In mijn vorige blog over Moederdag had ik al verteld hoe ik het probleem met cadeautjes kopen samen met mijn ouders opgelost had. Maar ja dan wordt het toch echt Moederdag. Het is lastig en het doet zeer. De eerste Moederdag zonder René.

Mijn ouders komen bij ons

Hoe we er bij gekomen zijn weet ik niet meer precies maar mijn ouders en ik hadden afgesproken dat zij op Moederdag naar mij toe komen. Mijn moeder vroeg mij wat ik wilde eten en zij zouden hier voor zorgen. Sinds januari komen ze elke tweede zondag van de maand zodat ik naar de Taizé viering kan maar vanaf nu ga ik niet meer weg op moederdag. Vroeger kon dat wel want dan was René er en hij kon goed met onze zoon de dag afsluiten, ook als het een bijzondere dag was zoals Moederdag. Vanaf nu lies ik op deze dag voor onze zoon.

Goedemorgen mama …….

Vanmorgen vroeg, het was nog voor 7 uur werd ik wakker van de geluiden van mijn lieve zoon. Ik besloot vandaag dat ik nog even bleef liggen zonder mij te veel druk te maken om wat onze zoon uitspookte. Dat ging redelijk goed. Oké de lampen gingen aan en hij was wat aan het rommelen en spelen. Toen het tijd werd om naar beneden te gaan vroeg ik hem of hij een cadeautje gemaakt en gekocht had voor mij. Tot mijn grote verrassing gaf hij antwoord en zei hij ja. We gingen naar beneden om deze uit te pakken.

De cadeautjes uitpakken.

De cadeautjes had ik al klaar gezet zodat onze zoon deze makkelijk aan mij kon geven. Onze zoon gaf ze dus ook echt aan mij. Als eerste pakte ik het cadeautje van Dikkie Dik uit. Dit was heel leuk gemaakt en er zat een foto op. Daarna pakte ik de cadeautjes uit die met zorg zijn uitgezocht. Vind ik ze mooi? Dat is altijd een risico als je je kind de vrije hand geeft toch 😉 . Als eerst dacht ik van oeps maar eigenlijk vond ik het gelijk al heel mooi. Natuurlijk had ik ook nog een cadeautje voor zoonlief. Zo kon hij ook iets uitpakken.

Ontbijtje om te smullen.

Na het uitpakken van de cadeautjes werd het tijd voor het ontbijt. Ik had al bolletjes en lekker beleg gekocht en sinds die in huis waren wilde zoonlief graag bolletjes eten als ik vroeg of hij brood kwam eten. Elke keer heb ik verteld dat de bolletjes voor Moederdag waren en dat was genoeg om hem een gewone boterham te kunnen geven. Elke keer vertelde ik hem wanneer het Moederdag is en dat hij nog even geduld moest hebben. Zoonlief vond het dan ook lekker dat we nu eindelijk de bolletjes konden eten. Hij vroeg heel zachtjes en lief of hij brie mocht, natuurlijk mocht dit. Het is immers Moederdag, een feestdag. Natuurlijk wilde hij ook graag appelstroop en pindakaas. Na een poosje in zijn pyjama te hebben rondgelopen vond ik het tijd om hem fatsoenlijk aan te kleden. Dit ging gelukkig zonder al te veel protesten.

(On)verwacht bezoek

Opa en oma kwamen in de middag. Ze kwamen heel plotseling binnen voor zoonlief dus dook hij even weg zodat hij niet te vinden was voor zijn gevoel. Hij kreeg een cadeautje van opa en oma. Ik had ook een cadeautje voor oma klaar liggen dus zei ik tegen zoonlief dat hij de cadeautjes, ook de zijne, aan oma mocht geven. Dat was een heel goed idee want nu was hij er ineens wel bij en al snel was alles weer in orde.
Oma en opa hadden voor het eten gezorgd. Dat is ook zoiets. Gewoon even niet te hoeven koken of voor het eten te zorgen. Hier kunnen we morgen weer van eten. Zulk soort dingen zijn heel prettig, even een keertje niet voor het eten zorgen. Ik moest wel bedenken wat ik wilde eten maar ik hoefde het niet klaar te maken.
Het was voor zoonlief wel even verwarrend, hij is gewend dat opa en oma één keer per maand komen oppassen en dat ik dan na het eten weg ga. Dit keer was het anders want ik heb besloten om op Moederdag niet meer naar de Taizé viering te gaan.

 

Moederdag met René

Het is best wel lastig allemaal want normaal gesproken zou René gekeken hebben, samen met zijn zoon en een cadeautje voor mij hebben gekocht. Hij zou gevraagd hebben wat ik voor Moederdag zou willen en ik denk dat ik gezegd zou hebben tegen hem dat hij samen met onze zoon een leuk cadeautje moest uitzoeken wat hij mooi zou vinden. Het immers Moederdag, dat moet je dan op die manier doen, vind ik. Vorig jaar was onze zoon daar nog een beetje te jong voor.
Het was voor René lastig te onthouden wanneer het Moederdag was. Ik kreeg wel eens te horen van Wanneer is dat nu, Moederdag? De eerste keer heb ik het gezegd, daarna zei ik van zoek maar op internet! Ik begon er bewust niet over want ik wilde dat hij zelf die verantwoording nam. René vroeg dan wat ik wilde eten en dan keek ik ook naar een gerecht waarvan ik vrijwel zeker was dat zoonlief het ook zou eten. Moederdag 2013 was ik nog geen moeder, het scheelde iets meer dan een maand. Een paar jaar geleden heb ik een beker van hem gekregen, hierom staat in grote letters : “WORD’S GREATEST MUM” geschreven. Dit is dus nu een van mijn dierbaarste bekers. René heeft vier keer voor Moederdag gezorgd. vier keer maar….. dat is veel te weinig.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekmoederdagIn mijn vorige blog over Moederdag had ik al verteld hoe ik het probleem met cadeautjes kopen samen met mijn ouders opgelost had. Maar ja dan wordt het toch echt Moederdag. Het is lastig en het doet zeer. De eerste Moederdag zonder René. Mijn ouders komen bij ons Hoe we er bij...Blogs die net even anders zijn