen. Ik had zo gehoopt dat we weer spelt konden geven. Helaas zal ik meer geduld moeten hebben dan ik de eerste keer dacht. Ik dacht toen nog dat het te maken had met het veranderen van het meel. Maar we hebben dit eerder overwonnen dus zal het nu ook wel weer lukken.

 

Aangezien ik op sommige punten nogal bijgelovig ben heb ik even een paar weekjes gewacht met het plaatsen van dit blog. Straks gooit zoonlief ineens zijn kont tegen de krib en kan ik het wel vergeten met het makkelijk brengen en wordt het één tranendal.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/04/annemiek.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/04/annemiek-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekVaste GastblogstersOp 24 mei zijn we voor het eerst naar de peuterspeelzaal gegaan. Nu voor het echie dan. Mijn man was thuis gebleven want die vond het nog spannender dan ik en onze zoon bij elkaar. Wat bijzonder toch zo’n man die zich zo kwetsbaar kan en durft op te stellen. De...Blogs die net even anders zijn