Hoe moet ik kerst vieren?

Hoe “vier” ik in vredesnaam kerst dit jaar? Het liefste zou ik kerstavond mijn ogen dicht willen doen en 2 januari weer wakker willen worden. Zo zie ik op tegen deze kerstdagen. Het is allemaal te kort geleden en bah wat baal ik van deze dagen. Iedereen die “fijne feestdagen” wenst want dat hoort zo. Oké uitzonderingen daar gelaten maar toch. Ik had ook echt geen zin in boodschappen doen maar die moeten ook in huis komen. Ik heb dan ook al een dag of wat gelden mijn boodschappen in huis gehaald en wel zo dat ik woensdag pas weer naar de winkel moet. Ook dan zal ik zorgen dat ik pas 2 januari weer boodschappen moet doen. Wel wilde ik een paar dagen geleden iets kopen maar dat was in een winkel waar ik de mensen even wat beter ken en zo kon ik vertellen wat er gebeurd is. Zij wenste mij gelukkig geen fijne feestdagen.

Een kaal huis

In huis staat dus ook dit jaar geen kerstboom. (De foto is er dan ook een van een vorige kerst)Wel hangt er een kale kerstkrans aan de deur want mensen zijn wel welkom. De krans is kaal en niet gezellig dus misschien hoop ik dat dit mensen dit opvatten als een seintje maar die kans is erg klein. Mijn moeder had redelijk veilige kerstversiering beloofd nog voor dat René in het ziekenhuis terecht kwam. Die heeft ze meegenomen en daags voor kerst heb ik het toch maar een beetje opgehangen. Kerstkaarten hang ik niet op dit jaar. Die komen in een doos om te bewaren en later in de toekomst terug te kijken. Wel hangt de kerstversiering die onze zoon gemaakt heeft op de deur in de woonkamer. Daar hangen zijn knutsels altijd dus nu ook.

De aanloop naar kerst

Op facebook zie ik vele kerstwensen. Ook zoiets, waar ik moeilijk mee om kan gaan dit jaar. Ik heb dit jaar geen kerstkaarten verstuurd. Dat komt volgend jaar wel weer. De kerstkaarten die heb gekregen waren warm en dat vindt ik dan weer wel fijn. Toch voel ik mij eigenlijk alleen. Dit jaar is het dus ook niet mogelijk om naar een kerstnachtviering te gaan en op internet durf ik het niet te volgen. De kans is te groot dat er ook over het leed van de wereld gesproken wordt en om dat alleen thuis te horen kan ik niet aan. Ik moet zelf ook overeind blijven en zo is dat deze dagen al ingewikkeld genoeg. Wie weet lukt het wel om kerstochtend de dienst te volgen maar dat ligt ook weer aan hoe onze zoon zijn pet heeft staan.

Niet helemaal alleen

Gelukkig ben ik niet helemaal alleen deze dagen. Mijn ouders en broer komen eerste kerstdag en we gaan hier gezamenlijk eten. Misschien wordt het nog een beetje gezellig. Ik hoop het echt. Wie weet kunnen we nog praten over René en breek zoonlief niet ondertussen de boel af want die is momenteel ook niet de makkelijkste. Het klinkt zo veel botter dan ik het bedoel maar onze zoon heeft een terugval in zijn ontwikkeling. Hij zit weer meer in zijn eigen wereld en laat gedrag zien van een poos geleden. Dit pak ik met liefde op en help hem met liefde door deze tijd heen. Het is alleen soms zo verrekte lastig als je zo je plannen hebt. Wat tweede kerstdag gaat brengen weet ik niet. Ook dan zitten veel mensen vol en doen hun dingen. Daar kom ik voor mijn gevoel ook niet zo makkelijk bij.

Ik hoop maar dat deze kerstdagen niet te lang duren en dat het toch een beetje aardig wordt dit jaar.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/12/IMG_3121-768x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/12/IMG_3121-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekHoe moet ik kerst vieren? Hoe 'vier' ik in vredesnaam kerst dit jaar? Het liefste zou ik kerstavond mijn ogen dicht willen doen en 2 januari weer wakker willen worden. Zo zie ik op tegen deze kerstdagen. Het is allemaal te kort geleden en bah wat baal ik van deze...Blogs die net even anders zijn