Hoofdstuk 1.

Het is ’s morgens nog heel erg vroeg als ik mijn bed uit sluip.
Nu moet het gebeuren, ik heb maar heel kort de tijd om mijn plan uit te voeren. Met een verdrietige blik kijk ik achterom.
Het had zoiets moois kunnen zijn, als hij gewoon eerlijk had geweest.  Het doet zeer, dat de man waar ik mee oud dacht te worden, zoveel geheimen met zich mee bracht.
Ik moet er niet aan denken wat er gebeurt zou zijn, als ik dit niet had ontdekt

Voetje voor voetje loop ik naar zijn werkkamer,
met een schuin oog op de deur gericht, trek ik een laatje open.
“Ieeeee,” het gepiep van de scharnieren gilt in mijn oren.

Gespannen wacht ik af, terwijl ik bid dat hij hier doorheen slaapt. De stilte, overdonderend. Ik durf me nog niet te bewegen. Bang dat hij mij hoort, dat het zorgvuldig geplande moment aan mij voorbij zal gaan. Dat hij ineens in de ruimte zal zijn. Ik weet dat als hij door heeft dat ik het weet, ik een serieus probleem heb.

Heel voorzichtig haal ik een klein zwart boekje te voorschijn,
in het boekje staat in zijn hanepoten de naam van een winkel geschreven. Erbij zit een foto van een medaillon.
Het medaillon, wat ik maar al te goed ken.
De naam van de winkel zegt me zo niets,
maar ik prent het adres vast in mijn geheugen.

Ik duw met een smak het laatje dicht,
Het laatje klapt met een iets hardere klap dicht
als waar ik op voorbereid was.
Genageld sta ik aan de vloer.
In de verte hoor ik het melodietje van mijn mobiel afgaan.
Oh nee he, ook dat nog.

Het zal nu net lang meer duren voordat hij wakker is,
ik kijk achter me en kijk tevreden.
Als je het niet zou weten, zou je niet zien dat ik in de ruimte was geweest.

Ik doe de deur achter mij dicht en ga met vlotte pas terug naar onze slaapkamer.  Terwijl ik de kamer in loop en richting het bed kijk schrik ik mijzelf wezenloos

http://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/05/medaillon_1493660966.jpghttp://www.krachtigemoeders.nl/wp-content/uploads/2017/05/medaillon_1493660966-150x150.jpgKimFictie-VerhalenHoofdstuk 1. Het is 's morgens nog heel erg vroeg als ik mijn bed uit sluip. Nu moet het gebeuren, ik heb maar heel kort de tijd om mijn plan uit te voeren. Met een verdrietige blik kijk ik achterom. Het had zoiets moois kunnen zijn, als hij gewoon eerlijk had geweest. ...Blogs die net even anders zijn