De vorige keer:

In mijn vorige blog vertelde ik nog over de chaos die ik voelde toen die afspraak gemaakt werd zonder te overleggen. Dit is zo niet mijn ding. Die woensdag maakte we dus kennis met onze VIPP-AUTI begeleidster. (zo heet de video home training speciaal voor autisme) Zij en onze vaste gezinsbegeleidster maakte ook kennis met elkaar en we kregen uitleg. We maakte afspraken wanneer de opnames zouden starten. We hebben telkens twee weken tussen de opnames zitten om ook het geleerde in praktijk te gaan brengen. De eerste opnames hebben we ondertussen achter de rug en die gingen wel leuk.

Mama en zoon worden gefilmd

Onze zoon en ik werden gefilmd. Wij kregen een tasje met speelgoed. Cadeautjes volgens onze zoon. In de tas zaten Micky en Mini Mouse en een serviesje. Hij speelde niet echt gericht hiermee. Hij kon het niet combineren. Micky en Mini kregen geen thee van hem of hij voerde ze niet. Wel heeft hij hier lekker de tijd vol mee gemaakt. Toen moesten we gaan opruimen en waarachies hij vroeg aan onze trainster of zij nog een tas met cadeautjes had. Dit is zo nieuw!!! We kregen weer een tas en zoonlief keek er in. Hij zag dat het blokken waren (ach die heb ik zelf ook) en kieperde de tas ondersteboven. Hij speelde er wat mee, bouwde een toren maar meer dan een toren werd het niet echt. Hij was er ook snel mee uitgespeeld. Toen kwam tas drie. Daar zaten twee boekjes in. Een boekje van Dikkie Dik en een boekje van Dik Bruna. Ik pakte het boekje van Dikkie Dik en probeerde voor te lezen. Dat lukte niet echt maar ik kreeg wel zijn aandacht. Hij bepaalde wanneer de bladzijden omgeslagen werden en ik mocht daar weinig tegen in brengen.

Tijd voor vragen

Toen we de opnames gehad hadden stelde ik nog een paar vragen die ik de laatste dagen heb. en daar kwamen confronterende antwoorden op. Zoals het stukje borstvoeding. Ik heb niet zelf kunnen voeden en ik vroeg mij af of onze zoon het soms zelf het te moeilijk vond om bij mij te drinken. Die kans is dus aanwezig. Naast alle gedoe rondom mijn bevalling kan dit best wel de druppel zijn geweest waarom het niet gelukt is. Zo confronterend. Daarnaast vraag ik mij af of ik zelf autisme heb. Die kans is met neurofibromatose groter dan zonder. Alleen kost het zo enorm veel als je je eigen risico moet aanspreken dus laat ik het niet onderzoeken omdat ik het ook op NF kan gooien.

Heb jij nog een cadeautje?

Tijdens ons gesprek vroeg onze zoon regelmatig of onze trainster nog een cadeautje had. Hij vroeg letterlijk heb jij nog een cadeautje? Hij had het ook over de tas waar die tasje uit kwamen. Allemaal zo helder en duidelijk. Maar vooral heel gericht op wat hij wilde hebben. Toch vond ik die gerichte vragen heel bijzonder om te horen en ik vond het heel mooi om te zien hoe hij probeerde om te krijgen wat hij wilde. Dit is ook iets van de laatste weken dus dat is echt vooruitgang!

 

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekDe vorige keer: In mijn vorige blog vertelde ik nog over de chaos die ik voelde toen die afspraak gemaakt werd zonder te overleggen. Dit is zo niet mijn ding. Die woensdag maakte we dus kennis met onze VIPP-AUTI begeleidster. (zo heet de video home training speciaal voor autisme) Zij en...Blogs die net even anders zijn