Woensdag hebben jullie kunnen lezen dat onze zoon gevallen is en dat het wel mee leek te vallen. Ook lazen jullie hoe eerste kerstdag begon. Om jullie niet al te lang in spanning te laten zitten kun je dit blog al snel lezen.

Geen goede morgen.

Als eerste kerstdag begint voor onze zoon mag alles dus opgestart worden. Ontbijt regelen, kleding van zoonlief regelen etc. Noem het maar op. Ik dus met een slaapgebrek waar ik chagrijnig van word en dan hoeft er maar weinig mis te gaan. Ik sneed de kerststol aan en dacht (gezellig) met z’n drietjes te kunnen ontbijten. Was ik met de koffie voor manlief bezig zit hij al te eten van zijn kerststol. Nou toen had ik het dus gehad. Ja ik werd boos en was diep teleur gesteld. Was het terecht? Misschien wel, misschien niet. Feit was wel dat ik beter maar weer mijn bed in kon duiken anders ging het helemaal mis. Dat heb ik dan dus ook gedaan.

Heel snel slaap inhalen.

Na ongeveer 2 uurtjes slaap kwam ik weer naar beneden. Ik was ondertussen een stuk fitter dan een paar uur ervoor en dat deed mijn humeur ook goed. Hierna was het afwisselen en kon manlief zijn bed opzoeken om ook de slaap weer te krijgen. Hij had dit dus ook nodig.  Zo gezegd, niet zo gedaan. Nu was ik aan de beurt om te genieten van onze zoon die weer zijn heerlijke zichzelf was. Kortom hij had niks aan die val overhouden. Ik maakte mijn man wakker voor de lunch en toen we beneden waren konden we eindelijk enigszins gezellig gaan eten. De rest van de dag was een soort van mwa het zal wel. Echt super was het niet. Toen we een film op wilde zetten was het weer eens niettezien. Na een aantal keer dat gehoord te hebben waren wij er ook klaar mee. Onze zoon begon ook enigszins chagrijn te tonen en uiteindelijk zo tussen 4 en half 5 stortte hij in op mijn schoot. Oké zoonlief dus maar op bed en we zien wel. Ik had ondertussen ook geen puf meer dus een lekkere kerstmaaltijd zat er helaas niet in. Dan maar een  gebakken ei met wat brood.

Nog even wakker blijven….

Dan de volgende uitdaging voor mij, nog een paar uur wakker blijven. Ik kan niet heel vroeg naar bed. Ik wil namelijk niet om 4 uur wakker worden en niet meer kunnen slapen. Dus toen het zo rond 9 uur was dacht ik van ik ga naar bed. Ik heb het helemaal gehad. Dat scheen goed te gaan, totdat manlief naar bed kwam. Ik werd wakker en kon niet meer slapen. Nee hè dat was nu ook niet de bedoeling…… Ondertussen sliep zoonlief aan één ruk door tot de volgende ochtend.

Op voor de herkansing, tweede kerstdag

Maar niet getreurd er is ook nog zoiets als tweede kerstdag. Dan gaan we dus maar in de herkansing. Maar nu goed. Ja hoor zo ergens tussen half 6 en 6 uur gaat mijn wekkertje weer. Die wekker die ik dus niet kan uitzetten. Nu hadden manlief en ik een halve afspraak staan van dat hij het vandaag zou overnemen. Hij pakte zoonlief uit het bed en legde hem tussen ons in. Wat zoonlief dan altijd doet is eerst tegen mij aan kruipen. Daar wordt ik met zo weinig slaap nu niet echt vrolijk van. Wel heel lief maar niet handig. Oké vaders tijd voor onze afspraak, hup je bed uit en voor je zoon zorgen. Snot die is weer in slaap gevallen. Nou dat dacht ik dus niet hè. Daar steek ik een stokje voor deze ochtend,  ik wil niet helemaal brak zijn morgen. Dus ik manlief het bed uit gebonjourd en zelf naar beneden gehobbeld om het ontbijt klaar te zetten inclusief koffie en een gesmeerd broodje voor zoonlief. Daar mag manlief het deze ochtend mee doen en ik ga zien dat ik slaap ga bij pakken. Direct zonder ontbijt!! Wil ik deze dag overleven en morgen fit zijn dan heb ik geen keus meer. Zo gezegd en deze keer wel zo gedaan.

