Als je als kind een ouder moet missen dan mis je ook een deel van jezelf. Een moeder kan wel heel veel opvangen maar toch je moeder is maar de helft van wie je totaal bent. Je bent een deel van je moeder en je vader.

Ik dacht dat…..

Vroeger dacht ik dat een moeder heel veel kon opvullen als haar kinderen hun vader verloren. Ik had bij iemand gezien hoe dat kon gaan toen hij zijn vader verloor en ik had best wel respect voor die moeder. We verloren elkaar uit het oog en hoe het nu gaat weet ik niet. Wel weet ik dat deze jongen als volwassen man best wel goed terecht gekomen is toen. Nu ik zelf zo’n moeder ben met een jonge knul die zijn papa moet missen snap ik des te meer hoe lastig en ingewikkeld het is.

Niet zelf kunnen weten wie papa is.

Ik dacht dus dat je als moeder heel veel kunt opvullen maar in hoeverre dat werkelijk is dat valt nog te zien en zal ik ervaren. Mijn zoontje mist gewoon zijn papa, hij mist het dat hij zelf kan vergelijken waar hij die voeten vandaan heeft of zijn betoverende glimlach. Hij weet dat zijn moeder nogal koppig kan zijn maar dat zijn papa dat kon moet hij van mij horen of van anderen.

Ik mis papa

Sinds kort zegt onze zoon dat hij papa mist. Het begon eerst met ’s avonds “de boel op stelten zetten”. Zoonlief maakte geluiden en was een beetje aan het huilen. Als ik dan boven kwam en vroeg wat er aan de hand was kreeg ik er weinig uit. Tot ik eens wat verder ging vragen. Ook dus de vraag van Mis je papa? Dan kwam er een voorzichtige “Ja” uit. Daar was ik eigenlijke best wel “blij” mee. Hoewel ik blij niet echt een goede beschrijving vind. Misschien is opgelucht een betere omschrijving. Dit ging langzaam over in zelf zeggen “Ik mis papa, (denk ik). Een paar keer in de week is er wel zo’n avond dat onze zoon niet makkelijk in slaap komt.

Ik wens papa terug festijn

Onze zoon kijkt graag Shimmer en Shine. Voor wie niet weten wat dat is: Het gaat over twee geestjes in training die wensen vervullen voor hun mensen vriendinnetje. Die wensen komen altijd wel uit maar op een wat onhandige manier.
Laatst wilde onze zoon papa terug wensen. Hij deed dat op de manier van Shimmer en Shine. Ik heb hem die wens laten doen want die mag er zijn. Hij mag die ook uitspreken en ook op die manier. Het zure was natuurlijk wel dat papa niet terug kwam. Papa is en blijft weg. Hij komt niet terug. Nooit meer. Ik heb zo goed en kwaad als het ging uit gelegd dat op televisie wel wensen uitkomen maar dat het hier niet zo werkt. Dat is wel heel erg lastig. Zowel voor hem als voor mij. Elke keer horen dat hij papa mist en het enigste wat ik kan doen is hem knuffelen en zeggen “Ik ook jongen, ik ook.” Dan pak hem maar bij mij als hij dat wil en dan zitten we zo even. Vaak gaat hij dan weer terug in zijn bed en is het weer even klaar voor nu.

Papa’s longen waren stuk

Om onze zoon toch een paar dingen proberen uit te leggen heb ik hem kort geleden ook verteld dat papa zijn longen stuk waren en dat papa daarom dood ging. Onze zoon heeft een paar keer een aflevering van bubbel guppies gezien waarin ze uitleggen wat de longen doen. Ik legde ook uit dat je zonder longen niet kunt leven. Je hebt zuurstof nodig en die adem je in. Als je longen stuk zijn kun je niet meer ademen en dan ga je dood. Ik vertelde hem dat de dokter heeft geprobeerd om papa beter te maken en dat papa geprobeerd heeft om beter te worden maar dat het niet meer kon. Ik vermoed dat ik op deze manier heel langzaam zal kunnen gaan uitleggen waar papa aan is gestorven.

Auw, we gaan door……

Dit soort dingen doen mij pijn. Zowel om te vertellen als om te zien en te merken wat het met onze zoon doet. Ik ben ergens blij dat hij gewoon zo heerlijk is wie hij is want hij speelt gewoon en doet wat hij leuk vind en zit mij zo af en toe flink dwars. Hij gaat gewoon door tot hij weer geparkeerde pakketje van papa heeft gevonden en oppakt. Dan heeft hij het er weer over is zet hij de boel op stelten. Als hij dan gevaarlijke dingen uitspookt is het eerst even “boos” worden en daarna moet ik gelijk omschakelen om te begrijpen of te troosten. Zo gaan we dus door, elke dag is er één en elke week is er één. Langzaam proberen wij onze weg te vinden en probeer ik er voor te zorgen dat onze zoon hier zo goed als mogelijk is door heen kan komen.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekik mis papa,papa,rouw,rouw bij jonge kinderen,rouw bij kinderenAls je als kind een ouder moet missen dan mis je ook een deel van jezelf. Een moeder kan wel heel veel opvangen maar toch je moeder is maar de helft van wie je totaal bent. Je bent een deel van je moeder en je vader. Ik dacht dat..... Vroeger dacht...Blogs die net even anders zijn