Tijd voor de kapper, maar voor wie?

Vaak als ik zeg dat het tijd wordt voor de kapper bedoel ik dat onze zoon naar de kapper moet. Het begint er wat slordig uit te zien en soms worden zijn haren wat lastiger om door te kammen of te borstelen. Voor mijzelf vind ik het meestal niet zo belangrijk. Ik kan immers mijn haren in een staart doen en dan komt het wel goed. Nu was ik die bos met haar van mij laatst o zat. Ik kon er niet eens meer een fatsoenlijke borstel door heen halen of ik trok weer mijn haren uit mijn hoofd. (hoe bedoel je rot krullen) Ik besloot dus dat het nu echt hoog tijd was voor de kapper.

En nu ga ik het doen

Ik had net boodschappen gedaan en ik liep langs de kapper waar ik het liefste naar toe ga. Krullen knippen is namelijk een vak. Ik wil dus ook liever naar een kapper die weet hoe mijn haar valt en vooral krult. De eerste keer dat ik ook bij deze kapper kwam vertelde zij mij dat krullen knippen niet zomaar in model knippen is. Hee dat wist ik echt niet. Ik dacht van gewoon een stukje er af en klaar. Nee dus. Het is kijken naar hoe de krul valt en als je het goed doet kun je er een leuk kapsel mee maken. Maar goed Ik liep dus lang de kapper en ik wilde een afspraak maken. Ik kon gelijk die middag terecht. Nu zou je denken dat ik een gat in de lucht sprong. Nee niet echt. Aangezien onze zoon op dat moment net op de nieuwe peuterspeelzaal zat en nog aan het wennen was. Ik had namelijk geen idee of hij zou willen slapen, wakker blijven of de boel op stelten zou gaan zetten. Ik zei dus dat ik niet goed wist of het zou lukken omdat zoonlief nu op een hele kleine peuterspeelzaal zit. Bijzonder genoeg begreep zij dit gelijk en zei nou als het niet lukt bel dan maar. Je kunt gewoon terecht.

We gaan naar de kapper

Oké dit gaf mij het vertrouwen dat het wel zou lukken en die afspraak maakte we. Het tijdstip kwam steeds dichterbij en het bleef goed gaan. Ik vertelde onze zoon dat mama naar de kapper moest en dat hij gewoon mee ging. Ik pakte een paar spullen in en zetten onze zoon in de buggy en we gingen. So far so good. Toen we aankwamen bij de kapper snapte ik ook gelijk hoe het kon dat ze nog een plekje vrij had. Ze had een dame in de kappersstoel die een poosje moest zitten terwijl er iets aan het inwerken was. Daarom kon ik heel makkelijk terecht. Het was dus ook niet zo erg geweest als onze zoon aan had gegeven dat het niet handig was om te gaan.

Het avontuur begint

Toen we aan de beurt waren werd eerst de deur dicht gedaan. Wel zo veilig en de deur is niet zo handig in het open maken voor kleine grote peuters. Daarna heb ik onze zoon dus uit de buggy gehaald en hebben we de stiften en andere onhandige dingen hoog weggezet. Ik zie het al helemaal voor me. Oooo Yes stiften zal ik eens even zien of ik die mooi kan gebruiken, op de deuren of muren. Nou nee dus liever niet he. Ik zit als moeder toch even iets minder relaxt in de kappersstoel dan als je kind lekker thuis is bij papa moet ik eerlijk bekennen. Ik hoorde wat onderzoekende geluiden en zag zo af en toe een föhn zweven of een knijper voor het haar in de handen van onze lieve onderzoekende zoon. Tussen door speelde hij met Elmo. Die kon zelfs praten. Dat was wel heel erg grappig en vooral interessant. Onze zoon heeft met heel wat speelgoed uit die speelgoedkist gespeeld en ook nog in boekjes gekeken. Kortom hij was best wel lief. Nu scheelt het wel dat deze kapper zelf een dochtertje heeft. Dan weet je hoe kinderen zijn. Zeker als moeder zijnde. Het was wel bijzonder om te horen hoe deze moeder vertelde over haar kind. Een kind van haar is ook bijzonder en zij herkent dingen waar ik nu af en toe “tegen aan loop”. Het was ook heel leuk om te zien hoe zij met “mijn” zoon omging. Zij vroeg ook of hij dit of dat mocht maar dat deed ik maar even niet. Al met al heb ik heel lang in de kappersstoel gezeten en hebben we heel gezellig geklept. Onze zoon heeft heerlijk rond gelopen en alles is heel gebleven ;). Hij heeft niet gehuild, gegild of gebruld maar heeft het gewoon gezellig gehad.

Wat zal manlief er van vinden?

Toen we thuis waren dacht ik van laat ik eens een foto maken en doorsturen naar mijn man. Dan schrikt hij niet zo als hij thuis komt. Oké ik maak dus een foto en stuur die door via de app. Dan zou je denken dat hij die ziet. Ik kreeg maar geen bericht je terug en dacht van nou ik zie het wel. Dan komt hij binnen en zegt hij gewoon hoi, hoe is het? Verder helemaal niks. Hij had mij al wel gezien en ik vroeg na een paar minuten van heb je mijn berichtje al gezien? Gaat hij kijken en wat zegt hij??? Ben je naar de kapper geweest? Moest hij dus eerst zijn foto’s bekijken voor hij kon zien dat ik naar de kapper geweest was. Nou zeg nou zelf, dit valt toch op of niet? Kijk ik weet dat hij niet goed ziet, ook met bril maar dit verschil had hij echt wel kunnen zien ;).

slaapfeest  img_20161030_222755

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/04/annemiek.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/04/annemiek-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekTijd voor de kapper, maar voor wie? Vaak als ik zeg dat het tijd wordt voor de kapper bedoel ik dat onze zoon naar de kapper moet. Het begint er wat slordig uit te zien en soms worden zijn haren wat lastiger om door te kammen of te borstelen. Voor...Blogs die net even anders zijn