Let op dit blog is niet geschikt voor kinderen die nog geloven.

Voor één keer een blog wat in de avond online komt. Ik moet immers rekening houden met kleine kinderen.

 

img_20161113_071428

Mama zet de laars.

Waar ik in mijn laatste blog vertelde dat het zetten van het laarsje voor een volgend blog was kom ik die belofte dus na 😉 . Inmiddels zit onze zoon in laars maat 26/27 dus echt passen doet het niet alsof alle schoen cadeautjes in schoenen en laarzen passen. Maar goed we waren vergeten om onze zoon te vertellen dat hij zijn laars mocht zetten. Ik was die dag al op zolder geweest om een sint cadeautje daar vandaan te plukken en die had ik klaar gelegd op de kast buiten zijn zicht (hoopte ik). Ik had hem op bed gelegd en al schrijvend over de intocht bedacht ik mij ineens van o nee het die druif van een goed heilig man had alle kinderen beloofd dat  hij er voor zou zorgen dat er een sint cadeautje in zou komen. Helaas heb ik het bonnetje niet meer dus ik kan de rekening niet zijn kant op sturen 😉 . Maar goed. Ik pakte dus maar de laars van onze zoon en heb deze in de vensterbank gezet. Gelukkig slaapt onze zoon nogal vast en moet je van goede huizen komen om hem wakker te maken als hij lekker ligt te slapen. Ik pakte dus het cadeautje en…. liep er de kamer mee uit en kon rustig naar beneden lopen. Het sint cadeautje heb ik onder zijn laars gelegd en ik kon weer verder.

De traditie verandert

Vroeger, 39 jaar geleden en minder, konden wij onze schoen zetten voor de kachel. We hadden nog zo’n gaskachel waar een echt schoorsteen aan vast zat. Ik weet nog wel wat dingen te herinneren van die gas kachel. Maar dus ook dat we onze schoenen daar voor konden zetten en dat we liedjes moesten zingen voor Sinterklaas. Wel goed hard want Piet luisterde mee op het dak! Ja echt waar! Nou het is goed met die piet maar die komt anno 2016 niet meer op ons dak hoor en die klimt ook niet meer door de schoorsteen want 1 dat past niet en 2 die eindigt op zolder. Oké daar moeten we dus wat voor verzinnen zodat het nog een beetje “geloofwaardig” blijft. Dus bedachten we dat het raam een goede plek kon zijn. Die kan immers open dus dat kan wel.

De ochtend van het sint cadeautje

De ochtend begon niet echt geweldig. Zo rond 06:45. Ik hoorde gerommel (nee niet op het dak maar in een bedje) en dacht van oo die komt zo zijn bedje uit gerold. Nou dat was dus letterlijk. Hij viel uit zijn bed. Huilen dat het was. Dan kan ik hem oppakken wat ik wil maar het is beter om hem even te laten liggen en er bij te gaan zitten. Hand op zijn rug en hem even bij te laten komen. Daarna komt hij vanzelf wel naar mij toe om te knuffelen. Toen dat over was wilde hij gelijk het bed in om papa wakker te maken. Nou daar was ik niet zo gelukkig mee dus die liet ik slapen. Daarna was het dus zaak om zoonlief zo snel mogelijk (lees zonder het cadeautje te pakken) naar de eettafel te bonjouren. Dat lukte wonder wel zeer goed. Dus eerst ontbijten en sokken en een trui aan. Ik weet namelijk dat als hij ziet dat er een cadeautje is voor hem dat hij niet meer aan eten toe komt. Hij heeft het dan zo druk met zijn nieuwe cadeau dat niets hem kan storen.

mama rekt tijd

Ik vertelde dus vlak voor ik hem zijn trui aan zou doen dat er een sint cadeautje lag. Ai mis mama dat had ik beter niet kunnen doen. Met een paar truckjes van de tovenares/kinderjuf Miss Moon wist ik wat tijd te toveren zodat hij ineens wel extra tijd had ;). (hoe slim en creatief moet je soms zijn) Het lukte dus om zijn trui aan te krijgen en ik liet zijn broek maar even voor wat het was. Onze super nieuwsgierig zoon rende naar de vensterbank om zijn sint cadeautje te pakken en ging zeer snel te werk. Papier werd vakkundig aan een paar stukken gescheurd en de verpakking werd open gerukt. Hij haalde zijn cadeau er uit en ging er mee aan de gang.

papa kom je erbij?

Om te voorkomen wilde ik mijn slapende man toch maar wakker maken in de hoop dat onze zoon nog aan het spelen zou zijn. Helaas dat was niet zo maar gelukkig had ik verschillende foto’s gemaakt waar hij kon zien hoe onze zoon heel leuk aan het spelen was. Wat we nu gegeven hebben? Een kinderservies. Helaas waren er alleen maar meiden serviesjes maar dat maakt hem niet zo veel uit. Hij ging thee schenken en er zat een koekenpan bij dus hij ging tosti’s en gebakken eitjes maken. Ik deed er iets in hij ging spelen. Hij is er veel mee bezig geweest. Hij vind het leuk en dat is wat telt. Nu gaan we weer op naar zaterdag want dan is de intocht in de wijk. Vaak krijgen de kinderen hier ook nog een cadeautje 😉 .

 

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekLet op dit blog is niet geschikt voor kinderen die nog geloven. Voor één keer een blog wat in de avond online komt. Ik moet immers rekening houden met kleine kinderen.   Mama zet de laars. Waar ik in mijn laatste blog vertelde dat het zetten van het laarsje voor een volgend blog...Blogs die net even anders zijn