Willen jullie op vakantie?

Ergens in maart kwam onze contactpersoon van de kerk bij ons binnen. Ze had twee vragen. De ene was of we iets hadden aan een bed voor onze zoon. Ik vond dat wel heel lief maar we zijn net bezig om hem in een nieuw peuterbed te krijgen dus dat was niet zo handig. Heel lief maar het is niet nodig. De tweede vraag was een heel ander soort, ze vroeg of wij op vakantie wilde. Nou echt heel graag!!!! De laatste keer is ruim drie jaar geleden en dat was de eerste keer in de tijd dat manlief en ik elkaar leerde kennen. (Dat is dit jaar 10 jaar) Je kunt je dus wel voorstellen dat we heel erg verrast waren. Toch was ik nog een beetje voorzichtig want het ging om een loting. We zouden ingeloot worden. De kans is er dus dat het ook niet door zal gaan.

Keuzes, keuzes en nog eens keuzes.

Een week later komt deze contactpersoon terug met de aanmeldformulieren om het mogelijk te maken. We mochten een vakantiepark en een datum uitzoeken. We konden kiezen uit een weekend of een week. Dat was even lastig want beide is niet handig. Een weekend is eigenlijk te kort en een week is eigenlijk te lang. Je zult je wel afvragen waarom is dat te lang? Heel simpel onze zoon kan niet zo goed tegen veranderingen. Hij heeft ook tijd nodig om te wennen en te lang van huis is ook niet zo slim. Als we dus voor een midweek kunnen kiezen zou dat heel fijn zijn. Persoonlijk zou ik het jammer vinden als er voor een week betaald wordt en we kunnen maar een vijf dagen genieten.
Dan moeten we gaan kiezen, in welk deel van het land willen we op vakantie? Ik dacht gelijk aan het noorden. Het liefste in Friesland! Hier woont de familie van manlief en hopelijk kunnen we hun deze vakantie een keertje zien. Het zal wel een beetje proppen worden en ik hoop echt dat het gaat lukken want het is al heel lang geleden dat we hun gezien hebben.
Ook moeten we kiezen wanneer we willen. Nou willen, eigenlijk kunnen want we zijn nu wel gebonden aan de schoolvakanties omdat zoonlief niet zomaar vrij kan krijgen van de peuterspeelzaal. Daarnaast moeten we ook rekening houden met de vakantie van manlief want die is ook gebonden aan de fabrieksvakantie. De kans is zelfs erg groot dat hij er nog een weekje aan vast gaat plakken omdat hij bij moet komen van de vakantie. Zeker met zoonlief want dat gaat een hoop geduld en aanpassing vragen van zowel ons als van hem. Toch gaan we het propberen 🙂 .

Eerste reserve

Toen onze contactpersoon een paar weken later weer terug kwam (achterom want het was schitterend weer en we waren in de tuin bezig) had ze als eerste wat chocolade bij zich. Zowel zoonlief als ik zijn hier dol op. Ze kwam vertellen dat het net niet gelukt was om toch nog een vakantie te boeken voor ons. We waren net niet in die groep die kon want de vakanties waren op voor dit jaar. Toch was er nog één lichtpuntje… we staan als eerste op de reserve lijst.

Vindt ik het jammer?

Ja aan de ene kant wel maar aan de andere wist ik ook dat we heel veel geluk zouden hebben als we op vakantie konden. Wij vinden het ook niet zo erg, volgend jaar beter zeggen we tegen elkaar. Ik geloof dat onze contactpersoon het erger vindt dan wij bij elkaar. Ze  heeft er alles aan gedaan om het voor elkaar te krijgen en dat alleen al vindt ik heel bijzonder. Ik denk ook maar zo van onze zoon is nog erg jong en die zal er niet op aangekeken worden als hij niet met vakantie verhalen op de peuterspeelzaal komt. Dan gun ik het een kind die wel met zulke verhalen op school wil komen. Het voelt dan ook heel dubbel voor mij om te hopen dat er mensen uitvallen of moeten afzeggen en wij wel kunnen. Ik hoop dat iedereen die op deze manier een vakantie krijgen ook daadwerkelijk op vakantie kunnen gaan. Het is hun echt van harte gegund.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWillen jullie op vakantie? Ergens in maart kwam onze contactpersoon van de kerk bij ons binnen. Ze had twee vragen. De ene was of we iets hadden aan een bed voor onze zoon. Ik vond dat wel heel lief maar we zijn net bezig om hem in een nieuw peuterbed...Blogs die net even anders zijn