Goed, we hebben een minder geslaagde kerst gehad. Maar toch ben ik blij dat we het kunnen en mogen vieren in vrijheid en gezondheid…. Nog steeds.
Waar ik baalde van de kerstdagen kreeg ik ook de balen van oud en nieuw. Oudejaarsavond was nog wel te doen maar overdag…. En met nieuwjaarsdag…. Nou ik zou zo zeggen lees maar mee. 🙁

de aanloop naar oud en nieuw

De dag voor oud en nieuw merkte ik al dat onze zoon niet helemaal lekker in zijn velletje zat. Hij was druk op weg om ziek te worden. Hij was wat warm en kreeg zelfs koorts. Nu ben ik niet een fan van de thermometer dus vaak voel ik al aan zijn huid dat het hij verhoging heeft. Deze keer pakte ik toch maar de thermometer. Dat werd mij niet in dank afgenomen. Boos als dat mijn zoon was. Hij wilde echt niet de thermometer. Niet tempen. Alles om maar van dat nare ding af te zijn. Goed mat veel gedoe 30 december doorgebracht en een lieve man die ondanks dat hij zichzelf niet fit voelt toch nog boodschappen ging doen.

Oudejaarsdag

Oudejaarsdag is niet veel beter, net als de dag daarvoor hebben we boodschappen nodig. Weer gaat mijn half zieke man naar de winkel om de dingen te halen die ik had opgeschreven om een gezellig oud en nieuw te vieren. Ik had dit eigenlijk als verrassing willen houden maar ik moest weer thuis blijven omdat onze zoon nog zieker was dan de dag er voor. Dan is er maar één goed en helaas is dat mama. Mijn man moest dus wel boodschappen doen. Ook als onze zoon slaapt is het verstandiger, als hij wakker wordt wijst hij op dit moment papa af.

De jaarwisseling

Toen onze zoon op bed lag kregen we eindelijk een beetje rust. Lees wel een beetje. Regelmatig kon ik naar boven om te zien dat hij aan het huilen was. Dus tussen het cabaret van Toon 100 jaar en de oudejaarsconference van Claudia de Breij zat ik boven onze zoon te troosten of in slaap te helpen. Toen ik weer ging tempen was het echt tijd voor een paracetamol. Dat had ik dus gedacht. Wat kan mijn zoon protesteren zeg. Trappen, huilen boos zijn. Maar goed als hij die paracetamol binnen heeft voelt hij zich wat later wel een stuk prettiger. Wellicht kan hij dan ook beter slapen, of niet….. Nee dus nu was hij wakker met oud en nieuw. Oke dan gaan we met z’n 3tjes proosten op het nieuwe jaar. Wel even de glazen aanpassen en dus niet de champagne glazen pakken. De bubbels stonden al een aantal uur in de koelkast dus die konden er zo uit. Het was nog even kijken hoe die open moest want champagne zonder alcohol gaat iets anders open dan echte champagne. Zoonlief wilde nieteproosten en zat lekker te spelen met zijn duplo. Maar hij was wel heel gezellig aan het spelen. Na het proosten zou manlief even door de buurt lopen. Normaal is hij wel even weg maar deze keer was hij zo terug. Het was te “mistig”. Hij kon niet zien of en waar er vuurwerk afgestoken werd.

Het nieuwe jaar begint (niet) goed.

Dan is het nieuwjaarsdag, we staan op met een half fitte zoon die graag chocolademelk wil bij zijn ontbijt. Ook wilde hij wel honing en pindakaas op zijn crackers. Prima zolang jij maar wat te drinken en wat te eten binnen krijgt. Ondertussen wilde hij televisie kijken. Prima, alles om hem wat voedingstoffen en vocht binnen te krijgen. Pakt hij zijn beker, die ik goed vol had gedaan, en flats, de hele beker over de vloer. Op dat moment komt manlief benden dus gelijk om lappen gevraagd die we altijd in de buurt hebben. Na vier hydrofiele luiers over de vloer geveegd te hebben is de zooi wat opgeruimd.
Ondertussen staat zoonlief heel hard te huilen dat hij veel verdriet heeft. Niet eens dat hij heel, heel erg spijt of sorry heeft. Hij is dus goed ziek. Dit is de pas de tweede keer in zijn leven dat hij ziek is en de eerste keer voor zijn gevoel. Het is dus een hele indruk voor hem. Maar goed nadat ik hem dus een schoon shirt heb aangedaan en zijn sokken uitgedaan en heb geknuffeld wil hij heel graag naar bed. Er is te veel gebeurd denk ik.

