Er moet mij iets van het hart en de beste manier voor mij is om dat schrijvend te doen. Uit respect zal ik geen namen noemen, alleen die van René.

Gisteren waren er vrienden bij mij op bezoek. Zoonlief en ik waren jarig geweest en zij wilde komen. Ik vond dat wel oké en zij kwamen. Wat schertste mijn verbazing?
Zij vertelde mij dat iemand die ik uitgenodigd had op de crematie van René achter mijn rug om dingen vertelde die niet klopte en de achterliggende zorgen en intenties nooit heeft nagevraagd.

Ik las dat ik de wensen van René niet nagekomen zou zijn en dat ik onzorgvuldig geweest zou zijn met bepaalde zaken.

Op het moment dat de zuster van René bij mij zat begreep ik dat het voor zijn familie lastig was om te spreken. Dus maakte ik de keuze om één vriend van ons te laten spreken en ikzelf zou het woord nemen. Hoe ontzettend moeilijk ik dit ook vond. In dit stuk van mij heb ik alles verteld wat belangrijk was om René op een respectvolle manier naar voren te brengen. Ook was ik eerlijk over zijn leven. Eerlijk genoeg om iedereen erkenning te geven en eerlijk genoeg liefdevol te spreken over de man die IK gekend heb.

René heeft mij verzocht/verteld welke liederen hij wilde. Ik heb er drie gekregen waarvan ik er tot mijn grote pijn en verdriet één heb moeten schrappen. Ik wilde dat onze zoon ook de familie van zijn vader zou leren kennen. Dat hield in dat dit nummer niet kon. Ook waren mijn woorden genoeg voor mijn familie en onze vrienden om te begrijpen wat er gebeurd was in het leven van René. Genoeg om te begrijpen waarom hij was wie hij was. Dat dit betekend dat er 1 iemand niet mag spreken is helaas ook niet anders. Ik was hard in die dagen, hard in keuzes en hard in het knokken voor ONZE(!) zoon.

Dat iemand niet weet wat onze zoon, onze familie en ik gedaan hebben in de dagen voor de crematie dat snap ik maar het verwijt dat hij niet op de crematie was is buiten proportioneel! Onze zoon heeft op zijn manier in een rustige omgeving en op een mooi moment afscheid genomen van ZIJN(!) vader. Samen, met de familie, hebben we de kist kunnen sluiten en toen was het ook klaar voor hem. Om hem dan weer 5 dagen te moeten laten wachten op de uitvaart kon niet. Papa was al meer dan 5 dagen buiten beeld geweest, op de IC.

Je snapt dat als ik dit soort dingen hoor of lees, ik hier toch een beetje verdrietig van wordt. Ik kan niks terug zeggen of schrijven want ik weet niet waar dit staat en als het op de plek staat waar ik vermoed dat het staat kan ik er niet bij. De vraag is dan ook of ik die discussie met deze persoon aan wil gaan en om eerlijk te zeggen is dat nee. Ik wil mijn energie steken in belangrijkere dingen. Ja het staakt ergens wel zeker ook de woorden die ik gelezen heb. Vandaag schoot mij een les die ik geleerd heb vroeger. Bid voor wie jou haten en heb  je vijanden lief. Nu is dat laatste niet van toepassing maar misschien gaat het eerste nog wel lukken.

Leer van mijn verhaal en neem niet zomaar klakkeloos alles aan wat er geschreven wordt, waar dan ook. Er kan ook een ander verhaal achter zitten. Zoals de mijne. Als één van jullie dit doet dan is mijn doel bereikt.

Liefs van Annemiek.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/05/IMG_3775-e1527702281717-1024x885.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2018/05/IMG_3775-e1527702281717-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekEr moet mij iets van het hart en de beste manier voor mij is om dat schrijvend te doen. Uit respect zal ik geen namen noemen, alleen die van René. Gisteren waren er vrienden bij mij op bezoek. Zoonlief en ik waren jarig geweest en zij wilde komen. Ik vond...Blogs die net even anders zijn