Laatst bedacht ik mij dat ik nog een enorm groot opblaasbad op zolder heb liggen. Deze hadden we gekocht toen onze zoon net één jaar was of vlak daarvoor. In die tijd had ik hem al eens voorzicht in dat bad laten dobberen en drijven en dat vond hij wel leuk. Ik zag hem genieten.

Bad vol laten lopen

Dit jaar heb ik dus ook weer het badje opgezet. Gelukkig heb ik een elektrische pomp waardoor dit megabad binnen 10 minuten opgepompt is. Het vullen kost wel even wat meer tijd maar leg de tuinslang er in en zet de kraan open en de rest komt wel vanzelf, tenminste als zoonlief de slang laat liggen. Want o wat is dat geweldig. Een tuinslang en dat ook nog in een badje. Zoonlief ging dat badje dus vullen. Ik moest hem regelmatig er aan herinneren dat het water in het bad moest en niet er naast. Voor de zekerheid had ik het raam boven maar op een kiertje gezet want ik had geen idee hoe hard hij het water naar binnen zou werken. Wat er wel gebeurde was dat de ramen flink nat gespoten werden en dat het water ook door de openstaande achterdeur naar binnen ging. Kortom zoonlief had pret voor tien. Tot het bad vol zat en de kraan dicht moest.

Schakelen is moeilijk

Wanneer zoonlief moet gaan schakelen van iets wat (heel erg) leuk is naar iets wat hij niet leuk vind krijg ik drama. Niet zomaar een klein beetje drama maar drama in het kwadraat. Hij gaat dan heel erg huilen en er moeten dingen volgens zijn patroon om het een plekje te geven. In dit geval was het heel hard huilen en de tuinslang (die op een karretje zit) omgooien. Niet zachtjes maar met kracht. De achterdeur kan een vuistslag krijgen en wanneer dat gebeurd is valt hij mij huilend in mijn armen. Goed dan hebben we dit gehad en dan is het even rustig aan en zodra hij is bijgekomen kan hij weer naar buiten.

En we gaan weer door

Nu wordt het weer tijd voor plezier. Zoonlief loopt naar buiten en gaat met een emmertje in het water hengelen. Met een schepje gaat hij het water roeren en zo zijn er tal van dingen die zoonlief graag wil uitspoken met het water. Dan wordt het tijd om in het water te plonzen. Zoonlief kruipt over de rand van zijn grote bad (ik mocht hem niet zijn zwembroek aan trekken) en maakte er een waar waterfeest van. Ik hoor hem lachen en heel veel plezier maken. en na een tijd komt hij druipend van het water uit zijn bad stappen. Hij wil zijn zwembroek aan.

Heerlijk dat water.

Goed hoe krijg je zo’n natte broek uit. Niet eenvoudig dat kan ik wel zeggen. Maar uiteindelijk is het gelukt en zoonlief stapt weer vrolijk het water in. En uit en in en weer uit en neemt daarmee plukken gras die aan zijn voeten kleven het bad in. Dat bad begint dus een aardig natuurbad te worden maar het kan hem niks schelen. Hij geeft het gras wel water. En de stenen en zichzelf en mama. Kortom zoonlief maakt plezier.

 

sinds een weekje ben ik ook op yoors begonnen met bloggen. Ik wil aan mijn toekomst werken. Op yoors ben ik begonnen met mijn bevalling. Vind je het leuk om ook die verhalen te lezen kun je mij vinden onder mijn naam, Annemiek. Ik sta daar met mijn zoontje op de foto, achter een camera.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekLaatst bedacht ik mij dat ik nog een enorm groot opblaasbad op zolder heb liggen. Deze hadden we gekocht toen onze zoon net één jaar was of vlak daarvoor. In die tijd had ik hem al eens voorzicht in dat bad laten dobberen en drijven en dat vond hij...Blogs die net even anders zijn