Niet tempen, niet de zetpil 🙁

Ik wil zoonlief in bed leggen en wil hem de temperatuur meten. Nou vergeet het maar. Het was nog moeilijker dan de dag hiervoor. Gillen protesteren trappen en de thermometer er uit willen halen. Goed meer koorts dan gisteren dus maar weer een zetpil. Ook dat was geen pretje. Daarna maar met zoonlief op bed gaan liggen en hem zo tot rust laten komen. Nou vergeet het maar, mama moet hem in het grote bed nemen en naast hem gaan liggen anders wil meneer niet slapen of zelfs maar liggen. Goed, zucht, ik begin er een beetje moe van te worden. Maar goed zo aan het eind van de ochtend kan ik weer half brak uit bed rollen omdat het gewoon niet te doen is om naast een slapende zoon te liggen.

Koude chocolademelk…..

Goed we gaan voor poging nummer 2 om te eten. Ik ga weer een poging wagen om chocolademelk klaar te maken. In de hop dat deze niet over de vloer vliegt. Ik kook wederom water in de waterkoker en maak het prutje van cacao met suiker klaar en doe een klein beetje heet water er bij. Ondertussen moet ik enorm nodig naar het kleinste kamertje van het huis. Hoor ik ineens een enorme gil en huil. Ik ren naar de keuken en zie de beker met het prutje cacao op de grond. Een natte mouw en ik twijfel niet pak mijn zoon op en zet hem onder de douche. Ik kan de douche heel slecht regelen dus dan maar houd. Dan zie ik hem plukken aan zijn lip en dwing hem koud water te drinken uit een bakje wat er stond en roep naar mijn man om een beker. Daaruit moet hij nog meer drinken. Ondertussen blijft hij huilen van de koude douche en ik ga proberen of ik hem uit zijn truitje kan krijgen. Eerst zijn arm waar niks zat. Dan raak ik zijn andere arm aan. Geen reactie er op en als ik denk aan wat er in de beker zat ga ik heel voorzichtig proberen of ik zijn truitje uit krijg. Gelukkig is er niks te zien. Ik ben nog even bang dat hij zijn mond gebrand heeft en probeer in zijn mond te kijken. Dit gaat echt niet lukken.

Het valt mee…..

Als ik onze zoon afgedroogd heb en hij bij papa zit ga ik weer verder met de koude chocolade melk. Ik kom beneden in de keuken en zie tot mijn verbazing en geruststelling dat de beker waar dit in zat rechtop op de keukenvloer staat met bijna alles er nog in. Hij heeft dus geprobeerd om wat te drinken maar brandde zijn lip aan de hete substantie. Nog erg genoeg hoor maar wel een opluchting dat het alleen dat was. Ik maak zijn chocolademelk verder klaar en breng deze naar boven en geeft het aan mijn zoon. Ik kijk hoe hij het op drinkt en dat gaat goed. Het is dus echt alleen zijn lip geweest en oooo wat is je lip gevoelig. Er komt een korst op en het gaat goed. Hij zal er de komende dagen nog last van hebben en aan gaan plukken. Na een paar dagen is het ergste voorbij en zijn lip is zo goed als beter.

De rest van de dag en de dagen erna

De rest van de dag blijft onze zoon ziek. Wil hij naar de dokter en heeft hij veel verdrietjes. Niet alleen van die verbrande lip maar ook omdat hij ziek is. Hij hangt weer de halve dag aan mij en begint mij aardig leeg te zuigen aan energie. Tot we aan het einde van de dag komen. Er wordt niet echt gegeten maar gelukkig wel gedronken. De volgende dag verloopt ook niet soepeltjes en de dag daarna begint het weer een beetje normaal zoals gebruikelijke te worden in huize ziekeboeg. Tot het moment dat manlief instort. zijn ziek zijn zet goed door en ik begin er zelf heel erg de balen van te krijgen. Gelukkig is het woensdag weer wat rustiger…… dacht ik.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekGoed, we hebben een minder geslaagde kerst gehad. Maar toch ben ik blij dat we het kunnen en mogen vieren in vrijheid en gezondheid.... Nog steeds. Waar ik baalde van de kerstdagen kreeg ik ook de balen van oud en nieuw. Oudejaarsavond was nog wel te doen maar overdag.... En...Blogs die net even anders zijn