We gaan door

Het is al weer even geleden dat jullie iets van mij gehoord hebben. Vandaar dus een klein blog hoe het hier nu gaat. Zoals de titel al zegt: het gaat redelijk. Ik mis René natuurlijk wel elke dag maar ik moet wel elke dag “gewoon” door. Dat vraagt onze zoon van mij. Hij is elke dag op zijn gebruikelijke tijd wakker en verwacht van mij dat ik gewoon alles doe wat nodig is. Rekening houden met mij zit er niet in. Dat zat er sowieso al niet in dus waarom nu wel? Dat past gewoon niet in zijn straatje. Dat moet ik dan maar accepteren. Aan de andere kant zorgt dit er wel voor dat ik ook daadwerkelijk door ga.

Niet over papa praten

Wat ik wel moeilijk vind is dat onze zoon het eigenlijk nooit over papa heeft. Dat doet soms zo’n pijn. Net alsof papa nooit bestaan heeft. Aan de andere kant snap ik onze zoon ook wel want papa is er “gewoon” niet meer dus als die niet in beeld is waarom zou je het daar dan over hebben. Papa is weg en komt nooit meer thuis. Dat heb ik toch gezegd. Onze zoon heeft op een goede manier afscheid genomen van papa, hij heeft het een korte tijd over papa gehad en dat hij papa op slot heeft gedraaid of dicht geschroefd. Hij vroeg in de eerste weken een keer of de kist open kon en ik heb gezegd dat dat niet kon. Hier hebben we samen verdriet om gehad. Verder praat onze zoon het niet meer over papa. Wat wel gebeurd is dat hij zinnen nazegt die uit tekenfilms komen. Zo is er een programma wat heet Mijn ridder en ik. Deze gaat over een ridder die Henry van Oranje heet. Dit is de papa van Jimmy. Ook de Kiddycats hebben een papa. uit deze series pakt hij zinnen die over de papa van de tekenfilmfiguren gaan. Het zal mij niet verbazen dat dit de manier is voor hem om er mee om te gaan.

Geen foto’s kijken

Ik heb kort geleden een heleboel foto’s besteld en in flap-over albums gedaan. Deze foto’s wil hij niet eens zien. Veel mensen in mijn omgeving zeggen dat het goed is dat ik dit gedaan heb en als hij daar aan toe is dan kan hij de boekjes pakken en doorbladeren. Hoe lief ze het ook bedoelen en hoe ik dit ook snap van mijn zoon toch doet het zeer. Ik wil gewoon dat hij zich zijn vader blijft herinneren. Het is zo ontzettend belangrijk om te weten wie je ouders zijn. Ik merkte dat bij René, hij weet erg weinig van zijn vader en dat was een missende link. Dit wil ik dus anders doen en daar ben ik mee bezig.

Regelen, opzeggen, omzetten

Omdat René is overleden moet ik veel zaken regelen. Dit kost tijd en is niet echt eenvoudig. Zo moet ik dus zorgen dat alles wat van zijn betaal rekening ging van de gezamenlijke rekening gaat. Andere zaken moeten stop gezet worden. Ook al niet eenvoudig. Maar doe ik dat niet blijft het geld kosten.
Straks over een korte tijd moet ik ook gaan kijken op scholen. Dit zal niet makkelijk zijn en ik hoop dat de scholen niet al te veel aandacht aan het overlijden van René besteden want ik moet wel kijken hoe deze scholen zijn.

Goede dagen en slechte dagen. (Goede tijden en rampzalige tijden)

Maar goed ik heb dus mijn goede dagen en mijn slechte dagen. René zei wel eens goede tijden, rampzalige tijden. Ik mis René elke dag. Het is zo onwerkelijk dat hij niet meer thuis komt. Het is zo onwerkelijk dat René dood is en dat we elkaar in dit leven niet meer zullen zien. Het is …. ja wat is het. Het is onbeschrijfelijk. Je snap zoiets pas als je zelf in zo’n situatie terecht komt.
Ondanks alles ga ik door. Door met zaken regelen, door met koken, wassen, huishouden onze zoon naar school brengen en ophalen. Al dat soort dingen. IK blijf op mijn benen staan en ik ben nog niet ingestort. Dat valt mij eigenlijk wel mee. Met de jaarwisseling heb ik ook kunnen lachen. Lachen om onze zoon hoe hij het vuurwerk zag en beleefde. Dat was mooi en daar kon ik van genieten.

Dus als mensen vragen hoe gaat het? Dan gaat het redelijk.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWe gaan door Het is al weer even geleden dat jullie iets van mij gehoord hebben. Vandaar dus een klein blog hoe het hier nu gaat. Zoals de titel al zegt: het gaat redelijk. Ik mis René natuurlijk wel elke dag maar ik moet wel elke dag 'gewoon' door. Dat...Blogs die net even anders zijn