Vlak voor de vakantie

Een poosje geleden vertelde ik vol trots dat mijn zoontje naar de peuterspeelzaal ging. Ik vertelde daarbij dat hij moest huilen toen we hem op haalde. Dat was twee keer gebeurd en daarna ging het goed. Het is een week of wat goed gegaan tot dat hij zijn verjaardag mocht vieren. Ik zag al op dat moment dat hij het niet zo geweldig vond. Hij stond midden in de belangstelling en vond dat maar matig. Leuk was het niet. Achteraf gezien vraag ik mij af of ik het wel had moeten doen. Zo kort op de peuterspeelzaal en dan gelijk je verjaardag vieren. Aan de andere kant wilde ik hem dit ook niet onthouden want het hoor immers ook bij het leven. Je verjaardag vieren op een peuterspeelzaal en later op school. Het lastige was ook nog eens dat er een andere juf was want juf S was ziek. Maar goed achteraf gezien kijk je een koe in haar kont.
Toen juf F ook nog eens een paar keer ziek was en er elke keer een andere invalster was ging het niet goed meer. Het was denk ik te veel voor onze zoon. Toen ik ook nog een keer te laat was met het ophalen en hij helemaal alleen als laatste over bleef was het daarna elke keer foute boel en kon ik hem eerder ophalen. Dit was allemaal vlak voor de vakantie. De vakantie is dan ook huilend begonnen voor hem.

 

Het nieuwe schooljaar, foute boel

We zijn nu een paar weken weer in het nieuwe schooljaar en het begon al gelijk verkeerd. Ik moest mijn zoontje huilen achter laten. Heel vaak gaat het na een klein poosje wel goed maar bij hem dus niet. De eerste dag kon ik gelijk zo rond 10:00 uur mijn zoon gaan ophalen omdat hij het niet trok. Hij bleef huilen en kwam niet echt tot spelen. De volgende keer bleef ik even en zou ik hem om 10:00 uur ophalen. Ook dit was geen succes. De 3de keer hoopte ik dat als ik vroeg weg zou gaan het wel zou lukken maar dat was helemaal drama. Hij was niet stil te krijgen en ik miste een oproep van de peuterspeelzaal omdat mijn telefoon op de verkeerde plek zat. Toen heeft één juf de kring gedaan en de andere juf is fruit gaan schillen en heeft mijn zoontje bezig gehouden. Dat ging redelijk. Als hij zijn jas maar aan mocht en de deur naar alle kindjes dicht mocht. Sterker nog die MOEST dicht en mocht NIET meer open. Toen ik aan kwam zag ik hem al zitten en ik had gezien dat ik een oproep gemist had. Dat laatste vond ik nog het ergste. Het was dus weer foute boel.

 

Dit gaat zo niet langer.

Op dat moment hebben juf F en ik afgesproken dat ze hulp zou inschakelen voor onze zoon en voor ons. Hun lijntjes zijn een stuk korter dan de onze en hun kunnen beter verwoorden wat ze zien omdat hun de kennis in huis hebben over de ontwikkeling van kinderen. Wij hebben geen andere jonge kinderen in onze omgeving waarmee we kunnen vergelijken. Zelf weet ik ook dat vergelijken gevaarlijk kan zijn maar toch soms moet je wel. Zeker nu dit allemaal gebeurd. Ook hebben we afgesproken dat we wel komen voorlopig totdat de hulp is ingezet en verder moeten we even kijken. Wel zouden we het anders gaan aanpakken. Ik kom en blijf maar dan in de hal. Als mijn zoon mij nodig heeft dan zou ik komen. De keer daarna ben ik dus inderdaad gekomen om te blijven, buiten zijn zicht. Dat heb ik niet eens gered. Ik moest in dezelfde zaal blijven en mocht niet eens naar de hal toe want hij kwam achter mij aangerend. Dit is natuurlijk helemaal foute boel en kan zo niet langer. Dit is heel slecht voor mijn zoon, niet goed voor de groep en erg lastig voor de leidsters. Hierna hebben we dus ook besproken om zo snel mogelijk hulp in te schakelen.

Er komt hulp, heel snel

Donderdags heb ik gezegd dat het genoeg is op deze manier en vrijdags kreeg ik een telefoontje dat er dinsdag een afspraak staat voor een thuisgesprek. Hoe laat wist juf F nog niet. Omdat mijn man op de woensdagen vrij is en dinsdag moet werken heeft hij die twee dagen omgewisseld. Hij was toevallig thuis dus belde hij naar zijn chef en hij had de juiste man te pakken en het was zo geregeld. Diezelfde dag krijgen we een telefoontje van G, dat ze zo en zo laat kan komen. Toen ik vertelde dat mijn man al vrij had geregeld vond ze dat heel fijn om te horen. We zijn al wel bekend daar, ook met een hulpvraag want toen we kersverse ouders waren hadden we geen idee hoe en wat en zo onzeker dat we hulp vroegen. Nu hebben we dat dus weer nodig en trekken we weer zelf aan de bel zonder dat het voor ons gedaan wordt.

 

Fijne peuterspeelzaal!!!

Ja dat meen ik het is en blijft een fijne peuterspelzaal waar ze kijken naar wat het kind nodig heeft. Ze zijn ook eerlijk naar mij dat zij niet de zorg kunnen bieden die onze zoon nodig lijkt te hebben. Ik baal wel heel erg maar het geeft ook een veilig gevoel dat we nu gaan kijken wat wel de juiste plek is voor hem. Tot die tijd en zo lang het voor onze zoon mogelijk is gaan we met z’n tweetje naar de peuterspeelzaal en blijf ik bij hem. Van brengen tot spelen en in de kring. Zijn knuffelbeer mag mee, hij mag bij mij op schoot zitten, ook in de kring maar we proberen hem wel een beetje mee te laten doen in de kring. Wat hij momenteel aangeeft en in samenspraak met de juffen.

 

Waarom ik dit schrijf.

Ik schrijf deze blogs voornamelijk zodat ik zelf deze nare en lastige fase niet zal vergeten, iets wat mij vaker gebeurd dan mij lief is. Op deze manier “dwing” ik mijzelf om bij te houden hoe het gaat en kan onze zoon later als hij groot is de blogs terug lezen. Ik zal deze blogs namelijk ook maken in een papieren variant zodat hij en wij het makkelijk terug kunnen lezen als we dat willen. Ik hoop dan ook van foute boel naar uiteindelijk het gaat weer goed gaan.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/05/annemiek-e1477908230194-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekVlak voor de vakantie Een poosje geleden vertelde ik vol trots dat mijn zoontje naar de peuterspeelzaal ging. Ik vertelde daarbij dat hij moest huilen toen we hem op haalde. Dat was twee keer gebeurd en daarna ging het goed. Het is een week of wat goed gegaan tot dat hij...Blogs die net even anders zijn