Ja jullie lezen het goed, eindelijk heeft onze zoon de waterpokken. Ik wacht er eigenlijk al drie jaar op. Waarom? Nou dat is heel eenvoudig. Als eerste als je kind voor zijn of haar eerste verjaardag de waterpokken krijgt is de kans enorm groot dat het terug komt dus hoe graag ik hem ook de waterpokken wilde laten krijgen wel na de eerste verjaardag graag. Als tweede, als je de waterpokken jong krijgt heb je er minder last van dan als je ouder bent.

Verschil tussen jong en ouder

Voorbeeldje, ik heb als kind de waterpokken gehad. Ik was nog erg jong en ik weet er echt niks meer van. Ik heb er wel geteld 1 litteken aan over gehouden en dat is voor mij zelfs zoeken hoewel die precies op mijn neus zit. Manlief daarentegen kreeg de waterpokken toen hij 18 jaar was. Hij heeft er enorm veel last van gehad en nu op dit moment denkt hij er weer aan en hij heeft enorm veel medelijden met zijn zoon. Hij vindt dan ook dat onze zoon onder zit terwijl ik het eerlijk gezegd vind meevallen 😉 .

Gekregen van een klasgenootje

Ik kan jullie wel vertellen dat ik het wel fijn vond om te horen en te zien dat een klasgenootje van zoonlief de waterpokken had. Gelukkig heeft die vader zo’n beetje dezelfde humor en kon het wel waarderen dat ik hem bedankte. Ik kreeg wel gelijk de opmerking van over 3 weken zal je ze vanzelf zien komen. Dat gebeurde ook bij onze oudste en bij deze knul. En inderdaad we zijn nu zo’n 3 weken verder en in 6 weken 3 kinderziektes verder. Ondertussen hebben meerdere kindjes van de groep de waterpokken.

Het wapen arsenaal van mama

Maar man wat een rot krengen zijn die waterpokken. Gevulde rode bultjes met vocht en een rood randje er omheen. Jeuken dat het schijnt te doen… Maar goed wat doe je hier nu tegen? Eigenlijk niets, ja uitzieken maar je kunt heel weinig. Ik had al waterpokkenemulsie in huis gehaald en de mentholgel was ook al in huis. Gelukkig had ik nog havermout in de kast staan dus het arsenaal was redelijk compleet. Als eerste ben ik begonnen met waterpokkenemulsie te smeren. Zoveel waren het er nog niet en zoveel last scheen zoonlief er nog niet van te hebben.

Wel naar Dikkie Dik

Zoonlief is op maandag ochtend ook gewoon naar Dikkie Dik gegaan en hij kreeg een volle tas mee. Dat wil zeggen drinken, fruit en eten tot 15:00 uur. Toen werd ik om 12:00 uur gebeld. In mijn scherm zag ik Dikkie Dik staan. Ik had al een vermoede hoe laat het was. Ik ving flarden op want de verbinding was nu niet echt goed en het is een mobiel nummer. Maar goed ik pakte dus mijn fiets en ging het bos in 😉 . (Het kinderdagcentrum ligt nu eenmaal in een bos en sinds een paar maanden staan de bomen weer mooi in het blad.) Ik kwam in het gebouw, liep naar het lokaal en speurde naar mijn zoon. Die kon ik tot mijn stomme verbazing niet vinden. Tot ik een pluk met haar en een stukje hoofd boven de bank zag uitkomen. Ondertussen werd ook een ander kindje opgehaald.

Lieverd, wordt eens wakker!!!!

Ik probeerde zoonlief wakker te maken maar dat lukte niet. Ik werd bijgepraat en daarna deed ik eerst zijn tas en jas in de fietstas. Toen ik terug kwam hoorde ik alles en toen hoorde ik dat zoonlief met veel moeite maar 4 stukjes boord binnen kreeg terwijl hij altijd als eerste klaar is met zijn brood. Dat klopte niet. Hij zat half te slapen aan tafel en toen hebben ze hem maar voor de veiligheid op de bank gezet. Hij is al zittend in slaap gevallen. Dat is niet mis want normaal wil hij dan gaan liggen. Maar goed toen kwam de uitdaging om hem wakker te krijgen. Ik moet dan grof geschut gaan inzetten want bij een lief aaitje en woordje wordt hij niet wakker. Ik moet wat schudden en op duidelijke toon hem bij zijn naam roepen om wakker te worden. Zelfs dat is geen garantie op succes. Deze keer gelukkig wel. Toen ik hem wakker had was het mama, en hij pakte mij vast en ik moest hem dragen naar de fiets. Ik hield deze keer bewust mijn rugzak op mijn rug. Mocht zoonlief weer in slaap vallen dan was de afstand tussen hem en mij een stukje kleiner.

