Oké vandaag eens een klaag blog. Ik ben een paar dingen namelijk helemaal zat!

Schilderen, wat een ellende!

Al een week of wat wordt er rondom het blok waar ik woon. geschilderd. Op zich is dat niet erg want dat moet zo nu en dan eens in de zoveel jaar. Aangezien ik hier al sinds het voorjaar van 2011 woon en er in al die tijd nog geen kwast aan de buitenkant van mijn woning is geweest is het zo zoetjes aan tijd voor een nieuwe laag, besloot de woningbouwvereniging. Prima moet gebeuren en dat kan. Maar wat gebeurt er dan? Mijn huisje werd in de stijgers gezet! Met stijgerdoek!! Dit heb ik al een keer eerder meegemaakt en als er iets is waar ik niet tegen kan is het dat wel. Ik heb toen maanden in de stijgers gezeten. Een appartementencomplex schilderen ze nu eenmaal niet in handige delen maar overal een beetje.

Lastige afspraken op een briefje

Maar goed. Dan worden er dus van die halve afspraken gemaakt. Eerst staat er op het briefje wat ik krijg dat de vrijdags de stijgers gaan bouwen en de maandag daarop gaan ze schilderen. Dus niet blijkt een paar dagen later. Eerst moet er na wat wind nieuwe stijgerdoeken opgehangen worden omdat ze gescheurd zijn door die wind dus ipv te gaan schilderen moeten ze de doeken vernieuwen. Prima kan gebeuren. Maar ga dan geen onzin verkopen door te zeggen dat die dingen kapot gesneden zijn. Ik hen namelijk niemand voor mijn ramen horen lopen de afgelopen nachten!

Wij willen NU schilderen. (niet dus)

Na vele dagen thuis te zijn gebleven omdat die schilders wel eens zouden kunnen gaan schilderen beginnen ze eindelijk echt met schilderen. Eerst belt er een schilder aan terwijl ik mijn zoontje aan het aankleden ben voor Dikkie Dik. Hij heeft net zijn schoen aan en daar gaat de bel. Of ik de ramen open wil zetten want ze gaan schilderen. Snotverdorie denk ik overleg dat van te voren!!!! Maar ik blijf een soort van netjes en zeg gewoon Nee dat kan niet want ik moet mijn zoontje wegbrengen en ik ben pas zo rond 9:30 thuis. O Nou goed dan dan moeten de ramen om 10:00 uur open. Boven dus. Prima dat kan. Geen problemen. Wel vertelde ik er gelijk bij dat ik om 14:45 weer weg moet en dus de ramen moesten dan wel dicht kunnen. Beter gezegd ik doe ze dan gewoon dicht.

Communicatie is het halve werk, hoop ik.

Na een paar dagen dat gedoe te hebben van wanneer komen ze nu wel of niet heb ik papiertjes op de ramen geplakt. Beste schilders, tussen 9:30 en 14:30 ben ik meestal wel thuis en dan kunnen de deuren en ramen gewoon open. Buiten deze tijden wil de ramen en deuren dicht hebben. Het lijkt mij duidelijk dat je dan weet wanneer je het beste kunt schilderen. Maar ook dan is het nog lastig geloof ik. Ik liep op een middag naar boven om mijn ramen te sluiten want ik had de boel gelucht omdat ik verkouden werd van de verflucht. (Ja dat kan, heb ik ook wel eens bij schoonmaakmiddelen) Sta ik op één van de kamers om het raam dicht te doen kijk ik een schilder aan en ik sluit het raam. Die keek even raar op. Ik zei toen maar “ja het staat op de papiertjes. ”

De afspraak komt niet uit

Op een bepaald moment krijg ik een briefje in mijn brievenbus met de mededeling dat ze op donderdag gaan schilderen. Die donderdag kan ik de as van René ophalen dus bel ik dat ik de as van mijn man op moet halen. De afspraak wordt een dag verzet. Dat was dus wel weer top. Een dag of wat later komt er een schilder op woensdag om alvast wat van de buitenboel te schilderen in voorbereiding op vrijdag. Ik grijp nu echt in want als zoonlief buiten wil spelen dan moet dat gewoon kunnen en hij is op woensdag thuis. Dus toch vriendelijk gezegd dat ik dat niet wil en dat mijn zoon autisme heeft en niet weet wat nee is. Schilder gaat onverrichte kwasten weer de tuin uit en als zoonlief naar buiten wil kan dat. Vrijdags staat er weer een schilder voor de deur dat ze niet kunnen schilderen omdat het weer te slecht is. Dit was dus pas na 10:00 uur (na hun pauze) en ik had al alles uit de vensterbanken gehaald. Ik baalde dus gigantisch maar ik snap het wel.