Wakker worden en wisseling van de wacht.

Nadat ik deze keer op een beter tijdstip wakker werd heb ik mij weer bij mijn zoon en man gevoegd. Vooral de laatste was blij dat ik hem kwam afwisselen en de zorg voor onze zoon op mij nam. Nu was hij gesloopt en wilde graag even ontspanning en rust aan zijn hoofd. Dat kan ik mij wel voorstellen, onze zoon kennende. Dus ik nam een ontbijtje en ging gezellig er bij zitten. Manlief ging naar boven om een beetje bij te komen.

Wanneer stort zoonlief in?

In die tussentijd hield ik zoonlief bezig. Ik ondernam een poging om sterren van zoutdeeg te beschilderen. Dit mislukte faliekant want hij vond het nodig om ze zwemles te geven in het verfwater. Gelukkig had ik nog wat over maar ook deze poging strandde in het niet leuk schilderen. Goed wat nu na veel gedoe en half bezig houden kwam ik tot de conclusie dat het wel eens tijd zou zijn voor bed. Ja hoor net nu manlief weer beneden is, is zoonlief bekaf en moet hij naar bed. Oké hup naar bed dan maar. Bingo, mama ik ga slapen. Inderdaad hij sliep als een blok beton. Als hij zo vast slaapt kun je vuurwerk onder het raam afsteken en nog slaap hij door. Leuk, maar niet handig. Het ritme wordt zo wel heel erg verstoord en wat gaan we dan de volgende dag beleven???? Dus een paar uur later zoonlief maar wakker gemaakt.

En we zijn weer present

Omdat mijn ouders en broer de dag na kerst zouden komen moest ik toch wel zorgen dat er een gezellige lunch klaar stond op tafel. Ik had al een paar ideetjes en ik hoopte dat onze zoon hier voor te porren zou zijn. En warempel hij wilde wel een beetje helpen en vooral met de deegroller zwaaien. Dat laatste daar was ik niet zo gelukkig mee maar gelukkig hebben we geen mep gehad en is iedereen heel gebleven. Ondertussen had zoonlief natuurlijk enorme honger. Ik had wat broodkorstjes over van de lunch die klaar aan het maken was. Wat gebeurd er??? Hij doet een graai naar de broodkorstjes en steekt die in zijn mond. Ja sorry hoor ik mag nu eenmaal een kind opvoeden dat graag kapjes en korstjes snoept. Net zo veel tot hij vol zit. Ik vind het niet erg want als hij ze niet had gepakt had ik het wel ergens anders voor gebruikt. Tja dat hij daarna zijn chili con carne niet meer wil… Heb ik daar mijn best voor gedaan. Zucht het zit dit weekend ook niet mee. We hadden inmiddels besloten dat we Zoonlief deze keer maar wat later op bed zouden leggen. Dat is dus gelukt. Op naar dinsdag. De dag dat opa, oma en oom komen. Wie weet wordt het net zo gezellig als met sinterklaas.

Om over na te denken….

Toch wil ik nog een laatste gedachte toevoegen. Hoewel deze kerstdagen niet geheel vlekkeloos verliepen konden we kerst wel vieren in vrijheid en gezondheid. Het had zo anders kunnen zijn. We hadden in het ziekenhuis kunnen zitten na die val. Dat is gelukkig niet gebeurd. Er zijn zoveel plekken op de wereld waar oorlog is en waar mensen omkomen door geweld, ziekte en honger. We hebben een dak boven ons hoofd, we hebben enige mate van financiële zekerheid. Zo kan ik nog wel meer bedenken.

 

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-575x1024.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2016/10/IMG_20161030_222755-e1477907989374-150x150.jpgAnnemiekGastblogger AnnemiekWoensdag hebben jullie kunnen lezen dat onze zoon gevallen is en dat het wel mee leek te vallen. Ook lazen jullie hoe eerste kerstdag begon. Om jullie niet al te lang in spanning te laten zitten kun je dit blog al snel lezen. Geen goede morgen. Als eerste kerstdag begint voor onze zoon mag alles...Blogs die net even anders zijn