Vandaag wil ik jullie laten weten hoe het nu hier gaat. We zijn inmiddels met de tweede kuur gestart. Een kuur bestaat uit drie weken. De eerste dag krijgt mijn man twee soorten chemo. De achtste dag krijgt hij één soort chemo. Op die achtste dag krijgt hij dezelfde chemo als waar de eerste dag mee gestart wordt. Op de eerste dag moet hij een nachtje blijven op de achtste dag niet.

Vandaag was dus de eerste dag. Volgende week, over acht dagen is dus de tweede opname in het ziekenhuis en dan heeft hij twee weken om bij te komen. Daarna nog een herhaling en dan zijn de drie kuren achter de rug. Daarna komt de bestraling. Dat allemaal even ter info.

Een chemokuur is troep

Tja wat doet zo’n kuur eigenlijk… Buiten wat het medisch allemaal doet is er nog meer wat het doet met ons als gezin. Morgen als mij man dus thuis komt is hij zo chemisch als een vat met chemisch afval. Oké niet helemaal maar hij is nogal besmettelijk. Dit houd in dat ik geen risico wil lopen met onze zoon dus geen kusjes en als manlief heeft gezweet als een otter en nogal nat is dan ook even geen knuffels. Manlief moet als hij naar de wc gaat de bril reinigen met een dettol doekje maar ik eis ook dat hij gaat zitten. Ik heb geen zin om elke dag de tegels te soppen. Daar heb ik trouwens ook geen tijd voor dus moet het gewoon zo. Ook maak ik sinds hij gestart is met de chemo elke dag de wc, de keuken en de deurkrukken schoon.

Voeding eiwitten en kcal

Ik doe wat binnen mijn macht ligt om goed te koken en om heel schoon te koken. Dus vaker mijn handen wassen tijdens het koken, letten op keuken gerei, letten op de eiwitten en kcal en de hoeveelheid voeding die manlief naar binnen werkt. Gelukkig heeft hij ook drinkvoeding waar hij gebruik van maakt als hij niets naar binnen kan krijgen. Zo af en toe denk ik van je kan me wat, ik kook gewoon wat wij (zoonlief en ik) lekker vinden en je zoek het maar uit met je kieskeurigheid. Ik baal dan zo want ik vraag wat kan ik voor je klaarmaken en dan heeft hij nergens zin in. Nu is hij zich rot geschrokken want hij is in drie weken tijd weer een kilo of twee, drie kwijt geraakt. Ja wat wil je als je denkt dat 1 bruine boterham met kaas tussen de middag voldoende is. Daar heb je toch echt wat meer voor nodig. Goed hij eet dan wel een grote beker Brinta ’s morgens maar je kunt niet 1 flesje drinkvoeding vervangen voor 1 boterham. Daar is hij nu dus achter en ik moet hem weer vaker achter zijn broek aan zitten dat flesje aanreiken want anders gaat het straks echt niet goed komen. Zo zijn er wel meer kleine dingen waar ik rekening mee moet houden.

Smaak en reuk veranderen sterk

Het grootste nadeel is denk ik wel dat de smaak en reuk van manlief per dag kan verschillen en ik wil hem niet neerzetten als een kieskauw maar een echte makkelijke eter is hij niet. Niet dat hij niks lust maar als het eten een keer mislukt is dan eet hij maar bar weinig. Maar goed dat is een ander feit dan wat er nu aan de hand is. Die rot chemo verandert zijn smaak en structuur beleving van voedsel. Dan denk ik dat ik iets lekkers gehaald heb en dan wordt het af geserveerd. Oké en bedankt. Slagroom is zoiets. Lekker voor in de koffie (welke koffie?). Chocolademelk dan? ……. …. Nou oke dan. Toetje beton? Neeeeee das veel te machtig. Ja wat wil je met 1 bakje kwark, 1 pakje slagroom en 1 pakje kloppudding (saroma). Dat terwijl dit echt wel iets is waar hij zijn vingers bij aflikte. Zo zijn er wel meer dingen waar ik een punthoofd van krijg. Maar goed dat is niet anders en daar moet ik mij dan weer overheen zetten.

Bergen met was

Dan heb ik het nog niet eens over de bergen was die dit ziek zijn met zich mee brengt. Dagelijks vervang ik het keukentextiel. Dus niet alleen het doekje maar ook de handdoek en theedoek. Op de “goede” dagen heb ik meerdere doekjes, theedoeken of handdoeken. Dan de T-shirts, er zijn dagen bij dat hij er uit zwemt. Zo nat zijn die dingen en dan heb ik zo 3 of meer van die krengen plus zijn overhemden. Dan ook nog eens bedenken dat die was chemisch is dus zeker de eerste weken niet gemengd  mag worden met de gewone was. Met kleine regelmaat is zoonlief dan ook zo aardig om voor extra was te zorgen dus dat is dubbelop feest.

Gaat er nog iets goed of niet?

Gaat er dan niks goed? mmmmm mmm ja wel hoor. Wij houden nog steeds van elkaar en ik zorg heus wel voor hem. Als het lukt dan past manlief even op zijn zoon als ik iets wil doen. Hij ziet ook hoe ik de boel draaiende wil houden en dat het tot nu toe redelijk lukt. Hij weet ook dat als hij te erg moppert ik heel hard terug ga mopperen. Als hij iets kan doen dan probeert hij het ook om te doen. Ik probeer hem ook aan “het werk” te zetten door hem bijvoorbeeld zelf te laten lopen of dingen zelf te laten doen. Hoewel dat niet altijd lukt doe ik daar mijn best in. Gisteren mocht hij dus mooi zelf zijn tas inpakken en later nog de drinkvoeding in de tas stoppen. Ik had het echt even gehad.

Laat ik eerlijk zijn. Ik kan niet voelen wat manlief voelt en ik kan niet inschatten hoeveel pijn en last hij heeft van de chemo. Dat het een rot behandeling is dat klopt als een bus. Dat de bijwerkingen niet de mooiste zijn is ook helemaal waar. Dus ik ben voorzichtig in te oordelen over veel dingen. Het is alleen wel even lekker om van mij af te schrijven en wel even op deze manier 😉 . O enne ik ben niet zielig, wel sterk en erg koppig 😉 .

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekchemo,chemokuur,chemotherapie,kanker,longkankerVandaag wil ik jullie laten weten hoe het nu hier gaat. We zijn inmiddels met de tweede kuur gestart. Een kuur bestaat uit drie weken. De eerste dag krijgt mijn man twee soorten chemo. De achtste dag krijgt hij één soort chemo. Op die achtste dag krijgt hij dezelfde...Blogs die net even anders zijn