Verbouwen of geduld?

Waar ik mijn vorig blog eindigde met wordt vervolgd ga ik dus nu verder. Het heeft even geduurd maar nu zijn we dan eindelijk zo ver. Zoonlief wil¬†eerst niet zo graag in zijn nieuwe peuterbed slapen en hij wordt echt een beetje te groot voor zijn oude ledikant. Ook is hij zwaar (lees groot) aan het worden om hem zomaar in zijn ledikantje te tillen. Nu zou ik dat ledikantje natuurlijk weer zo kunnen verbouwen dat de bodem omhoog komt maar dat is niet de bedoeling. Het is de bedoeling dat zoonlief in zijn peuterbed gaat slapen. Het kost heel wat denk werk om de juiste constructie te verzinnen die ten eerste niet te veel ruimte in beslag neemt en ten tweede die onze zoon een veilig gevoel geeft bij het slapen. Daarnaast is het ook wel handig dat we niet meer zo onhandig hoeven te sjouwen met een zware slapende zoon ūüėČ . Zeker in de nacht als hij nog even op het potje moet.

Wat voor mogelijkheden heb ik?

Ik heb wel een paar ideetjes maar het kan ook zomaar zijn dat zoonlief ineens het idee krijgt dat het wel leuk kan zijn om in zijn nieuwe bedje te gaan slapen. Ik heb ook geen flauw idee hoe lang ik nog wil wachten of hoe snel ik dit zat begin te worden. Laatst had zoonlief wel ineens het idee dat hij in zijn nieuwe bedje wilde slapen. Daar was ik heel blij mee maar de volgende dag wilde hij daar dus niks meer van weten. Ik ben nu dus zo ver dat ik hem aan het vertellen ben dat zijn ledikantje er binnenkort uit gaat en dat ik zijn peuterbedje ga aanpassen. Ik wil zijn hoofd en voeteneinde als eerste verhogen zodat het ietsje veiliger voelt. Daarna wil de zijkanten van zijn ledikant gaan verwerken in de zijkanten van zijn peuterbedje. Dit laatste moet in één dag klaar zijn zodat zoonlief  gelijk in zijn gepimte peuterbed kan liggen. Of hij daar dan nog in wil slapen? Ik heb geen flauw idee. Hij kan soms zo dwars zijn als linksgedraaide yoghurt die rechts af wil slaan.

Niet te veel veranderingen tegelijk

In de tussentijd dat ik hier over aan het nadenken was kon onze zoon over naar een nieuwe groep. Hij is naar Dikkie Dik gegaan dus een hele verandering. Dat is niet de beste tijd om hem in zijn peuterbed te dumpen en denken van je doet het er maar mee. Op een goed (of slecht) moment begon zoonlief tegen het voeteneinde van zijn bed te trappen. Dit was niet zo bevorderlijk voor het ledikantje en door dat het niet meer in een hoek stond en de kracht die hij gebruikte (of hij heeft heerlijk gesprongen) is zijn bodem in één hoek door de ombouw gezakt. Dit had ik eerst niet in de gaten maar kennelijk lag het niet zo goed en zoonlief is uit zichzelf verkast (of moet ik verbed zeggen) naar zijn grote bedje. Ik was nogal verbaasd maar een paar dagen later zag ik waarom hij niet meer in zijn ledikantje sliep. Deze uitdaging heeft zich uiteindelijk uit zichzelf opgelost.

Toch één aanpassing aan het peuterbed

Omdat onze zoon graag draait en woelt in bed heeft ook zijn peuterbed een goede bescherming nodig aan zijkant van zijn bed. Ik moet daar nog even over nadenken maar dan kan eindelijk ook dat ruimte slurpende ledikantje weg en kunnen we makkelijker bij onze zoon als die in bed ligt.

 

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekVerbouwen of geduld? Waar ik mijn vorig blog eindigde met wordt vervolgd ga ik dus nu verder. Het heeft even geduurd maar nu zijn we dan eindelijk zo ver. Zoonlief wil eerst niet zo graag in zijn nieuwe peuterbed slapen en hij wordt echt een beetje te groot voor zijn oude...Blogs die net even anders zijn