Hoe gaan we nu verder, dat is de vraag.

De vorige keer heb ik verteld dat we hulp gaan inschakelen en dat ik nog op een telefoontje aan het wachten was. Dat telefoontje is inmiddels geweest en de afspraak die daar op volgde ook. We hebben een kort maar goed gesprek gehad over wat wij zien en merken aan onze zoon. Hoe hij bijvoorbeeld op ons reageert. Maar ook dat we open staan voor en VVE verklaring. Hoe G deze vraag stelde weet ik niet precies meer maar ik gaf net iets anders antwoord dan haar vraag gesteld was. Ik vertelde hoe het gedrag en reacties van onze zoon is op bepaalde situaties. Maar ook wat ik die dag heb gezien bij onze zoon en met hem op de peuterspeelzaal heb meegemaakt.

De peuterspeelzaal zelf

Als een ander kindje in zijn zicht pijn kreeg om de een of andere reden ging onze zoon ook huilen. Hij heeft veel bij mij op schoot gezeten en was moeilijk stil te krijgen. Het begon wel hoopvol. Ik had van te voren verteld dat ik zou blijven. Ik deed mijn schoenen en jas uit en hing deze weg. Daarna deed ik hem zijn schoenen en jas uit. Ik deed dit expres in die volgorde om hem duidelijk te maken dat we samen zouden blijven. Eerst rende hij de zaal in en ik dacht van wat gaan we nu meemaken. Zowel de leidsters al ik waren verbaasd. Maar al snel liet hij zien dat hij hier toch niet wilde zijn en had hij zijn knuffelbeer en mij weer nodig. Het was erg lastig om hem iets te laten doen zonder mij. Hij heeft wel even gekeken bij het boekje lezen en mocht van mij op de rand van de bank zitten terwijl ik er achter zat.

Toen het tijd werd voor de kring was het weer erg moeilijk. Dus maar weer op schoot, dit keer zonder een stoeltje naast mij. Het was veel huilen in de kring en veel knuffelen. Op een gegeven moment werd de pop van de peuterspeelzaal gepakt. Deze pop staat centraal en beleeft een hoop dingen samen met de kinderen. De pop hangt de tas en jas aan de kapstok en doet (net als de kinderen) de schoenen uit. De pop geeft elk kind in de kring een handje en maakt dingen duidelijk. Op deze dag ging de pop ook van alles op de juiste plek opruimen. De pop had namelijk van alles uit de speelzaal gepakt maar wist niet meer waar het hoorde. Dus de kinderen mochten met de pop de spullen op de juiste plek opruimen. Gelukkig was mijn zoon wel te porren om samen met mij een autootje op een soort knikkerbaan te zetten. Daarna maar weer in de kring en bij mama op schoot kruipen.

Een VVE verklaring, fijn of liever niet?

Maar terug naar het gesprek met G. We denken dat onze zoon beter af is op een plek waar er meer begeleiding en persoonlijke aandacht is voor de kinderen. Wij, ook G, denken dat hij beter op zo’n plek kan zitten dan dat we nu een VVE verklaring aanvragen en vier dagdelen op de huidige peuterspeelzaal zal moeten doorbrengen. Gelukkig is er op die andere peuterspeelzaal plek voor onze zoon en gaan wij dit zo snel mogelijk regelen. Ook gaan wij opvoedingsondersteuning krijgen. Dit om de dingen die we meemaken in juiste banen te kunnen sturen. Dit om problemen in de toekomst te voorkomen. Voor deze peuterspeelzaal is ook een VVE verklaring nodig.

Laatste keer peuterspeelzaal

We besloten dan ook dat onze zoon donderdag voor de laatste keer op de huidige peuterspeelzaal zou zijn. Dit heb ik een paar keer aan hem verteld en we hebben voorzichtig afscheid genomen. Geen traktaties of wat dan ook. De donderdag verliep best wel redelijk. Onze zoon ging naar binnen, en weer naar buiten. Toen hij merkte dat ik weer bleef was het ongeveer goed. Toch pakte hij zijn schoenen en zijn jas en zette die in het midden van de hal. Hij ging ook achter mijn schoenen en jas aan maar kon daar niet bij. Wel besloot hij deze keer om te gaan spelen. Hij is in de huishoek geweest en heeft met een föhn gespeeld en wilde mijn haren föhnen. Het ging allemaal redelijk tot we weer in de kring gingen. Dat was minder goed. Eigenlijk ging dat niet. Onze zoon zat weer bij mij op schoot en wilde niet naast mij zitten. We hebben in de kring gezeten, zo’n beetje mee gedaan en op het laatst  mocht onze zoon de pop een plekje geven op de kast.

Wachten op de nieuwe peuterspeelzaal.

In deze dagen was ik ook aan het wachten op een telefoontje van de nieuwe peuterspeelzaal. Ik wist niet precies wat de bedoeling was en het zat voor mij gevoel niet helemaal lekker. Laat ik het goed uitleggen. Ik wilde door, zou het wel goed zitten, kan mijn zoon daar wel terecht, komt het wel goed met de VVE verklaring? Hoe zal het daar zijn? Allemaal onzekerheden wat niet goed voor mij is en waar ik dan ineens weer last krijg van mijn enorme onzekerheid. Toen besloot ik op dinsdag (1 week na het gesprek met G) dat ik zou bellen. Dit lukte niet goed en ik werd automatisch doorverbonden dus gooide ik de haak er weer op. Ik besloot die middag te mailen. Wat er daarna gebeurde komt in een volgend blog.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekHoe gaan we nu verder, dat is de vraag. De vorige keer heb ik verteld dat we hulp gaan inschakelen en dat ik nog op een telefoontje aan het wachten was. Dat telefoontje is inmiddels geweest en de afspraak die daar op volgde ook. We hebben een kort maar goed...Blogs die net even anders zijn