Morgen VIPP-AUTI, hoe doen we dat?

Gelukkig bleef zoonlief wakker en toen we thuis waren was hij weer in zijn element. Dinsdag begon de ellende pas en langzaam wordt het erger. Dinsdag wilde hij veel minder eten dan we gewend zijn. Nauwelijks ontbijt en lunch. Oeps hoe moet dat? Woensdag komt onze VIPP-AUTI trainster filmen met de lunch. Dus zocht ik contact met haar. Ik kreeg haar eerst niet te pakken.
Halverwege de middag kwam wapen nummer 2, een bad met havermout. Zoonlief heeft hier enorm lang in zitten genieten en ik ben er bij gebleven om zijn huid zo nu en dan van “melk” te voorzien. Zoonlief vond het water met havermout heel veel op melk lijken. Niet vreemd als je weet dat het water wit wordt. Ondertussen belde onze trainster en zij vond het niet erg dat het anders zou gaan dan gewoon want het gaat om de manier waarop je contact maakt met je kind. (Hoe dat ging lezen jullie in een ander blog.) Dus zou zij woensdag gewoon komen.

GA SLAPEN, het is nog donker

De nacht was niet een van de beste. manlief is ook ziek en die kreeg een hoestaanval. Woensdag stond een huisarts bezoek op de planning. Zoonlief en manlief werden zo’n beetje wakker van elkaar. Manlief bleef maar hoesten toen hij weer wilde gaan slapen en zoonlief werd daardoor echt wakker. Nee he ik was moe, wilde slapen en het was 4 uur in de ochtend. Mooi niet dat we naar beneden gaan want dat gaat niet goed komen met de lunch. Gelukkig na veel gedoe viel zoonlief weer in slaap en ik ook, tot 8 uur (YES!!!)

Vandaag filmen

Wat trek je je kind aan als die de waterpokken heeft? Juist kleding met lange mouwen en lange broekspijpen. Inclusief een hemd zodat er zo min mogelijk gekrabd kan worden. Ondertussen had ik ook al een stuk of wat waterpokken gevoeld op zijn bolletje en dat is best wel lastig te vinden met zo’n dikke bos met haar. Ondertussen kwamen er steeds meer waterpokken, zijn rug zat onder en zijn gezicht. Dat is zo lastig want die kun je niet bedekken net als de handen. Zoonlief heeft er echt wel last van. De lunch was dan ook een uitdaging. Ik heb zoonlief over moeten halen om aan tafel te gaan zitten. Ik heb hem zelfs van de grond op gepakt en in zijn kinderstoel gezet. Maar hij heeft gelukkig wel iets gegeten en genoeg gedronken. Toen hij echt niet meer kon heb ik hem op bed gelegd. Toen zoonlief ’s middags lang had geslapen heb ik hem weer in bad gedaan. Als hij zo in bad zit kunnen we heel leuk een manier van spelen oefenen. Dus dat is heel mooi meegenomen 😉 .

het wordt steeds zieker hier.

Helaas is het erg lastig om na zo’n lange slaap ’s avonds de slaap te pakken te krijgen. Na een onrustige nacht is niemand van ons lekker fit. Vrijdags besloot ik dan tegen mijn zin in om zoonlief thuis te houden. Is het erg dat ik hem graag naar Dikkie Dik had gebracht om zelf even bij te komen? Het is ondertussen een echte ziekenboeg aan het worden. Manlief loopt al sinds maandag met een holteontsteking en heeft daar zelfs medicijnen tegen. Ik ben vervelend verkouden dus wat mij betreft mag het allemaal snel over zijn. Gelukkig lijkt het er zaterdag al op dat zoonlief goed aan het opknappen is. Nu wij nog 😉 .

Bijna beter

Het weekend over ging het steeds een stukje beter dus maandag ging zoonlief dan ook gewoon naar Dikkie Dik. Nou ja gewoon… Ik bracht hem ’s morgens en haalde hem (volgens afspraak) na de lunch weer op. Hij was aardig gevloerd en zat heerlijk op schoot bij zijn juf. Ik had het goed ingeschat dat hij de ochtend over wel zou redden maar de middag nog niet. Langzaam maar zeker zien we de waterpokken ook weg trekken en is onze zoon weer heerlijk actief en haalt weer leuke streken uit die zo kenmerken voor hem zijn.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekautisme,VIPP-AUTI,waterpokken,ziekJa jullie lezen het goed, eindelijk heeft onze zoon de waterpokken. Ik wacht er eigenlijk al drie jaar op. Waarom? Nou dat is heel eenvoudig. Als eerste als je kind voor zijn of haar eerste verjaardag de waterpokken krijgt is de kans enorm groot dat het terug komt dus...Blogs die net even anders zijn