Een lastige week

Op zaterdag 3 maart was de geboortedag van René. De dagen hiervoor waren nogal vervelend om het maar zachtjes te zeggen. Eigenlijk waren het ronduit rotdagen. Dagen die weer het liefste zou overslaan maar dat kan niet. In deze dagen heb ik er voor gezorgd dat er in elk geval voldoende eten en drinken in huis was en ja ik heb net iets vaker dag gebruikelijk ongezond eten op tafel gezet. Friet uit de oven en wat snacks, pizza en andere dingen die nu niet het gezondste zijn. Maar er stond warm eten op tafel en ik kwam mijn bed uit en zorgde voor onze zoon. Hij ging naar Dikkie Dik en ik haalde hem weer op tijd op. Ik zorgde redelijk netjes voor mijzelf en onze zoon en ik stond op mijn manier wel stil bij mijn pijn en verdriet. Toevallig was het die donderdag zo gevaarlijk koud dat ik een paar daagjes vakantie inplande voor hem. Zo was het weer een beetje minder lastig en hoefde ik niet te veel mensen te zien.

Mijn wereld staat even stil

Ja met zulk soort dagen sluit ik mijzelf het liefste op en zie ik niemand. Althans ik wil niemand zien die gewoon vrolijk is en waar de wereld gewoon door gaat. Mijn wereld staat stil en mag stil staan maar alsjeblieft vraag mij niet om mee te draaien in jullie wereld want dat kan ik nu even niet. Dat doet te veel zeer. Zelfs mijn pauzestand deed zeer. Dat had ik ook met kerst en oud en nieuw. Dan zou ik graag mijn ogen dicht doen en weer wakker worden als alles achter de rug is. Gelukkig is er dan wel weer onze zoon die heel vrolijk naar mij toe komt hollen en wil knuffelen of televisie kijken of die mij op een andere manier betrekt in zijn wereld. Dat haalt de scherpste randjes van mijn pijn er een klein beetje vanaf. Hij moet natuurlijk ook gewoon zijn eten en drinken hebben dus daar moet ik gewoon voor zorgen. Ik kan dat nu ineens niet doen omdat ik zo veel aan zijn papa moet denken. Daarnaast heb ik René ook beloofd dat ik voor onze zoon zou zorgen. Aangezien onze zoon nog niet voor zichzelf kan zorgen moet ik dat dus gewoon doen. Ja gewoon want ik vind het gewoon om voor dit soort dingen te zorgen.

De verjaardag van papa

Eigenlijk wilde ik niet alleen zijn op de geboortedag van René dus heb ik gevraagd of mijn ouders en mijn broer hier wilde zijn. Dat hebben ze dan ook gedaan en ik was en ben daar heel blij mee. Zo deden we toch nog wat aan deze dag. Ik had aan onze zoon gevraagd of hij ballonnen wilde ophangen voor papa. Dat zag hij wel zitten. Nu ziet hij ballonnen altijd wel zitten geloof ik. Zeker omdat je er zo leuk mee kan gooien en omdat ze zo mooi knallen. Deze dag mocht dat dus niet. We hadden de ballonnen opgehangen 0mdat we vandaag een beetje papa’s verjaardag vierden. Morgen (de dag er na dus) mogen de ballonnen geknapt worden. Nou daar heeft hij zich aan gehouden hoor :D. De dagen daarna zijn verschillende ballons geknapt.

Eerste keren, eerste keer “jarig”

Aan de ene kant zou ik het liefst al dit soort dagen overslaan maar dan ga ik nooit door die eerste keren heen. De eerste kerst was bagger net als oud en nieuw. Hoewel ik met de jaarwisseling wel genoten heb van onze zoon die genoot van het vuurwerk. Ik heb toen oprecht kunnen lachen. De eerste keer dat René jarig zou zijn moest ook komen. De aanloop naar deze week en zijn (zoals ik het nu liever noem) geboortedag waren nu dus ook de eerste zonder René zelf. Dit was erg pijnlijk en heel moeilijk. Hoe moeilijk al deze dagen zijn, ik kan en mag ze niet zomaar voorbij laten gaan. René heeft geleefd, heeft bestaan en bovenal heeft een zoon gekregen. Omwille van die zoon zal ik altijd zijn papa blijven herdenken en hardop herinneren. Omwille van die zoon zal ik ook daarmee doorgaan ook als het pijn doet.

.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/28660461_10213224202532227_2357069021609036416_n-e1520161172779.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/28660461_10213224202532227_2357069021609036416_n-e1520161172779-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekdood,eerste keer,overlijdenEen lastige week Op zaterdag 3 maart was de geboortedag van René. De dagen hiervoor waren nogal vervelend om het maar zachtjes te zeggen. Eigenlijk waren het ronduit rotdagen. Dagen die weer het liefste zou overslaan maar dat kan niet. In deze dagen heb ik er voor gezorgd dat er in elk...Blogs die net even anders zijn