Sinds kort hebben we een nieuwe trapleuning, of beter gezegd de trap is veilig gemaakt voor onze zoon.

Verschillende aanvragen

Een half jaar geleden (of zoiets) begonnen we met de aanvraag voor een bakfiets en een veilige trapleuning voor onze zoon. Hiervoor kregen wij een gezinsregisseur aangewezen. Ook hebben we een aanvraag gedaan voor de regiotaxie zodat René veilig naar het ziekenhuis kon reizen. We hadden eerst een aanvraag gedaan voor de zorgtaxie bij de zorgverzekering maar die vergoedde alleen de ritten op dagen dat René chemotherapie of bestraling had. De bezoeken aan de dokter, verpleegkundige of röntgen afdeling vielen daar niet onder. De regiotaxie was snel geregeld en daar waren we echt wel blij mee. Zo kon René ook makkelijker mee als er een bespreking was bij Dikkie Dik. De regiotaxie is stukken goedkoper dan de gewone taxie.

Een aanvraag bij de WMO……… …. ….

Maar goed, terug naar de trapleuning. Daar begon ik immers mee. De trapleuning heeft langer op zich laten wachten. Dat kwam omdat René zo ziek werd en daarna overleed. Hiervoor moest namelijk iemand van de WMO thuis komen kijken hoe die trapleuning in elkaar zit en waarom die eigenlijk nodig is. In de tijd dat René zijn behandeling kreeg bleef het hier rustig. Toen we uiteindelijk iemand op bezoek zouden krijgen overleed René. Ik had op dat moment zo veel aan mijn hoofd dat ik die aanvraag er niet bij kon hebben.

het huisbezoek van de WMO

In januari is er iemand van de WMO hier geweest om beide problemen (uitdagingen) te bekijken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik boos werd. De aanvragen zijn gedaan voor René overleed en toen was er echt weinig geld. Buiten dat is dit een aanvraag omdat onze zoon een handicap heeft. Puntje WMO dus. Deze man vroeg mij dus waarom wij dit niet zelf gedaan hebben. Nou simpel omdat het geld er niet was en omdat we dit ook echt niet zelf kunnen. Ik zei dus heel duidelijk dat ik het niet eerlijk vindt dat hij naar mijn financiën vraagt en dat hij op deze manier aan de erfenis van mijn zoon komt. Dat ik het geld van zijn vader op een goede manier moet besteden. Deze man vond van niet maar voor mij voelde het wel zo.

De trapleuning mag geplaatst worden! (yes!)

Na een aantal weken belde deze man van de WMO dat er binnenkort een bedrijf zou bellen om een afspraak te maken om de trapleuning te vervangen. Ik was die week net naar de notaris geweest en zat na te denken over mijn testament. (Deze moet ik nog steeds maken maar een testament is duur dus wil ik het in één keer goed doen voor de komende tig jaar) Ik moest dus enorm snel schakelen en dat lukte maar half. Daarnaast zijn mensen wel eens verbaasd dat ik mijn achternaam niet noem wanneer ik de telefoon opneem. Deze keer dus ook.

de trapleuning opmeten

Toen ik een paar weken later gebeld werd voor het plaatsten van de trapleuning zaten we al in maart. De afspraak werd die woensdag ingepland omdat mijn zoon dan thuis is en er gemeten moest worden. Dat was nog een uitdaging want die meneer was wel heel anders en vreemd. Mijn zoon wilde dus niet echt meewerken. Heel voorzicht met veel geduld en aansporing van mama kregen we het voorelkaar dat we de juiste hoogte hadden voor de trapleuning. Deze man ging op de trap zitten en wilde mijn zoon een handje geven maar dat vond zoonlief geen goed plan. Mama moest een handje geven en dat ging zo een keer of wat door. Er stond al een balk aan de trap voor het traphekje. dit was een begin van een trapleuning maar het was er nooit van gekomen. Hiermee hebben we de juiste hoogte gevonden.

Een ochtendje klussen

Daarna ging het snel. Deze man wilde zo snel als het in onze agenda’s paste de trapleuning plaatsten. Dat werd dus vrijdag, een week later. Het werd een rustige klus ochtend en was ook nog gezellig. Aan het eind van de ochtend was de trapleuning geplaatst. Ik moest wel lachen want ik heb natuurlijk heel veel stopcontacten beveiligd. Het stopcontact wat deze man wilde gebruiken is ook beveiligd en hij vroeg of ik deze er even uit kon halen. Dat was ik dus even vergeten. Gelukkig kan ik op verschillende manieren de beveiliging er uit halen. Geen probleem dus. Ook kon ik een paar keer helpen want om een lange leuning goed op zijn plek te hangen is niet eenvoudig. De gaatjes moesten immers opnieuw geboord worden en dus ook afgetekend worden.

Weer een beetje zelfstandigheid stimuleren

Nu is het afwachten hoe zoonlief de trap gaat gebruiken. De trapleuningen zijn pistolen geworden (hoe bedoel je een jongen) en hij leert ze nu te gebruiken. Hij pak de leuningen vast en ik probeer hem meer zelfvertrouwen te geven. Als we naar beneden gaan stimuleer ik hem om de leuningen te pakken en niet mijn handen. Dat dezen we anders altijd en nu wordt het langzaam aan tijd dat hij mij op dat punt niet zo hard meer nodig heeft.

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger Annemiekaanpasing,autisme,handicap,trap,traplopen,WMOSinds kort hebben we een nieuwe trapleuning, of beter gezegd de trap is veilig gemaakt voor onze zoon. Verschillende aanvragen Een half jaar geleden (of zoiets) begonnen we met de aanvraag voor een bakfiets en een veilige trapleuning voor onze zoon. Hiervoor kregen wij een gezinsregisseur aangewezen. Ook hebben we een...Blogs die net even anders zijn