De aanloop naar het gesprek

Eens in de zoveel tijd krijgen de ouders een gesprek met de leidsters op de peuterspeelzaal. Zo ook wij. De week er voor heb ik deze afspraak gemaakt en wel zo gepland dat mijn man er bij kan zijn. Dit is dus op een woensdag. Zo hoeft hij geen vrij te vragen. In de week naar het gesprek toe ben ik best wel zenuwachtig maar al snel kom ik er achter dat alle ouders een gesprek hebben. Dat is al een geruststelling. Die woensdag breng ik onze zoon zoals gebruikelijk alleen weg en het gaat ook nu weer heel goed. We doen zijn jas uit, pakken zijn spullen uit de tas en zetten zijn schoenen netjes onder zijn jas en tas. Dit lijkt veel beter te werken dan wat ik tot nu toe gedaan heb dus wil ik dit er zo in houden. Eenmaal binnen gekomen doet onze zoon zijn spullen in de bakken die klaar staan voor het fruit, de luier en het drinken en hij zoekt een plekje uit waar hij wil gaan spelen. Hij gaat spelen en zegt dag en zwaait en ik kan mijn conclusie trekken 😉 . ik mag weg. Eigenlijk vind ik dit wel fijn. Geen gehuil en hij grijpt mij niet vast als ik weg wil. Wel mag ik nog een knuffel en een kus geven maar dan is het tijd om te gaan.

Het wordt tijd om te gaan

Het gesprek is dus zo rond 12:30. Het is wel verstandig om er voor te zorgen dat je zelf wat hebt gegeten en dat je kind iets in zijn maag krijgt. Laat ik daar nu een geweldig recept voor hebben. tosti met gebakken ei. Dat maak ik dus even snel klaar vlak voor we weg gaan. Een beker melk erbij en we kunnen gaan. Ruim op tijd komen we aan en hebben we een gesprek met mede ouders. Gewoon omdat we met z’n allen wachten op onze kids. De een verteld dit en de ander verteld dat. We zitten er allemaal omdat onze kinderen zo bijzonder zijn dat ze niet makkelijk op een gewone kleine peuterspeelzaal passen.

Het moet op mijn manier

Nu heeft onze zoon ook zoiets bijzonders. Als de dingen niet gaan zoals hij verwacht dan snapt hij het niet. Hij kan er echt niet bij dat hij geen jas aan hoefde en dat hij nog even mocht blijven spelen. Alle andere kinderen gingen naar papa of mama maar zoonlief hoefde niet. Dat gaat hem echt niet worden hoor. Dus jas aan tas mee en naar papa en mama. Mama had immers beloofd dat papa mee zou komen en dat ze een gesprek zouden hebben met de juffen. Inderdaad dat laatste was hij dus even vergeten. Juf E vertelde dat hij het echt zo wilde. Dat herkennen wij inmiddels en doen er niet moeilijk over. Ik pakte zijn broodtrommel met tosti er in en hij mocht lekker smullen. Zijn jas bleef aan en hij at lekker zijn tosti op. Toen alle kinderen naar huis waren kon het gesprek beginnen.

Hoe het met onze zoon gaat

We liepen naar het lokaal en we zochten een manier om onze zoon bezig te houden. Gelukkig kennen deze juffen hun kroost erg goed. Juf E kwam met speelgoed aan zetten wat onze zoon echt geweldig vindt. Hij ging zitten en ging spelen. Ik had hem expres zijn jas aan laten houden want heel vaak wil hij die dan niet uit doen en ik had geen zin in een drama begin. Zijn juf krijgt het wel goed voorelkaar. We hebben het over verschillende dingen die we allemaal zien bij hem. Dingen die overeenkomen maar ook dingen die hun niet zien en wij wel. Andersom is het ook. Zo zei onze zoon laatst mag ik, tegen juf N. Nou toen ik het hoorde was ik heel blij want dit vertel ik hem ook. Hij kan het dus wel 😉 . Wat we allemaal zien juffen en papa en mama dat is dat onze zoon aait over een trui en zegt zachte trui.

Hoe nu verder?

Kortom het gaat goed met onze zoon. Ook zijn gedrag thuis verbeterd en hij is vrolijker. Zijn spraak gaat ook vooruit. Zijn we er? Nee nog lang niet. We zijn zeker op de goede weg maar we weten nog steeds niet wat er nou precies is. Het zou handig zijn als we weten hoe en wat maar een labeltje daar doen ze nog niet echt aan op deze leeftijd. We zullen het dus moeten doen met wat we zien en wat voor ons gevoel het beste werkt. Althans op dit moment. We hebben wel aangegeven dat we willen kijken naar goede handvaten hoe we onze zoon het beste kunnen helpen om zichzelf te mogen zijn. Met dit blog ben ik wel aan het einde van de wekelijkse updates over de peuterspeelzaal gekomen. Maar niet getreurd het verhaal gaat verder en als er leuke dingen te melden zijn zal ik dat zeker doen. We beleven immers genoeg met onze kleine lieve grote zoon 😉 . Ik hoop ook dat iemand iets heeft aan deze blogs. Hoe wazig namelijk een nieuwe weg in het begin is er is altijd wel iets wat je kunt zien. Heb vertrouwen in de toekomst en zoek de juiste hulp als je die nodig hebt.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekDe aanloop naar het gesprek Eens in de zoveel tijd krijgen de ouders een gesprek met de leidsters op de peuterspeelzaal. Zo ook wij. De week er voor heb ik deze afspraak gemaakt en wel zo gepland dat mijn man er bij kan zijn. Dit is dus op een woensdag....Blogs die net even anders zijn