Stapels met kaarten

Toen René ziek was en overleed hebben mijn zoon en ik een heleboel kaarten gekregen. In de dagen dat René op de IC lag heb ik gevraagd of mensen een kaartje wilde sturen. Vele hebben dat gedaan en daar ben ik heel dankbaar voor. Ook al waren die kaarten net niet meer op tijd. Niemand had verwacht dat hij binnen vijf dagen zou overlijden. Ook toen René was overleden kregen we nog vele kaarten en ook hier ben ik door geraakt. Al die lieve en warme wensen van zoveel mensen. Sommige ken ik niet eens maar mijnouders kennen hun weer wel. Kaarten van mensen die ik van heel lang geleden ken. Te veel om allemaal op te noemen nu. Om al deze kaarten goed te bewaren moest ik iets verzinnen.

gewoon bewaren

De eerste maanden zaten deze kaarten netjes in een grote envelop maar om nu voor de komende tientallen jaren het zo te bewaren of in een oude schoenendoos vond ik niet de beste oplossing. Ik wilde toch wat beters dan dit. Daarnaast waren een paar items die ik niet zomaar netjes kon bewaren en zat het condoleance register mij nogal dwars. Hier stond wel een beetje heel veel reclame van de uitvaartondernemer op. Op elke pagina stond de naam en de naam stond ook met dikke letters voorin de map. Niet echt mijn ding om het maar zachtjes te zeggen. Om eerlijk te zijn heb ik zoiets van over de dood van René wordt GEEN reclame gemaakt!!!

Dat is een mooie map

Ik was bij de hema op zoek naar fotolijstjes en ik kwam een mooie map tegen. Ik deed daar fotopapier bij en ik had mijn plakboek voor de kaarten en het rouwlint. (Deze was nog mooi omdat ik het gelijk bij thuiskomst uit het bloemstuk had gehaald. Net als de kaartjes aan de andere bloemstukken.) Helaas heb ik de fotolijstjes niet meer gevonden want die waren uit de collectie gegaan. Daar baal ik nog wel van maar het is niet anders. Misschien dat ik in de toekomst nog een paar mooie fotolijstjes kan vinden.

Netjes opbergen

Maar terug naar de kaarten, daar begon ik immers over. Ik zag een mooie map en kocht gelijk ook fotopapier. Ik had gedacht dat ik met één map klaar zou zijn maar niets was minder waar. In één map kon ik de rouwkaarten en het rouwlint kwijt en kaartjes van de bloemstukken in kwijt. Ook heb ik het condoleance register verbouwd. Ik heb dus al die bladen uit de map gehaald en zo gesneden dat het netjes in dezelfde map kon waar de kaarten in zitten. Dat is maar net aan gelukt. Meer paste er niet in de map. Ik moest dus terug naar het dorp om daar nog een map te kopen omdat ik deze mappen zoveel mogelijk hetzelfde houden. In plaats van één map heb ik er twee aangeschaft. Zo houd ik ze hetzelfde in de komende jaren. Ik denk dat ik aan drie mappen wel genoeg heb en zo niet dan zie ik over tig jaar wel weer. Zo kan er nog veel meer in de mappen. Kaartjes, als ze in de toekomst blijven komen. Tekeningen, als zoonlief die voor papa wil maken en misschien nog wel meer.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/28660461_10213224202532227_2357069021609036416_n-e1520161172779.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/03/28660461_10213224202532227_2357069021609036416_n-e1520161172779-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekStapels met kaarten Toen René ziek was en overleed hebben mijn zoon en ik een heleboel kaarten gekregen. In de dagen dat René op de IC lag heb ik gevraagd of mensen een kaartje wilde sturen. Vele hebben dat gedaan en daar ben ik heel dankbaar voor. Ook al waren...Blogs die net even anders zijn