We doen het even anders.

De laatste dag bij Dikkie Dik? Ja dat klopt we hebben eerst de eerste schooldag gehad en nu de laatste dag bij Dikkie Dik. Dit heb ik bewust zo gedaan. Of beter gezegd er door gedrukt. Ik wilde dat onze zoon eerst ging wennen op zijn nieuwe school en pas daarna afscheid nam van zijn plekje bij Dikkie dik. Ik moest wel duidelijk uitleggen waarom ik vond dat dit op deze manier moest. Niet iedereen was er van overtuigd dat het zo moest maar ik wilde geen risico’s lopen.

Echt de laatste dag.

Een weekje geleden was het dan zo ver. Ik bracht zoonlief naar Dikkie Dik. Hij wilde al weer naar zijn nieuwe school maar de afspraken waren ietsjes anders. Hij was dan ook een beetje dwars en emotioneel. Ja hij was emotioneel. Dat is wel een duur woord voor een klein kind. Soms is het beter om het zo te noemen want boos was hij niet en blij ook niet. Hij sloeg tegen de deur, duwde een lade dicht (terwijl een juf haar vingers er tussen stopte) en ook de schuifdeur was niet veilig. Kortom een niet zo’n geweldige start.

Met z’n tweetjes 🙁

Dan ga ik naar huis, en ik besef mij dat dit echt de laatste dag is bij Dikkie Dik èn dat René er niet bij is. Ik geloof wel dat hij met ons mee reist maar echt aanwezig is hij niet. Dan valt dat gemis weer eens heel rauw op mijn dak om het zo maar te zeggen. Ik realiseerde mij dat het bijna twee jaar geleden is dat we hem naar PUK! brachten en dat onze zoon toen nog zo kwetsbaar was. We wisten nog niet goed wat er aan de hand was en alle testen en onderzoeken moesten nog beginnen.

Mama komt bij Dikkie Dik?

Wanneer ik dan thuis kom leg ik de laatste hand aan de traktaties van zoonlief. De cadeautjes voor Dikkie Dik en een juf zijn ingepakt. De traktaties  zitten in de tassen en ik ga nog een paar dingen voor mijzelf doen. Zo wordt het langzaam tijd om naar het afscheid van zoonlief te gaan. Ik kom bij de deur en kijk naar binnen. Voorzichtig, zoals dat verstandig is in een klas vol bijzondere kinderen. De juf ziet mij en ik kan naar binnen. Zoonlief wilde gelijk los en vroeg dat aan mij. Oké, het is toch je laatste dag en ik had geen zin in drama. Dus zoonlief was los en ging los. Hij liep rond, en pakte een paar dingen en was niet meer makkelijk aan tafel te krijgen.

Trakteren, hoe moet dat met mama erbij?

Nu had ik dus voorzichtig de traktatie van zoonlief in twee tassen gedaan zodat het nog een beetje heel overkwam. Helaas lieten een paar bekertjes los van het bakje met foamclay. Ik zette de traktaties op de tafel en het was gewoon lastig om zoonlief aan tafel te krijgen om te trakteren. Dus gaven wij, als juffen en mama de traktaties maar. Zoonlief moest even wat energie kwijt. Wanneer het tijd wordt om wat te gaan drinken verbaas hij mij weer. Zoonlief komt toch aan tafel om zijn chocolademelk te drinken. Wel bij mij op schoot maar hij doet het wel! Dat had ik niet verwacht. Rustig drinkt hij zijn drinken op en snoept hij van zijn rozijntjes. Ondertussen heeft hij op zijn manier geëist dat ik de ballon moet opblazen. Dat is ook zo leuk! Die ballon is gewoon geweldig.

Dag iedereen, bedankt!

Toen was het afscheid nemen. Voor zoonlief was dat een paar knuffels bij de juffen. Hij zegt dan niet dag en tot ziens maar stort zich in hun armen en geeft een dikke knuffel. Voor mij was het een bedankt voor alles. Ook in gedachte houdend de periode dat het zo moeilijk was met René. Toen hij ziek was, op de IC terecht kwam en hij (veel te vroeg) overleed. We waren met z’n drieën deze reis begonnen en we namen met z’n tweetjes afscheid. Met z’n tweetjes maar wel had ik een kledingstuk van René aan. Dat wil ik wel eens doen als ik iets doe waar hij eigenlijk bij had moeten zijn.

Bij Dikkie Dik heeft onze zoon enorm veel geleerd en is hij heel goed vooruit gegaan. Nu gaan we een stapje verder.

 

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/06/lego-dinosaurus-2-e1524945697953-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWe doen het even anders. De laatste dag bij Dikkie Dik? Ja dat klopt we hebben eerst de eerste schooldag gehad en nu de laatste dag bij Dikkie Dik. Dit heb ik bewust zo gedaan. Of beter gezegd er door gedrukt. Ik wilde dat onze zoon eerst ging wennen op...Blogs die net even anders zijn