Wij gaan vandaag schilderen. Nee dus!

Oké dan zijn we weer een paar weken verder. Ondertussen zijn alle stijgers weg en dus ook de bescherming tegen de regen. Niet echt handig dus. Komt er een schilder melden dat ze straks, bij mij willen schilderen. Goed dat kan. Maar ik bedenk mij ineens dat ik om 13:30 weg moet! Ik heb een afspraak die niet verzet kan en mag worden. Dus ik ga naar die schilder en vraag of de verf dan wel om 13:30 droog is. Hij twijfelt en we besluiten dat hij vrijdag komt. Ze komen met meerdere schilders om alles in één keer te schilderen en ze zijn er om 10:00 uur. Prima is goed. Na een klein overleg besluit ik de volgende ochtend twee ramen open te zetten, één zit boven en kun je zonder ladder niet bij en de ander is erg klein en kun je niet zo makkelijk door. Denk ik hun daar mee te helpen en ik ga die vrijdag met twee open ramen naar Dikkie Dik.

Geen schilders ##** 🙁

Kom ik thuis blijkt er nog niemand in mijn tuin te zijn. Hier wordt ik niet blij van. Het wordt 10 uur en 10:30. Ik besluit de opzichter te bellen en te vragen waar de schilders bleven. De boel moet immers wel droog zijn als ik weg wil. Krijg ik van hem te horen dat ik schilders weggestuurd heb! Ik heb dus nog maar eens het hele verhaal gedaan. Ik begon gelijk maar met te vertellen dat ik gisteren overlegd heb met de schilders omdat ik om 14:00 uur een afspraak had bij karakter wat een expertise centrum is voor autisme en dat ik er niet voor gekozen heb om een zoon met autisme te krijgen en dat ik er ook niet voor gekozen heb om hem alleen op te voeden. Vervolgens zei ik ook dat het ook niet de bedoeling is dat ik hem (zoonlief) met terpentine moet bewerken om de verf van hem af te krijgen. Ik weet niet precies meer hoe en wat maar toen zei hij wel dat er zo rond 11 uur schilders kwamen. Gelukkig gebeurde dit dus ook.

Uiteindelijk aan het schilderen

Het schilderen verliep verder wel netjes en ik bleef in overleg. Ook op het punt dat ze dus maandag al ruim voor wij weg zijn, achter in de tuin wilde gaan schilderen. Ook nu moest ik weer dwars liggen en zeggen dat dit niet kon. Ik krijg mijn zoon niet uit de tuin en hij komt onder de verf te zitten. Ik zei we zijn na 8:30 weg. Voor die tijd kunnen jullie wel aan de voorkant aan de gang maar niet in de achtertuin komen. Ik gaf ook aan dat ik weet dat dit een lastig adres is maar dat ik er niet voor gekozen heb om een zoon met autisme te krijgen en dat mijn man sinds kort overleden is. Vandaag ben ik dus eens erg dwars geweest en heb ik mijn tanden een beetje laten zien.

Lastige adres, ja dat weet ik.

Maar zoals ik al eerder schreef ik weet dat mijn adres niet een eenvoudige plek is om te schilderen met al die lastige dingen en al die voorwaarden wanneer er wel geschilderd kan worden. Maar met wat overleg is er heus wel wat mogelijk. Het was zelfs makkelijker geweest als ze gewoon al wat eerder hadden gevraagd wanneer ze konden gaan schilderen.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekOké vandaag eens een klaag blog. Ik ben een paar dingen namelijk helemaal zat! Schilderen, wat een ellende! Al een week of wat wordt er rondom het blok waar ik woon. geschilderd. Op zich is dat niet erg want dat moet zo nu en dan eens in de zoveel jaar. Aangezien...Blogs die net even anders zijn