De lievelings knuffelbeer van onze zoon.

Het is al een hele tijd geleden dat onze zoon verliefd werd op zijn knuffelbeer en deze als sabbellap ging gebruiken. Toen ik aan zag komen dat hij die knuffelbeer wel heel erg leuk vond ben ik gaan regelen dat hij er meer kreeg. Eerst werden het er twee en later vier. Hij was zo verslingerd aan die knuffelberen dat hij niet zonder kon. Zoals menig moeder wel zal herkennen. Toch wil ik die sabbellappen wel met enige regelmaat schoon maken. Dan bedoel ik dus in de wasmachine stoppen. In menig huishouden met kinderen zal dit een doodzonde zijn omdat kindlief dit niet accepteert. Hier gaat het gelukkig goed. Als die beren vies werden dan gingen ze 1 voor 1 de was in en ik zorgde er altijd voor dat er 1 knuffel bed of slaapdienst kon draaien.

Reserve knuffels scoren.

Hoe ik aan die knuffelberen kwam is nog een leuk en lief verhaal. Eerst had onze zoon niet echt een voorkeur. Na een paar maanden begon die voorkeur wel te komen. Dat bleek een beertje van Nestle te zijn. Zal je net zien, heb je maar 1 exemplaar van een knuffel wordt dat de voorkeur van je kind. Slechter kun je het niet treffen ūüėČ . Hoe kom je in vredesnaam aan reserve knuffels??? Met mijn¬†apie in mijn achterhoofd (ik¬†heb ook wel eens een knuffel verloren) ging ik op jacht naar een reserve knuffelbeer. Ik strok de stoute schoenen aan heb gemaild naar Nestle. Ik heb hun verteld dat mijn zoontje hun knuffel had verkozen tot favoriet en vroeg of ik er nog √©√©n kon kopen. Wat er toen gebeurde was zo lief. Ik kreeg nog een zo’n zelfde knuffelbeer. De andere twee heb ik op de vrijmarkt weten te scoren op Koningsdag. Ze waren super goedkoop. Waarschijnlijk kwam het omdat we onze zoon bij ons hadden en op die knuffel sabbelde.

Scheve tandjes door de knuffelbeer, ai.

Een paar maanden geleden zag ik ineens dat de ondertanden van zoonlief scheef begonnen te staan. Dit komt natuurlijk door die knuffel waar hij zo heerlijk op sabbelt. Tijd voor actie. (Onze zoon duimt dus niet en de speen moet hij ook niet.) Maar hoe krijg ik die sabbellap zo ver dat die het bed verlaat??? Nou niet dus. Zeker niet met de vasthoudendheid van onze zoon. Als ik nog geen grijze haren zou hebben zouden die beslist nu door gekomen zijn. Ik weet namelijk dat als ik die knuffelbeer afpak, met wat voor smoesje dan ook, het echt verkeerd kan gaan. Zie ik beren op de weg? Misschien wel, waarschijnlijk niet. Ik weet namelijk niet waar onze zoon is in zijn ontwikkeling. In sommige dingen kan hij voor lopen en op andere dingen loopt hij denk ik achter. Dit moet ik dus heel slim aanpakken.

Het begin is er al

Goed hoe en waar ga ik beginnen. Als eerste had ik al een voorsprong, de knuffelbeer komt namelijk zelden uit bed. Alleen voor troost bij groot verdriet. Ik ben namelijk al heel vroeg begonnen om de knuffelbeer in huis te houden. Dat ging best wel goed en na een poos ging deze ook langzaam maar zeker naar de plek waar knuffelberen uiteindelijk horen. Naar bed. De smoes was vaak dat de knuffelbeer moest slapen. Die had de hele nacht voor zoonlief gezorgd en nu moest die slapen. Alleen in zeldzame gevallen mocht de knuffelbeer weer naar benden. Dit was als er groot verdriet was of als we spannende dingen gingen doen. Ook bij de eerste keer naar de peuterspeelzaal mocht de knuffelbeer mee. Als we een dagje weg gaan of als onze zoon ergens gaat slapen dan gaat die knuffelbeer natuurlijk wel mee en komt die als een verrassing tevoorschijn.

De pootjes moeten er af.

Het werd dus noodzaak dat die knuffelbeer uit zijn mond gaat. Het liefst voor hij gaat wisselen want geld voor een beugel hebben we in de toekomst waarschijnlijk niet. Er staan momenteel twee ondertandjes scheef en ik wil zo veel mogelijk beperken dat alles scheef komt te staan. Ik ben begonnen om van vier direct naar twee knuffelberen te gaan. Ik heb bij de twee knuffels die in dienst bleven één van de vier pootjes afgeknipt en heel netjes dicht gehecht. Dit is zonder problemen en gehuil geaccepteerd. Ik vreesde protest huilen gillen en gegooi met zijn knuffelbeer omdat die maar drie pootjes zou hebben. Ik was dan ook blij verrast dat hij het zomaar accepteerde.

Een probleem en een oplossing?

Ondertussen begon ik tegen een ander probleem aan te lopen. Onze zoon begon het niet meer goed te vinden dat mijn fiets buiten bleef staan. Hij kijkt veel tv omdat ik merkte dat hij hier toch een woordenschat mee aanlegde. Hij heeft een zwak voor Bob de Bouwer en Thomas de Stoomlocomotief. Ik vermoed dat hij hierdoor machines en voertuigen dingen of eigenschappen geeft die niet bestaan. Ik heb op een slecht moment verteld dat de fiets niets meer is dan een fiets en dat auto’s en treinen zoals in Bob de Bouwer en de andere series niet echt zijn. dat ze leven in de televisie wereld. Ook legde ik uit dat fantasie heel mooi is en dat het niet erg is om te fantaseren maar dat mama’s fiets niets voelt en niet leeft. Het drama wat ik daarna heb gehad bespaar ik jullie maar leuk was het niet. Wat er wel mee kwam is dat hij sindsdien niet zo gehecht meer is aan zijn knuffelbeer.

De tweede amputatie

Kort geleden ben ik over gegaan op het afknippen van pootje nummer twee. Ook dit heb ik weer netjes dicht gemaakt en lijkt zoonlief het wederom te accepteren. De knuffelbeer ligt ook steeds vaker op de grond naast zijn bedje en het lijkt er op dat hij zijn steun en toeverlaat steeds minder nodig heeft. Waar ik bang voor ben lijkt uit te blijven. De knuffelbeer wordt niet vervangen voor zijn duim. Nu dus maar duimen dat het zo blijft en dat hij straks zonder de zuig of sabbel behoefte kan.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekknuffelbeer,nachtrust,scheve tanden,slapenDe lievelings knuffelbeer van onze zoon. Het is al een hele tijd geleden dat onze zoon verliefd werd op zijn knuffelbeer en deze als sabbellap ging gebruiken. Toen ik aan zag komen dat hij die knuffelbeer wel heel erg leuk vond ben ik gaan regelen dat hij er meer kreeg....Blogs die net even anders zijn